41109
tanım: kadro ve oyun yapılanması çökmüş takım.
ana hatta tek oyun planımız basitçe 3. bölgede baskıya ve gegen prese dayanan, nerede olsun topu en kısa sürede 3. bölgeye götürmeye çalışan, bunun için top kaybetmekte ve geçiş yeme riskini göze alan bir oyundu.
bu oyun, dönemin genel ana oyun tercihi, ne olursa altı pastan örerek oyun kurma yönünde olduğu için 2 sene çok iyi çalıştı. bir süre sonra bu oyunun alternatiflerine yönelme, bu yoğun oyunun sürekli diri topçular istemesi nedeniyle mevcut kadronun bunu artık aynı verimde yapamaması gibi nedenlerle geriye gitti.
içerideki 1-0 yenildiğimiz fener maçı sonrası sezona 5-0 bjk maçı devamı young boys elenmesi ile de dibe vurdu.
osi’nin tesadüften bu topraklara gelişi ve anomalisi ile 2 yıl daha zaman kazandık. ama bu 2 yılda mevcut oyun ve oyuncular daha da geriye gitti.
bugün gelinen durumda ise takımın maksimum verebileceği oyunu çorum maçında gördük. sorun sanılanın aksine doymuşluk ya da isteksizlik değil, bitiklik. şimdi bu biriktikliği biraz açalım.
bu bitiklik kadro ve oyun yapılanmasının eksikliğinden kaynaklanıyor. zira tek planın sonuna geldik.
her iki kanadımız da 1v1 oynayan geçiş oyuncuları. asist ve skor ana güçleri değil. ceza sahasına koşu atmayı ikisi de tercih etmiyor.
8 numaramız sara en çok kilit pas atan oyuncumuz. 10 numaranın işlerini yapıyor. ama 10’a koyunca bacak hızı ağır geliyor. 6’ya koyup 4-3-3’e geçeyim desen bu kez sırtı dönük top alamıyor, çevre kontrolü iyi değil.
örneğin çorum maçında yunus’a da osi’ye de gol pasını o attı. ama ceza sahasında topla hiç buluşmadı.
yunus maçı en çok isteyen ve belki en iyi oynayanıydı. büyük efor sarf ettiği için bir noktada tükendi.
ama yunus kanattan bozma 10 olduğu için half space’de topla buluşmaz, ceza sahasına koşu atmaz.
yani bizim 5 hücumcumuz var ama ceza sahasında 1 kişi oluyoruz. dolayısıyla da oyun kısırlaşıyor.
karambol nedeniyle orada fiziken bulunan adamlar çorum ya da eyüp maçlarında olduğu gibi bu yazılımlarında olmadığı için en fazla kalecinin üstüne vurabiliyor.
dediklerim yanlış anlaşılmasın. her gs oyuncusunu değerli buluyorum. burada mesaj sara yunus sane barış gitsin değil.
örneğin sara kapanan takımlara karşı oyunu oraya yığmak için işe yarar. ikinci santraforunu hatta stoperini gönderir, doldur boşalta gönderirsin, sonradan oyuna sokarak çok iş yapar. ama ana planda o varken oyun orta kafa golde takılı kalıyor.
özetle bu takıma geriden oyun kurabilmek istiyorsak sırtı dönük top alabilen bir 6, (bence mutlaka lazım ama çok geç, bu olmadan nasıl olur diyorsak aşağıdan devam)
salt bu oyunu güçlendirmek istiyorsak ceza sahasına koşu atan bir 8, (bunu mutlaka alamayız, ama yabancı kuralı ıvır zıvır diyorsak alamayacağız)
kanattan oyun kurabilen bir kanat,
skorer bir 10,
lazım olan 4 adam bu takıma. bunlar gelirse oyun değişir. bunlar doğrudan profil eksikliği.
bu niteliksel eksikliklerin dışında bir de stoper ve santrafor gibi niceliksel eksikler de var. bunların yokluğu ile de yüzleşeceğiz sene içinde.
