galatasaray türkiye ligi için neyse real madrid'de şampiyonlar ligi için odur.
(bkz:
winner)
galatasaray ve real madrid tipi winnerlığın başlıca özelliklerine gelirsek bir kere bu takımlar asla final kaybetmezler.
ikincisi iyi oynamadıkları maçları bile kazanmaya meyillidirler özellikle bu maçlar büyük maçlarsa. üçüncüsü talih hep bunların yanındadır. tesadüf gibi gözüken iyi şeylerin hepsi bunların başına gelirsek kötü şeylerin hepsi ise rakiplerinin başına gelir. nitekim bu bakımdan fenerbahçe'nin türkiye ligindeki 2014 sonrası loserlığı ile barcelona'nın 2015 sonrası loserlığı -özellikle peş peşe malum roma, liverpool ve bayern maçları tezahür ettiği şekliyle- büyük paralellik gösterir.
dördüncüsü ise bu takımlarda başarısızlığa tahammül yoktur. başarısız olan hocanın geçmişine bakılmaksızın bileti kesilir, futbolcunun üstü çizilir. keza taraftar çok talepkardır. camia kazanmaya alışmıştır ve bunun olgunluğunu taşır.
beşincisi ise rakipleri bu kulüplerin başarısı karşısında öyle bir haset duygusu geliştirirler ki sürekli hakem diye ağlarlar. nitekim galatasaray'ın süper ligdeki dominasyonu/real madrid'in cl'deki dominasyonu rakipleri tarafından hep hakem faktörüyle açıklanır/leke atılmaya çalışılır.
real madrid için global galatasaray, galatasaray için de türkiye'nin real madrid'i demek mümkün yani.
