6445
hagi'nin galatasaray'a kattıklarından bahsederek sayfalarca yazı yazabilirim. asıl konu hagi'nin hafızalarda yer alan o küçük anlarının hiç unutulmayacak olması... monaco'ya attığı gol mesela... topa vuruş anı, topun süzülüşü ve kaleye girişi öyle bir kaç saniyeydi ama o an zamanı durdurabilmişti hagi... hasan şaş'ın kafasına kondurmuştu topu bir milan maçında... ümit davalaya bir topuk pası vermişti, hiç unutmuyorum o pası... imza çalımı vardı sonra roberto carlos'un yediremediği. hagi bir yolunu bulur, bizi şaşırtırdı. topçu oğlu topçuydu çünkü. kıyaslandığı hiçbir topçu o küçük anları onun kadar hatırlatamadı. hagi'nin arsenal maçındaki atılışı bile aklımda... hagi'yi çekmişti bin kere rakip... atılması da haksızdı ya... hagi hagi'ydi işte... nedeni olmadan en büyüktü. futbolu bırakmak hiç yakışmamıştı ona... bir nesle futbolu anlatmıştı hagi... nasıl dönülür topla, neresine vurulur ve hagi çalımı atarken diğer bacağımızı niçin öne atmalıyız... hepsinin cevabı hagi'ydi. öyle o işler kıyaslamakla olmazdı. çünkü hiç hagi'si olmadı bir takımın daha sonra...


