9,5 yaşındaki oğlumun da içinde gururla yer aldığı minik aslanlar topluluğu.
anasınıfına giderken trabzonlu öğretmeni yüzünden bana kızdığı bir an "bundan sonra trabzonsporluyum baba" dedi ve diyeceğine de pişman oldu. hala arada hatırlar "baba ne kadar çok kızmıştın" diye atar yapar ve ekler "iyi ki de kızmışsın!"
bu sene başında yavaş yavaş futbol oynamaktan da zevk almaya başladı, ne yazık ki pandemi sürecindeki sokağa çıkma yasakları sonrasında sünnet durumları derken futbola biraz geç adapte oldu. ancak aradaki farkı
* kapatarak babası kadar iyi galatasaraylı olmanın yolunda. sürekli
nicolo zaniolo hakkında sorular soruyor,
mauro icardi hakkında videolar izliyor, şampiyonlar ligi formatını anlamaya çalışıyor, kendi kendine oyun oynarken sürekli galatasaray'ı şampiyon yapıyor, arkasından da gururlu bir baba bakış atıyor.