8776
galatasaray
-
-
8777pride yazılı tshirt giydiği için linçlenen taylan antalyalı’yı savunduğu günlenler bugünlere gelen.
https://x.com/...K4cuhZqHGcqnxxyNv2MQ
o gün futbolcusunu savunan, fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür remzi sanver de bugün zindanda çürütülmektedir. rektörlüğünü yaptığı üniversite sultan fermanıyla bir gecede kapatılıp bir diğer gecede açılmaktadır. -
8778https://x.com/.../2060769132220649964
her yerdeyiz!
ekleme yapalım, mesjalar geliyor çünkü; evet eşofman sonradan giydirme ama mesele de o değil zaten. -
8779son gelişmeler ışığında, büyümek için artık bazı yüklerinden kurtulması, geleceğe daha profesyonel bakması gereken canımız, ciğerimiz.
büyük diye nitelendirdiğimiz takımların ronaldo, salah, bernardo silva vb. serbest bıraktığı yerde bizimde bazı sorumlulukları hem yönetim hem taraftar olarak alabilmemiz lazım. yönetim eğer hakan'ı, kerem'i istemediyse, icardi veya başka biriyle sözleşme imzalamadıysa bizim eleştiri yerine desteğimizi göstermemiz gerek. ha bu sonsuz itaat olarak da düşünülmemeli, yeri geldiğinde 4 yıl üst üste şampiyon olan takıma kaliteli oyuncu alacaksınız baskısı da yapabilmeliyiz.
mesele hakan'ı almak olmamalı, hakan'ları bulmak olmalı, mesele çocukken galatasaraylı olanı getirmek değil, galatasaray için canını dişine takarak oynayacak sallai'leri bulmak olmalı, mesele muslera gitmeden uğurcan'lar bulmak olmalı.
biz artık büyük takım refleksi verebilmeliyiz.
çocukluk aşkı galatasaray olanları değil, çocuklarına ve çocuklarımıza güzel bir anı, güzel bir dostluk, güzel bir gelecek bırakabilecek galatasaray'ımızı yukarı taşıyacakları istemeliyiz.
tanım:son şampiyon. -
8780
-
8781
-
8782hayat gerçekten çok garip.
ben, hayatta başımıza gelenleri başka olgular üzerinden okumayı seviyorum. insana çok şey öğretiyor.
36 yaşındayım. galatasaray bana hayatım boyunca sayısız duygu yaşattı; hatta çoğu zaman hayatı öğretti.
üç buçuk yıl önce eşimle birlikte ülkemizi, ailemizi, arkadaşlarımızı ve galatasaray’ı geride bırakıp başka bir ülkeye göç ettik.
göç ettiğimiz yıl, dört yıllık serüvenin ilk şampiyonluğunu yaşadık. sezonun ilk yarısında tek maçını bile kaçırmadığım takımımın şampiyonluğunu ispanya’nın küçük bir köyünde kutladım.
ardından üst üste gelen ikinci şampiyonluk… mauro ıcardi’ye, tabiri caizse, büyük bir aşkla bağlandığım dönem. hollanda sokaklarında her fırsatta “aşkın olayım”ı dinlediğim, “böyle bir sevginin eşi benzeri olmaz.” dediğim zamanlar…
sonra yaz sonunda, türkiye’deyken bir anda patlayan osimhen haberi… “yok, olmaz, olamaz.” derken onun gelişi ve benim türkiye’den üzerimde osimhen formasıyla ayrılışım.
“ıcardi sevgisinin eşi benzeri olmaz, onsuz olmaz.” derken hayatımıza başka bir süper kahramanın girişi…
tam o sırada eşimin hamileliği… oğlumun doğumu… henüz kırk günlükken benim hollanda’da galatasaray’la bir ay arayla iki kez buluşmam… ve sezon sonunda oğlumun ilk şampiyonluğunu yaşaması…
sonra, bu hikâye hiç bitmeyecek sandığım muslera’nın vedası… bunu uzun süre kabullenemeyişim, yerinin asla dolmayacağına inanmam… ve bir kez daha yanılmam. uğurcan’ın öyle bir performans göstermesi ki, bir saniye bile muslera’yı aramamam…
avrupa’da galatasaray’la yeniden buluşmam, yıllardır özlemini çektiğimiz avrupa serüveni ve sezonu taçlandıran dördüncü şampiyonluk…
bugün, “nasıl veda ederim?” dediğim efsanem ıcardi’nin ayrılığına ise tebessümle bakıyorum. içimde ne bir burukluk ne de bir pişmanlık var. sadece güzel anılar…
hayat insanı değiştiriyor. şaşırtıyor. büyütüyor.
memleketten uzakta, beşinci yılımda; “bu da olmaz, bu asla gerçekleşmez.” dediğim beşinci şampiyonluğa doğru yürüyoruz. okan buruk’un gözlerimizin önünde, bir kesimin gözünde “hain” ilan edilirken bugün kahramana dönüşmesine tanıklık ediyoruz.
galatasaray bana bir kez daha şunu öğretti: hayat, hiçbir şeyin vazgeçilmez olmadığını; en büyük ayrılıkların bile zamanla güzel hatıralara dönüştüğünü gösteriyor. insan, olmaz dediği şeylere alışıyor, imkânsız dediği mutlulukları yaşayabiliyor.
hayat böyle… kısa.
önemli olan, yolculuğun tadını çıkarabilmek.
iyi ki varsın, cimbom. -
8783seni çok özledim be, acil sadece üç oyuncuyu tanıdığım bir hazırlık maçına ihtiyacım var.
-
8784ınsan bazen sadece galatasaray'ı özlüyor. maçı değil, golü değil... o heyecanı, o kalabalığı, aynı anda sevinen binlerce insanın arasında olmayı özlüyor... aynı zamanda da transfer istiyor..
-
8785gittikçe spor kulübü olmaktan uzaklaşıp bir inşaat şirketine dönüşüyor.
futbol takımına yapılması gereken transferler yapılmıyor. basket takımı euroleague de yok basket sahası yapılıyor. voleybol takımı istenilen yerde deği salon yapılıyor. keşke galatasaray emlak gyo kurulsa dursun özbek oraya geçse bize de adam akıllı vizyoner bir başkan gelse.
