3236
futbolun fiziksel sınırları tüm ülke futbolunun suratına tokat gibi çarpmıştır.
barış alper dışında fiziksel zaafiyeti olmayan oyuncu yok takımda sık forma şansı bulan isimler arasında. hızlı olanlar güçsüz, güçlü olanlar hantal. rakiplerle çarpışamıyoruz. dar alanda topla dönemiyoruz. her darbede bozuluyoruz. dünya kupası özelinde bireysel yetenekler, teknik yönetim ve motivasyon hayal kırıklığına uğratsa da sahip olduğumuz fiziksel dezavantajı göz ardı ettik genel olarak. söz konusu fiziksel dezavantaj yoğun geçen sezonun ardından kendini acı şekilde gösterdi bize. örneğin euro 24 öncesi arda, kenan hatta barış soft sezonlar geçirmişti. kaan ayhan zirve döneminde birçok deliği kapatan roldeydi. çalhanoğlu da aynı şekilde geçtiğimiz iki sezonda fiziksel olarak tükendi. bu turnuva özelinde fiziksel okarak iyi görünen can ve deniz ise ana plana yerleşemedi.
sonuç olarak fatih hocamın dediği “buralara takılmayıp” bu dünya kupası hezimetini güçlü bir ev ödevine dönüştürmeliyiz. artık futbol denen oyunun fiziksel zaafiyeti olan 8-9 ilk 11 oyuncusuyla oynanması mümkün değil. gelecek 10 yıllık vadenin bir numaralı gündem maddesi bu olmalı ama bizim fiziksel örnek gösterdiğimiz oyuncunun babasının et restaruantı olmasaydı bugün üçüncü ligdeydi muhtemelen cılız olduğu için. büyükşehirde yaşayan bir memur çocuğunun yeterli protein alma şansı yok bu ülkede matematiksel olarak. küçük şehirde yaşaması halinde de büyükşehir torpillerini geçip eli yüzü düzgün üç beş altyapıda olma şansı çok düşük.
barış alper dışında fiziksel zaafiyeti olmayan oyuncu yok takımda sık forma şansı bulan isimler arasında. hızlı olanlar güçsüz, güçlü olanlar hantal. rakiplerle çarpışamıyoruz. dar alanda topla dönemiyoruz. her darbede bozuluyoruz. dünya kupası özelinde bireysel yetenekler, teknik yönetim ve motivasyon hayal kırıklığına uğratsa da sahip olduğumuz fiziksel dezavantajı göz ardı ettik genel olarak. söz konusu fiziksel dezavantaj yoğun geçen sezonun ardından kendini acı şekilde gösterdi bize. örneğin euro 24 öncesi arda, kenan hatta barış soft sezonlar geçirmişti. kaan ayhan zirve döneminde birçok deliği kapatan roldeydi. çalhanoğlu da aynı şekilde geçtiğimiz iki sezonda fiziksel olarak tükendi. bu turnuva özelinde fiziksel okarak iyi görünen can ve deniz ise ana plana yerleşemedi.
sonuç olarak fatih hocamın dediği “buralara takılmayıp” bu dünya kupası hezimetini güçlü bir ev ödevine dönüştürmeliyiz. artık futbol denen oyunun fiziksel zaafiyeti olan 8-9 ilk 11 oyuncusuyla oynanması mümkün değil. gelecek 10 yıllık vadenin bir numaralı gündem maddesi bu olmalı ama bizim fiziksel örnek gösterdiğimiz oyuncunun babasının et restaruantı olmasaydı bugün üçüncü ligdeydi muhtemelen cılız olduğu için. büyükşehirde yaşayan bir memur çocuğunun yeterli protein alma şansı yok bu ülkede matematiksel olarak. küçük şehirde yaşaması halinde de büyükşehir torpillerini geçip eli yüzü düzgün üç beş altyapıda olma şansı çok düşük.
