8867
türkiye cumhuriyeti'nin ve kendisinin doğum sebebine hep sadık kalan takımım.
kurucumuz; "maksadımız türk olmayan takımları yenmek" diyerek mayamızı yoğurmuş. biz ise bu öze, mayaya, telosumuza sadık kaldık.
evet; galatasaray'ı özel kılan şey sadece kuruluş amacı değildir, bu amaca gösterdiği sadakattir.
galatasaray kuruluş amacına hep sadık kaldı. böylece allah ilk ve tek avrupa kupasını bize nasip ederek bu sadakatimizi ödüllendirdi.
ben uefa kupası alındığı zaman futboldan nefret eden insanların bile gururla gülümsediğini gördüm. 2002'de insanların köydeki tek geçim kaynağı olan bahçelerini bırakıp bir eve doluşarak milli takımı izlediğini gördüm.
çünkü bu millet 1900lere kadar batı karşısında sürekli gerileyen, sürekli kaybeden bir milletti. ve öyle bir gün geldi ki varla yok arasındaydık. bizi tarihten silmek istiyorlardı. ve buna çok yakınlardı.
bunlar şimdiden bakınca masal gibi gelebilir. ama o gün şartlar gerçekten de öyleydi.
o gün kadın, erkek, yaşlı, çocuk; canıyla, malıyla bir mücadele verdi. allah da nasip etti ve mevcut dünyada bir yer kazandık.
peki şimdi ne olacaktı? bu dünyadaki yerimizi ispat edecek, perçinleyecek ve hatta genişletecektik. eğitim, tarım, sanayii, spor... her alanda kendimizi ispat edecektik ve bize hasım olanlara karşı elimizde kozlar olacaktı.
çünkü bizi yok edememişlerdi ama bizi yok sayabilirlerdi. ve hatta gün gelip tekrar yok etmek isteyebilirlerdi.
işte bu mücadelenin göbeğinde, bizi yok etmek isteyenleri alt atmek amacıyla kurulan galatasaray, sporda kendimizi ispat etmek işini sırtlandı.
bu nedenle "avrupa, avrupa duy sesimizi" diye marşlar besteledik ve söyledik. söyledik ama işiten olmazsa söylemek niye?
işte 17 mayıs 2000 gecesi sesimiz en gür haliyle işitildi. artık futbol alanında cumhuriyet inkar edilemez, yok sayılamaz bir güçtü.
cumhuriyet ile kader ortağı olarak doğan galatasaray, cumhuriyet'in yüzü oldu.
yerli ve millî sözü epeydir revaçta malumunuz. eğer söz konusu yerli ve milli olmak ise galatasaray bu ülkenin en yerli ve milli varlığıdır. ve kuruluşuna, yani bu ülkenin mayasına en sadık kalan kulüptür.
dipnot: yazıyı cumhuriyet bayramı bağlamında yazmak istiyordum. ama özne galatasaray oldu. günün anlamını bozmasın diye daha erken bir tarihte bu başlığa yüklemeyi seçtim.
kurucumuz; "maksadımız türk olmayan takımları yenmek" diyerek mayamızı yoğurmuş. biz ise bu öze, mayaya, telosumuza sadık kaldık.
evet; galatasaray'ı özel kılan şey sadece kuruluş amacı değildir, bu amaca gösterdiği sadakattir.
galatasaray kuruluş amacına hep sadık kaldı. böylece allah ilk ve tek avrupa kupasını bize nasip ederek bu sadakatimizi ödüllendirdi.
ben uefa kupası alındığı zaman futboldan nefret eden insanların bile gururla gülümsediğini gördüm. 2002'de insanların köydeki tek geçim kaynağı olan bahçelerini bırakıp bir eve doluşarak milli takımı izlediğini gördüm.
çünkü bu millet 1900lere kadar batı karşısında sürekli gerileyen, sürekli kaybeden bir milletti. ve öyle bir gün geldi ki varla yok arasındaydık. bizi tarihten silmek istiyorlardı. ve buna çok yakınlardı.
bunlar şimdiden bakınca masal gibi gelebilir. ama o gün şartlar gerçekten de öyleydi.
o gün kadın, erkek, yaşlı, çocuk; canıyla, malıyla bir mücadele verdi. allah da nasip etti ve mevcut dünyada bir yer kazandık.
peki şimdi ne olacaktı? bu dünyadaki yerimizi ispat edecek, perçinleyecek ve hatta genişletecektik. eğitim, tarım, sanayii, spor... her alanda kendimizi ispat edecektik ve bize hasım olanlara karşı elimizde kozlar olacaktı.
çünkü bizi yok edememişlerdi ama bizi yok sayabilirlerdi. ve hatta gün gelip tekrar yok etmek isteyebilirlerdi.
işte bu mücadelenin göbeğinde, bizi yok etmek isteyenleri alt atmek amacıyla kurulan galatasaray, sporda kendimizi ispat etmek işini sırtlandı.
bu nedenle "avrupa, avrupa duy sesimizi" diye marşlar besteledik ve söyledik. söyledik ama işiten olmazsa söylemek niye?
işte 17 mayıs 2000 gecesi sesimiz en gür haliyle işitildi. artık futbol alanında cumhuriyet inkar edilemez, yok sayılamaz bir güçtü.
cumhuriyet ile kader ortağı olarak doğan galatasaray, cumhuriyet'in yüzü oldu.
yerli ve millî sözü epeydir revaçta malumunuz. eğer söz konusu yerli ve milli olmak ise galatasaray bu ülkenin en yerli ve milli varlığıdır. ve kuruluşuna, yani bu ülkenin mayasına en sadık kalan kulüptür.
dipnot: yazıyı cumhuriyet bayramı bağlamında yazmak istiyordum. ama özne galatasaray oldu. günün anlamını bozmasın diye daha erken bir tarihte bu başlığa yüklemeyi seçtim.

