galatasaray'ı karalama, fenerbahçe aklama kurumudur. rezaleti marifet gibi satmak için biçilmiş kaftandır. ekseriyeti böyle hareket eder. sabah haberi yapıp akşam yalanlar, akşam haberi yapıp sabah yalanlar. özneye göre ikircikli tavır sergiler. fenerbahçenin aleyhine, galatasarayın lehine olanı gizler. mensupları etkili pozisyonlarda galatasaray aleyhtarlığını yapmaktan çekinmezken, fenerbahçe için her skandalı meşrulaştırır, normalleştirir. yaşım 40'ı devirdi ve spor basınını yıllardır az çok takip ederim, günlerdir adı bahis skandalına karışan eski fenerbahçe kaptanı ve kadro dışı kalan iki fenerbahçeli oyuncu için
eren elmalı ve
metehan baltacı kadar yangın çıkarmamıştır, konuşulmamıştır. bu bilinçli bir tercihtir. galatasaray'lı futbolcular ekranlarda takımımızın ismi anılarak acımasızca eleştirilerle doğranırken hatırlanmayan yargı süreci, suçun bireyselliği ve soruşturma gizliliği, özne fenerbahçe olunca bir anda hatırlanıverir olur.
bunun sebepleri çok uzun olacak ama, global ve yerel spor ekonomisi teoride anlatıldığı gibi özerkliğe terkedilemeyecek kadar büyük bir pasta ve çok paydaşı var. aynı renklere gönül verdiğimiz renktaşlarıma çok distopik gelebilir, uzun uzun tartışabiliriz; bu durumun doğruluğunu ispatlayan örneklerle dolu spor tarihi. ama özellikle ülkemizdeki medya ayağı daha kompleks bir konu. spor medyasının orta yaş ve üzeri kuşağı yüksek oranda fenerbahçe sempatizanıdır. bugün ekranlarda birilerinin özellikle parlatılması ve insanlara dayatılması hedefli bir organizasyon mudur bilemem. ama şundan eminim; yeşilçam’ın ve tek kanallı dönemlerin dokunulmaz futbol düzeninin istediği şekilde tek taraflı propagandaya maruz kalan kuşaklar hep fenerbahçe etrafında şekillendi. o dönemde trt ekranı ne gösterirse, kitle de onu sevdi. darbeyle gelen cumhurbaşkanı kenan evren'in fenerbahçeli olduğu bir dönemi anlatmaya lüzum yok diye düşünüyorum. yani yıllar boyunca belki bilinçli, belki bilinçsiz şekilde işlenen sosyolojik bir tercihin doğal sonucudur bu tablo. bugün aynı kuşak, spor medyasının kritik koltuklarında oturuyor ve hangi haberin yapılıp/yapılmayacağına karar veriyor. fenerbahçe zaten federasyondan hakem camiasına, geleneksel medyadan ekran yorumculuğuna kadar geniş bir insan kaynağına her zaman sahipti. altyapıda gelecek vadetmeyen sporcularını hakem kurslarına gönderen bir camiadan bahsediyoruz. kimi sessizce işini yapıyor, kimi ise eline geçen mikrofonu veya düdüğü bir çeşit mevzi görev emri gibi kullanıp tetikçiliğe soyunuyor. bu kitle gücünü şeffaflıktan değil, halen o eski ilkel düzendeki insan kaynağından alıyor.
kameraların çoğalması, mafyatik yapıların futbolda alan kaybetmesi, sosyal medyanın geleneksel medyayı adeta silip süpürmesi, uefa ve fifa’nın baskılarının artması, var ve çizgi teknolojisi gibi yenilikler, yıllarca sırtını karanlık çağın imkanlarına dayayan yapı'yı salladığı için bir kudurma hali söz konusu. bunu engellemek için ise var gücüyle çalışan birileri var karşımızda, evet kulağa komik geliyor olabilir ama federasyonu, medyası, hakemleri, yayıncı kuruluşu el ele vermiş şekilde spor ekonomisindeki galatasaray dominasyonunu fenerbahçe enflasyonuyla dengelemeye çalışıyor. yani türk spor basını da bu denklemde kullanılan enstrümanlardan yalnızca biri. bu dönüşüm aslında kaçınılmaz bir süreçti. nesiller değiştikçe başarı da rakip için kaçıp gidiyor ve gitmeye devam edecek. birileri bu akışa engel olmaya çalışıyorsa, galatasaray camiası oyunu kuralına göre oynamalı. kültür olarak hala fazlasıyla aristokrat bir çizgide duruyor ve bu nedenle refleks vermekte zorlanıyor. bu duruş bir dönem saygınlık ve ağırlık üretmiş olabilir ancak bugünün futbol düzeni, kirlenmiş federasyon gerçeği, bu kadar manipulatif haber ve gürültünün yapıldığı medya ortamında sessizlik, bir ikrar, bir zayıflık olarak algılanıyor.
galatasaray yönetimi acilen bu dağınıklığı bırakıp, pasifliğine son vererek somut adımlar atmak zorunda. akreditasyon kurallarını yeniden ele almalı, röportaj verilecek mecraları titizlikle seçmeli ve yayıncı kuruluş ile federasyona karşı, taraftar gücünün farkında olan net bir duruş sergilemeli. bu böyle gitmez. gitmemeli.
