39928
2000 kadrosuna olan vefa borcumuz, uefa kupası'na duyduğumuz o kutsal saygı baki; lakin bugün sahadaki profilin kulüp tarihinin gördüğü en yüksek "yıldız tavanı" olduğu gerçeğiyle yüzleşme vaktidir.
2000 kadrosu bir makineydi; birbirini ezbere bilen, presle rakibi boğan, kolektif bilincin zirve yaptığı bir "proje" takımıydı. ama bu yılki kadro tam bir "gladyatörler ordusu".
yıllarca "hagi bir daha gelmez" dedik, bugün victor osimhen gibi dünyanın en elit 3-5 santraforundan birini parçalıyla izliyoruz. ceza sahası içinde bir profesör edasıyla dolaşan mauro icardi, orta sahayı satranç tahtasına çeviren gabriel sara ve savunmada her topa canını koyan o karakterli yapı... yedek kulübesi bile avrupa'nın orta ölçekli takımlarında kaptanlık pazubandını alacak kalitede.
yabancıların galatasaray için kullandığı o meşhur the turkish giant (türk devi) sıfatının altı, kağıt üzerinde belki de hiç bu kadar dolu olmamıştı. 2000 ruhu bir "sistem" zaferiyse, bu kadro tam bir "saf yetenek ve gövde gösterisi" zaferidir. maçın kilitlendiği, taktiğin tıkandığı yerde birinin çıkıp bireysel dehasıyla dünyayı kurtaracağını bilmenin verdiği o huzur bambaşka bir seviye.
evet, tarih her zaman müzeyi ve kupaları yazar; o büyük kupa gelmeden "en iyi" mührünü vurmak cesaret ister. ancak saf yetenek, piyasa değeri ve rakiplerin gözündeki o "yine mi bunlar?" dedirten korku iklimi baz alındığında, bu kadro galatasaray tarihinin zirvesidir. aksini iddia edenle sabaha kadar tartışılır.
2000 kadrosu bir makineydi; birbirini ezbere bilen, presle rakibi boğan, kolektif bilincin zirve yaptığı bir "proje" takımıydı. ama bu yılki kadro tam bir "gladyatörler ordusu".
yıllarca "hagi bir daha gelmez" dedik, bugün victor osimhen gibi dünyanın en elit 3-5 santraforundan birini parçalıyla izliyoruz. ceza sahası içinde bir profesör edasıyla dolaşan mauro icardi, orta sahayı satranç tahtasına çeviren gabriel sara ve savunmada her topa canını koyan o karakterli yapı... yedek kulübesi bile avrupa'nın orta ölçekli takımlarında kaptanlık pazubandını alacak kalitede.
yabancıların galatasaray için kullandığı o meşhur the turkish giant (türk devi) sıfatının altı, kağıt üzerinde belki de hiç bu kadar dolu olmamıştı. 2000 ruhu bir "sistem" zaferiyse, bu kadro tam bir "saf yetenek ve gövde gösterisi" zaferidir. maçın kilitlendiği, taktiğin tıkandığı yerde birinin çıkıp bireysel dehasıyla dünyayı kurtaracağını bilmenin verdiği o huzur bambaşka bir seviye.
evet, tarih her zaman müzeyi ve kupaları yazar; o büyük kupa gelmeden "en iyi" mührünü vurmak cesaret ister. ancak saf yetenek, piyasa değeri ve rakiplerin gözündeki o "yine mi bunlar?" dedirten korku iklimi baz alındığında, bu kadro galatasaray tarihinin zirvesidir. aksini iddia edenle sabaha kadar tartışılır.
