bu akşamki programlarında güzel bir detay vardı. eski derbilerden örnek verecekken, zaman belirtmek amaçlı şöyle bir tanımı oldu.
(bkz:
ben taraftarken)
adam açık ve net bir şekilde belirtiyor zaten, bir zamanlar taraftardım şu anda değilim diye. daha neyin tespitini yapmaya çalışıyoruz ki acaba. adam çıkartmış vurmuş masaya işte. gerisi laf-ı güzaf.
ha suçlu mudur? satmış mıdır? bunlar ayrı konu.
profesyonel hayatta, (hele ki bulunduğu kanal nedeniyle hep kaçak dövüşmesine rağmen) bir kere ucundan azıcık bir siyasi destek tweeti attı diye işinden olan bu zatın ödediği bedel düşünüldüğünde; anlayış gösterilebilir, hadi hiç olmadı empati kurulabilir belki de.
başlığında daha önce bir çoğumuzun da hissettiği gibi, son hatasından (ki asla bir hata değildir demokratik bir ortamda) kaynaklı bir ürkeklik var adeta kendinde.
kendine bırakılan -ve eskisine göre daha sınırlı olan- medya seçenekleri arasında edindiği konumu korumak adına cümleleri çok daha özenli seçilmeli eski seçimlerine göre.
ve bırakın kendini, bu gözler hangi ağır topların, hangi rating mıknatıslarının bir telefonla işlerinden olup senelerce kızağa çekildiğini gördü geçmişte.
eğri oturalım doğru konuşalım; başkanlar değişir ama zihniyet te, medya gücü de, kalem kırma gücü de hep suyun karşı tarafın erkindeydi bu ülkede.
bekara -hadi burada işi gücü yerinde adama diyeyim- karı boşamak kolay.
dolayısıyla katıldığı herhangi bir programda moderatör tarafından galatasaray yorumcumuz diye belirtilmediği sürece bu açıdan vurmamak lazım bu adama, hele ki kendi açık açık ben artık taraftar değilim dedikten sonra.
