• 3481
    ben standart galatasaray taraftarıyım. staddan maç izlemişliğim pek yoktur. bütçem el verdikçe lisanslı ürün almaya çalışırım. bir koleksiyon yapacak kadar lisanslı ürün sahibi değilim henüz. galatasaray şampiyon oldukça, maç kazandıkça, güzel oynadıkça mutlu olurum. aksi durumlarda ise az biraz moralim bozulur. profesyönel olarak taraftar da değilim sporcu da. hayatımı futboldan kazanacak kadar yetenekli değilim ve bu yeteneksizliği kapatacak kadar da çalışkan olamadım. para kazanmak için yaptığım tüm işleri belli bir ciddiyetle yapmaya özen gösteririm. gündelik sıkıntıları unutmak için taraftar olanlardanım diyebilirim. benim için taraftarlık bir hayat tarzı değil, bir arkaplan faaliyetidir. galatasaray forması giyen her sporcuyu sevmeye çalışırım. nedense, muslera'yı bir başka severim. insanın etrafında görmek isteyeceği tiplerden. ne bileyim, ev arkadaşın olsa geyikten, muhabbetten geçilmez. liseli olsan senle kavgaya gelir. ilk önce tarafları sakinleştirmeye çalışır ama gerekirse senle beraber dayak bile yer. televizyondan kişilik analizini bu kadar yapabiliyorum.

    fernando muslera, galaasaray'ın profesyönel futbolcusudur. işini büyük bir ciddiyetle yapmaya gayret eder. futbolun popülerleşmesi ve endüstriyelleşmesi sonucu, benim hayatımda göremeyeceğim paraları kazanır. bir kuruşuna bile muhalefet etmem. piyasa böyleyse, az bile kazanıyor derim.

    ben çalıştığım hiçbir işte yaptığım hata yüzünden ağlamadım. bir keresinde kocaman bir ekmek fırınını (üstündeki kafe ve simitçi de dahil olmak üzere) havaya uçuruyordum neredeyse, ağlamadım.üzüldüm, utandım ama ağlamadım. biliyorum çok geveledim ama, bağlıyorum;

    bana kalırsa muslera 1960lardan, ya da daha sonrasındaki güzel zamanlardan çıkıp gelmiş güzel bir insandır. futbolun daha güzel olduğu, daha temiz olduğu zamanların kalecisidir. 3 tane forması olan, birini evinde yıkatıp diğerini giyen, formalarını nöbetleşe giyen güzel bir insandır. teee uruguaylardan buraya gelmiş olmasına rağmen bu armayı böylesine sahiplenmiş, hisli bir çocuktur muslera. taraftara bakarken gözlerinin içi güler, atılan gole yürekten sevinir, gerektiğinde hırsından göz bebeklerini yakacak kadar cevval bir delikanlı olur. dibine kadar endüstriyelleşmiş futbolun kurtarılmış bölgelerinden biridir.

    bu sene kazanılacak/kaybedilecek bir şampiyonluk elbet değerlidir. meşhur tarihe bir kupa daha yazma şeysi işte. ama muslera'dan daha değerli değil benim gözümde. şampiyonluk kaçacaksa, muslera'nın ellerinden kaçsın. 2 mart 2014 çaykur rizespor galatasaray maçı sonrası; hırsından, kendine öfkesinden, armaya bağlılığından ve işine sadakatinden ötürü ağlamıştır eğer ağladıysa. büyük futbolcudan biraz daha fazlasıdır muslera. güzel bir insandır. bu ülkeye çok fazla güzel insan gelmiyor.