11116
galatasaraylılar genelde inançlı bireylerdir. zafer kazanınca sevincini kendi içinde kutlar, üzüntüsünü kendi içinde yaşar, sıkıntılarının sebebini doğru yerde arar. ne istediğini bilir. kimseye bulaşmaz, vergisini verir, yere çöp atmaz, yemeğini suyunu paylaşır. eşi dostu başka takımlıysa ve evinde maç izliyorsa onları üzmez. eşi dostu fenerliyse gururunu, onurunu kırmaz. her daim uzlaşmacı ve süper insan topluluğundandır. yaradana güvenir, ondan adalet diler, kolay kolay yolundan çıkmaz.
galatasaraylılar sabırlıdır. ligden düşme potasında olsa dahi bir zaman sonra her şeyin düzeleceğine inanır ve güvenir. söylenenin aksine takım kötü giderken desteğini komple kesmez. en azından içindeki galatasaray ateşi her daim yanar. galatasaraylı olan, galatasaraylılık yolundan hiçbir zaman çıkmaz.
geldik 2026'ya.
4 sene üst üste şampiyon olduk. öyle bir dönem yaşıyoruz ki yıllardır söylediğimiz besteyi, eğer bir daha şampiyon olursak artık söyleyemeyeceğiz. daha 2 sene önce kenan doğulu'nun "rütbeni bileceksin" şarkısıyla paylaşım yaparken 4 sarı yıldızı yan yana diziyorduk. şimdi 5 yıldızın üzerindeki çıkıntıya çentiği koyduk.
galatasaray taraftarı olmak zordur ama dünyanın en keyifli ve en güzel makamıdır. kulübü para babaları yönetmez. tribünde maça gelen insanların çok büyük bölümü gerçekten galatasaraylıdır. bizden olmayan ya da olmayacak bir avuç serserisi tabii ki vardır ancak onlar azınlıktır. kuzeyinden güneyine, doğusundan batısına tüm stadın %97'sinin kalbi galatasaray ile çarpar.
galatasaraylı olmanın mükafatını da galatasaraylılar alır.
1- hasan şaş'a doyamayanlar barış alper yılmaz ile ödüllendirildi. tekrar damgasını vuracaktır.
2- taffarel'e doyamayanlar mondragon'la, ardından muslera ile ödüllendirildi.
3- turgay şeren'i göremeyenler için uğurcan çakır gönderilmiştir.
4- bülent korkmaz'ı biraz olsun yeniden hissetmek için abdülkerim bardakcı gelmiştir.
5- melo rüyası bitti derken yıllar sonra torreira gökten inmiştir.
6- hagi'nin lezzetini biraz olsun yeniden tattırabilmek için sneijder gelmiştir.
7- drogba'yı göremeyenler için belki daha iyisi, daha genci victor osimhen gelmiştir.
8- fatih terim yaşlandı, hırpalandı, "biz bu efsaneyi bir daha nereden bulacağız?" derken okan buruk ortaya çıkmıştır.
9- 4 sene üst üste şampiyonluk masalını göremeyenler için tarih bir kez daha tekerrür etmiştir.
mutluluk en çok galatasaraylılara yakışır. ne sevincinde ne üzüntüsünde ortalığı yıkar, ne de başkalarına zarar verir.
güzel insan olmanın karşılığını bu sene de almaları en büyük temennim.
olan oldu, transfer dönemi kapandı. bu sefer tek oyuncuyla ses getirdik: leao.
ben bu arkadaştan fazlasıyla ümitliyim. 15-16 sene önce, sanki daha dün gibi, taç çizgisinin üzerinden fırtına gibi geçen bir abdul kader keita'mız vardı. ben o lezzete doyamadım. hep içimde ukte kaldı.
belki de bu sene, yıllar önce yarım kalan ve bizim lehimize esen o fırtınayı yeniden tecrübe edeceğiz. muhtemelen kimse leao'ya bu açıdan bakmamıştır ama benim beklentim tam olarak budur.
artık bir sonraki transfer dönemine ve yapılanların neticesini alana kadar galatasaray için tekrar birlik olma ve şampiyonluğu kimseye bırakmama zamanıdır.
5 sene üst üste şampiyon olacağız.
avrupa'nın kralı olacağız.
ama bu sefer rakiplerimiz çok ama çok daha güçlü.
bazılarıyla hesaplaşma, geleceğede yeni bir beste bırakma zamanıdır. galatasaray'a maddi ve manevi desteğimizi bugünden itibaren artırmalı, tarihin en güçlü galatasaray'ının yanında bir beton, bir demir, bir tuğla gibi durmalıyız.
başarırsak birlikte kutlarız.
başaramazsak günün sonunda hesabını sorarız.
ama o güne kadar omuz omuza.
