• 576
    askerdeydim o gün ve golün atılmasına 5dk kala komutandan zar zor izin kapıp yemekhanede maçı izlemeye başlamıştık birkaç arkadaş ve önümüzde oturan bölük teğmen,uzman ve astsubayıyla. gol oldu kendimizi arkadaşlarla komutanların üstünde bulduk. iyi bari askerliği yakmadık o gün. teğmen çok kızmıştı. futbol açısı ve başarısının yanında yaşadığım bu anı da asla unutmayacağım.
  • 577
    her geçen ile birlikte biraz daha uzaklaştığımız maç. tarihin derinliklerine doğru ilerleyen bir zafer, üzerine eklenen koca bir sıfır. bu maçtan sonraki hayallerimiz ile zerre uyuşmayan bir gelecek.

    üzülüyorum sözlük ben çok. keyfin k’sini bırakmadılar. dönem dönem alınan sonuçlar bizi mutlu ediyor ancak bir gıdım ileri gidemiyoruz. galatasaray futbol takımının 2018-19 şampiyonlar ligi d grubundan çıkamama gibi ihtimali olmamalıydı.
  • 580
    yazarlığım onaylandıktan sonra ilk entry bu başlığa kısmetmiş!

    ben askere gitmeden 1 hafta önceki maçtı. vay be 5 sene olmuş. o sene çok iyi kar yağmıştı. maçı kuzenim ile beraber izlemiştik. normalde hafızam iyi değildir ama o günü çok iyi hatırlıyorum. gündüz vakti dışarıda kar, arenada sneijder... sneijder’in golünden sonra deli gibi sevinip evi birbirine kattığımızı hatırlıyorum. türkiye ayakta, arena ayakta, istanbul istanbul ayakta!
  • 582
    universiteyi istanbulda okumamin verdiği en güzel şanslardan birisi. memleketten arkadaşlarim gelmişti ve onlarla beraber maça gidecektik. bir önceki günden vücudumu kaplayan o heyecan gece uyuyamama gibi tatli belirtilerden belliydi o maçın normal bir maç olmayacağı. maçtan önce asy sokakta taraftarlarla piizlenip içimizi ısıtıp besteler eşliğinde gelmiştik stada. maçla beraber başlayan o kar hiçbirşeyin iyi gitmeyeceğinin habercisi gibiydi. belki de o kar yağmasa juventusu elememiz sadece bir hayal olarak kalacakti. gelelim ertesi güne geldik yine stada içimizdeki o heyecan ikiye katlanmis bir şekilde. arkadaşlarimin iş bilmezliği yüzünden onlar k8 ben ise k9 kapisindan girmemle beraber birbirimizi altli üstlü tribünlerde bulduk. tek başima kaldim üst tribünde. ama ne farkederdi ki herkesin aklinda tek soru tevezli, pirlolu, pogbali, buffonlu italyan devi juventusu eleyecek miydik? bu kadar şey tesadüf değildi. galatasarayin hangi avrupa zaferinin hikayesi yoktu ki bunun olmayacak. bunun da buydu işte. kar, kış, kiyamet. cl kazanmış drogba indirecek cl kazanmış başka bir oyuncumuz olan sneijder iğne deliğinden geçirecekti. kim inanirdi buna. biz o gün 50 bin kişi inanmiştik. o gol aninda yaşadiklarim ise hayatim boyunca yaşayabileceğim olaylar arasinda ilk üçe girer. teşekkürler galatasaray. teşekkürler sneijder. teşekkürler galatasaray taraftari. teşekkürler futbol tanrilari. teşekkürler mancini.
    11.12.13
  • 584
    daha dun gibi aklimda olan efsane mac. yonetim danismanligi yaptigim yillardi ve londra'da musteri ile toplanti sirasinda surec haritasi cizmem gereken bir workshop'taydim bu mac sirasinda. aklim hep mactaydi ve musterinin kac kere hey dostum iyi misin dedigini hatirliyorum. bos bos bakiyordum. toplanti bittiginde telefonu acil elime alip skora baktigimi hatirliyorum ve ofisten bagirarak kacip pub'a gidip ozetini izlemistim. bize o eski gunleri hatirlat cimbom!

    (bkz: portekizli hakem, juventus farketmez)
    (bkz: allahim gol)
    (bkz: cunku sneijder var)