10
yaklaşık 2 gün bekledim bu entry yi girmek için. kamuoyu bu konuda ne tepki verecek bu rezilliğe kendi içinden birileri tepki verecek mi. bir özür ya da "münferit gerçekleşmiş bizimde onaylamadığımız bir konu" diye açıklama yapılacak mı diye. evet konu; 13 eylül tarihinde oynanan galatasaray kocaelispor maçının gündüz saatlerinde deplasmana gitme hazırlığında bulunan ve üzerinde kocaelispor forması bulunan birkaç densiz herifin açmış olduğu rezil pankart.
özellikle bekledim. çünkü insan böyle bir şey gördüğünde en azından o camianın içinden birilerinin çıkıp "bu bizim rekabet anlayışımız değil" demesini bekliyor. kulübün çıkıp bu insanları kınamasını, taraftar gruplarının "bizi temsil etmiyorlar" demesini bekliyor. çünkü bazı şeylerin hangi takıma karşı yapıldığının hiçbir önemi olmaması gerekiyor.
stadyuma her daim arabayla giderim. levent sapağından girer stadyumun etrafında bir yarın daire çizer, vadi istanbulun karşısındaki ofisime arabamı park eder, varsa bir organizasyona katılır yoksa o zorlu merdivenleri tırmanıp maça girerim. galatasaray taraftarı kolay kolay kin beslemez. gelen misafir takım seyircisine saldırmaz. misafir takım seyirciside maça girer maçtan sonra biraz bekleyip evinin yolunu tutar. bu rezil pankartı açanlar stadyuma gelmişmidir, geldiyse otobüslemi yoksa bireysel arabasıylamı gelmiştir bilmiyorum. ama dünya kadar üzerinde kocaelispor formalı 41 plakalı arabayı bizzat arabamla geçerken vadi istanbulun karşısında gördüm. ellerini sallaya sallaya stada girdiler.
yani ortada iki tarafın birbirini gördüğü anda saldırdığı, deplasman taraftarının stada gelemediği, insanların formasını saklayarak yürüdüğü bir ortam yok. insanlar formalarıyla geliyor, arabalarını park ediyor, stadyuma giriyor ve maçını izliyor.
konuyu tekrar başa alalım. konu maçtan önce açılan iğrenç bir pankart. ama bu parkartın aşağılık ve tarihte görülmemiş rezil bir ayrıntısı var. bir kız çocuğuna kısa bir şort giydirilmiş ve şapkalı bir adamın bu kız çocuğunu kaldırıp götürdüğü gözüküyor. bu şapkalı adam ise ev baskını yapan tecavüzle anılan bir karakter. bu mizah değil, bu sokak kavgasıda değil, küfürlü bir bestede değil.
burada benim için çizginin aşıldığı yer tam olarak burası. yetişkin insanların birbirine ettiği küfürü, tribünde söylenen ağır bir besteyi, rakip takım üzerinden yapılan seviyesiz bir göndermeyi tartışabiliriz. bunların hepsi futbolun ve tribün kültürünün içerisinde ayrıca tartışılır. ama bir kız çocuğunu böyle bir göndermenin malzemesi yaptığın anda başka bir yere geçiyorsun.
bu aşağılık pankart galatasaray a karşı açıldığı için tabii ki basın sessiz. ağdalı suratlı şerefsiz haberciler sessiz. sponsorlukla futbol yorumcuğu yapan aşağılık adamlar sessiz. manken eskileri sessiz. marjinaller bile sessiz.
normalde futbolcuların el hareketinden, teknik direktörün maç sonu söylediği iki kelimeden, tribünde açılan sıradan bir pankarttan günlerce program yapanların bu konuda söyleyecek tek kelimesinin olmaması da ayrıca kayda geçsin. çünkü mesele burada kimin şampiyon olacağı, hakemin kimi kolladığı ya da hangi futbolcunun ne söylediği değil. ortada futbolun çok ötesinde, çocuk üzerinden kurulmuş iğrenç bir gönderme var.
bunu yapanlar ya da bunu yaptıranlar, destek verenler şunu çok iyi biliyor, gönderme sapıkça bir detay içersede yaptıkları yanına kar kalacak çünkü ceza almayacaklar. çünkü bu ülkede galatasaray a karşı işlenen suçlar cezasız kalır. birgün mahkemeye düşersen hiç duymadığın ismini saklayan birinden destek bile alabilirsin.
ve en kötüsü de bu rahatlık zaten. insanları bu seviyeye getiren şey sadece içlerindeki nefret değil, yaptıklarının bir karşılığı olmayacağına olan inançlarıdır. bugün bunu galatasaray'a karşı yapanın karşısında durmazsan yarın başka bir takımın taraftarı aynı rezilliği başka bir çocuğun, başka bir ailenin, başka bir camianın üzerinden yapar. gerçi o zaman işin rengi değişir. çünkü bizim camia kadar sessiz kalmazlar.
futbol rekabeti sert olabilir. küfür olur, kavga olur, birbirimizi kızdırırız, yıllarca unutulmayan pankartlar açılır. bunların hepsini futbolun kendi içerisinde tartışırız.
ama çocukların üzerinden böyle bir gönderme yapıldığı anda orada futbol biter.
geriye sadece rezillik kalır.
edit: entry'yi girdikten sonra tribün liderlerinden konuyla ilgili bir açıklama geldi. yapılan pankartı tasvip etmediklerini, yapan kişilerin tespit edilmesi halinde bir daha stada giremeyeceklerini söylediler. en azından tribün içinden birilerinin çıkıp bu rezilliğe küçük de olsa tepki göstermesi ve sahiplenmemesi önemliydi. yukarıda da zaten tam olarak bunu beklediğimi yazmıştım. o yüzden gelen açıklamayı da buraya not düşmek isterim.