çünkü bu hikayenin bize öğrettiği bir şey varsa o da şudur:
galatasaraylı olmanın mükafatını eninde sonunda yine galatasaraylılar alır.
galatasaraylılar sabırlıdır. ligden düşme potasında olsa dahi bir zaman sonra her şeyin düzeleceğine inanır ve güvenir. söylenenin aksine takım kötü giderken desteğini komple kesmez. en azından içindeki galatasaray ateşi her daim yanar. galatasaraylı olan, galatasaraylılık yolundan hiçbir zaman çıkmaz.
geldik 2026'ya.
4 sene üst üste şampiyon olduk. öyle bir dönem yaşıyoruz ki yıllardır söylediğimiz besteyi, eğer bir daha şampiyon olursak artık söyleyemeyeceğiz. daha 2 sene önce kenan doğulu'nun "rütbeni bileceksin" şarkısıyla paylaşım yaparken 4 sarı yıldızı yan yana diziyorduk. şimdi 5 yıldızın üzerindeki çıkıntıya çentiği koyduk.
galatasaray taraftarı olmak zordur ama dünyanın en keyifli ve en güzel makamıdır. kulübü para babaları yönetmez. tribünde maça gelen insanların çok büyük bölümü gerçekten galatasaraylıdır. bizden olmayan ya da olmayacak bir avuç serserisi tabii ki vardır ancak onlar azınlıktır. kuzeyinden güneyine, doğusundan batısına tüm stadın %97'sinin kalbi galatasaray ile çarpar.
galatasaraylı olmanın mükafatını da galatasaraylılar alır.
1- hasan şaş'a doyamayanlar barış alper yılmaz ile ödüllendirildi. tekrar damgasını vuracaktır.
2- taffarel'e doyamayanlar mondragon'la, ardından muslera ile ödüllendirildi.
3- turgay şeren'i göremeyenler için uğurcan çakır gönderilmiştir.
4- bülent korkmaz'ı biraz olsun yeniden hissetmek için abdülkerim bardakcı gelmiştir.
5- melo rüyası bitti derken yıllar sonra torreira gökten inmiştir.
6- hagi'nin lezzetini biraz olsun yeniden tattırabilmek için sneijder gelmiştir.
7- drogba'yı göremeyenler için belki daha iyisi, daha genci victor osimhen gelmiştir.
8- fatih terim yaşlandı, hırpalandı, "biz bu efsaneyi bir daha nereden bulacağız?" derken okan buruk ortaya çıkmıştır.
9- 4 sene üst üste şampiyonluk masalını göremeyenler için tarih bir kez daha tekerrür etmiştir.
mutluluk en çok galatasaraylılara yakışır. ne sevincinde ne üzüntüsünde ortalığı yıkar, ne de başkalarına zarar verir.
güzel insan olmanın karşılığını bu sene de almaları en büyük temennim.
olan oldu, transfer dönemi kapandı. bu sefer tek oyuncuyla ses getirdik: leao.
ben bu arkadaştan fazlasıyla ümitliyim. 15-16 sene önce, sanki daha dün gibi, taç çizgisinin üzerinden fırtına gibi geçen bir abdul kader keita'mız vardı. ben o lezzete doyamadım. hep içimde ukte kaldı.
belki de bu sene, yıllar önce yarım kalan ve bizim lehimize esen o fırtınayı yeniden tecrübe edeceğiz. muhtemelen kimse leao'ya bu açıdan bakmamıştır ama benim beklentim tam olarak budur.
artık bir sonraki transfer dönemine ve yapılanların neticesini alana kadar galatasaray için tekrar birlik olma ve şampiyonluğu kimseye bırakmama zamanıdır.
5 sene üst üste şampiyon olacağız.
avrupa'nın kralı olacağız.
ama bu sefer rakiplerimiz çok ama çok daha güçlü.
bazılarıyla hesaplaşma, geleceğede yeni bir beste bırakma zamanıdır. galatasaray'a maddi ve manevi desteğimizi bugünden itibaren artırmalı, tarihin en güçlü galatasaray'ının yanında bir beton, bir demir, bir tuğla gibi durmalıyız.
başarırsak birlikte kutlarız.
başaramazsak günün sonunda hesabını sorarız.
ama o güne kadar omuz omuza.
çünkü bu hikayenin bize öğrettiği bir şey varsa o da şudur:
galatasaraylı olmanın mükafatını eninde sonunda yine galatasaraylılar alır.