ana hatta tek oyun planımız basitçe 3. bölgede baskıya ve gegen prese dayanan, nerede olsun topu en kısa sürede 3. bölgeye götürmeye çalışan, bunun için top kaybetmekte ve geçiş yeme riskini göze alan bir oyundu.
bu oyun, dönemin genel ana oyun tercihi, ne olursa altı pastan örerek oyun kurma yönünde olduğu için 2 sene çok iyi çalıştı. bir süre sonra bu oyunun alternatiflerine yönelme, bu yoğun oyunun sürekli diri topçular istemesi nedeniyle mevcut kadronun bunu artık aynı verimde yapamaması gibi nedenlerle geriye gitti.
içerideki 1-0 yenildiğimiz fener maçı sonrası sezona 5-0 bjk maçı devamı young boys elenmesi ile de dibe vurdu.
osi’nin tesadüften bu topraklara gelişi ve anomalisi ile 2 yıl daha zaman kazandık. ama bu 2 yılda mevcut oyun ve oyuncular daha da geriye gitti.
bugün gelinen durumda ise takımın maksimum verebileceği oyunu çorum maçında gördük. sorun sanılanın aksine doymuşluk ya da isteksizlik değil, bitiklik. şimdi bu biriktikliği biraz açalım.
bu bitiklik kadro ve oyun yapılanmasının eksikliğinden kaynaklanıyor. zira tek planın sonuna geldik.
her iki kanadımız da 1v1 oynayan geçiş oyuncuları. asist ve skor ana güçleri değil. ceza sahasına koşu atmayı ikisi de tercih etmiyor.
8 numaramız sara en çok kilit pas atan oyuncumuz. 10 numaranın işlerini yapıyor. ama 10’a koyunca bacak hızı ağır geliyor. 6’ya koyup 4-3-3’e geçeyim desen bu kez sırtı dönük top alamıyor, çevre kontrolü iyi değil.
örneğin çorum maçında yunus’a da osi’ye de gol pasını o attı. ama ceza sahasında topla hiç buluşmadı.
yunus maçı en çok isteyen ve belki en iyi oynayanıydı. büyük efor sarf ettiği için bir noktada tükendi.
ama yunus kanattan bozma 10 olduğu için half space’de topla buluşmaz, ceza sahasına koşu atmaz.
yani bizim 5 hücumcumuz var ama ceza sahasında 1 kişi oluyoruz. dolayısıyla da oyun kısırlaşıyor.
karambol nedeniyle orada fiziken bulunan adamlar çorum ya da eyüp maçlarında olduğu gibi bu yazılımlarında olmadığı için en fazla kalecinin üstüne vurabiliyor.
dediklerim yanlış anlaşılmasın. her gs oyuncusunu değerli buluyorum. burada mesaj sara yunus sane barış gitsin değil.
örneğin sara kapanan takımlara karşı oyunu oraya yığmak için işe yarar. ikinci santraforunu hatta stoperini gönderir, doldur boşalta gönderirsin, sonradan oyuna sokarak çok iş yapar. ama ana planda o varken oyun orta kafa golde takılı kalıyor.
özetle bu takıma geriden oyun kurabilmek istiyorsak sırtı dönük top alabilen bir 6, (bence mutlaka lazım ama çok geç, bu olmadan nasıl olur diyorsak aşağıdan devam)
salt bu oyunu güçlendirmek istiyorsak ceza sahasına koşu atan bir 8, (bunu mutlaka alamayız, ama yabancı kuralı ıvır zıvır diyorsak alamayacağız)
kanattan oyun kurabilen bir kanat,
skorer bir 10,
lazım olan 4 adam bu takıma. bunlar gelirse oyun değişir. bunlar doğrudan profil eksikliği.
bu niteliksel eksikliklerin dışında bir de stoper ve santrafor gibi niceliksel eksikler de var. bunların yokluğu ile de yüzleşeceğiz sene içinde.