özellikle bekledim. çünkü insan böyle bir şey gördüğünde en azından o camianın içinden birilerinin çıkıp "bu bizim rekabet anlayışımız değil" demesini bekliyor. kulübün çıkıp bu insanları kınamasını, taraftar gruplarının "bizi temsil etmiyorlar" demesini bekliyor. çünkü bazı şeylerin hangi takıma karşı yapıldığının hiçbir önemi olmaması gerekiyor.
stadyuma her daim arabayla giderim. levent sapağından girer stadyumun etrafında bir yarın daire çizer, vadi istanbulun karşısındaki ofisime arabamı park eder, varsa bir organizasyona katılır yoksa o zorlu merdivenleri tırmanıp maça girerim. galatasaray taraftarı kolay kolay kin beslemez. gelen misafir takım seyircisine saldırmaz. misafir takım seyirciside maça girer maçtan sonra biraz bekleyip evinin yolunu tutar. bu rezil pankartı açanlar stadyuma gelmişmidir, geldiyse otobüslemi yoksa bireysel arabasıylamı gelmiştir bilmiyorum. ama dünya kadar üzerinde kocaelispor formalı 41 plakalı arabayı bizzat arabamla geçerken vadi istanbulun karşısında gördüm. ellerini sallaya sallaya stada girdiler.
yani ortada iki tarafın birbirini gördüğü anda saldırdığı, deplasman taraftarının stada gelemediği, insanların formasını saklayarak yürüdüğü bir ortam yok. insanlar formalarıyla geliyor, arabalarını park ediyor, stadyuma giriyor ve maçını izliyor.
konuyu tekrar başa alalım. konu maçtan önce açılan iğrenç bir pankart. ama bu parkartın aşağılık ve tarihte görülmemiş rezil bir ayrıntısı var. bir kız çocuğuna kısa bir şort giydirilmiş ve şapkalı bir adamın bu kız çocuğunu kaldırıp götürdüğü gözüküyor. bu şapkalı adam ise ev baskını yapan tecavüzle anılan bir karakter. bu mizah değil, bu sokak kavgasıda değil, küfürlü bir bestede değil.
burada benim için çizginin aşıldığı yer tam olarak burası. yetişkin insanların birbirine ettiği küfürü, tribünde söylenen ağır bir besteyi, rakip takım üzerinden yapılan seviyesiz bir göndermeyi tartışabiliriz. bunların hepsi futbolun ve tribün kültürünün içerisinde ayrıca tartışılır. ama bir kız çocuğunu böyle bir göndermenin malzemesi yaptığın anda başka bir yere geçiyorsun.
bu aşağılık pankart galatasaray a karşı açıldığı için tabii ki basın sessiz. ağdalı suratlı şerefsiz haberciler sessiz. sponsorlukla futbol yorumcuğu yapan aşağılık adamlar sessiz. manken eskileri sessiz. marjinaller bile sessiz.
normalde futbolcuların el hareketinden, teknik direktörün maç sonu söylediği iki kelimeden, tribünde açılan sıradan bir pankarttan günlerce program yapanların bu konuda söyleyecek tek kelimesinin olmaması da ayrıca kayda geçsin. çünkü mesele burada kimin şampiyon olacağı, hakemin kimi kolladığı ya da hangi futbolcunun ne söylediği değil. ortada futbolun çok ötesinde, çocuk üzerinden kurulmuş iğrenç bir gönderme var.
bunu yapanlar ya da bunu yaptıranlar, destek verenler şunu çok iyi biliyor, gönderme sapıkça bir detay içersede yaptıkları yanına kar kalacak çünkü ceza almayacaklar. çünkü bu ülkede galatasaray a karşı işlenen suçlar cezasız kalır. birgün mahkemeye düşersen hiç duymadığın ismini saklayan birinden destek bile alabilirsin.
ve en kötüsü de bu rahatlık zaten. insanları bu seviyeye getiren şey sadece içlerindeki nefret değil, yaptıklarının bir karşılığı olmayacağına olan inançlarıdır. bugün bunu galatasaray'a karşı yapanın karşısında durmazsan yarın başka bir takımın taraftarı aynı rezilliği başka bir çocuğun, başka bir ailenin, başka bir camianın üzerinden yapar. gerçi o zaman işin rengi değişir. çünkü bizim camia kadar sessiz kalmazlar.
futbol rekabeti sert olabilir. küfür olur, kavga olur, birbirimizi kızdırırız, yıllarca unutulmayan pankartlar açılır. bunların hepsini futbolun kendi içerisinde tartışırız.
ama çocukların üzerinden böyle bir gönderme yapıldığı anda orada futbol biter.
geriye sadece rezillik kalır.
edit: entry'yi girdikten sonra tribün liderlerinden konuyla ilgili bir açıklama geldi. yapılan pankartı tasvip etmediklerini, yapan kişilerin tespit edilmesi halinde bir daha stada giremeyeceklerini söylediler. en azından tribün içinden birilerinin çıkıp bu rezilliğe küçük de olsa tepki göstermesi ve sahiplenmemesi önemliydi. yukarıda da zaten tam olarak bunu beklediğimi yazmıştım. o yüzden gelen açıklamayı da buraya not düşmek isterim.
