5450
gerçekten çok ilginç bir taraftar kitlesi. bu adamlar bilmem kaç senedir şampiyon olamıyorlar (inanın en son ne zaman olduklarını hatırlamıyorum). şimdi bu sene bence iyiler, hatta yüksek ihtimalle şampiyon da olacaklar bu sene. ama adamlar o kadar başarıya aç kalmışlar ki yıllardır, o kadar ezilmişler ki inanılmaz bir eziklik psikolojisi içine girmiş durumdalar ve başarılı olmayı bile sindiremiyorlar.
öncelikle yıllardır yerini doldurmaya çalıştıkları o süper başarılı teknik direktör tahtına jesus'u oturttular. hem de ne oturtma! tamam bu adam iyi ama arkadaş sanki dünyada başka iyi teknik direktör yok, bir tek bu var, bu da bunların başında. bundan önce zaten ersun, emre, erol vs. ile kendi fatih terim'lerini oluşturmaya çalıştırıp rezil olmuşlardı. şimdi o seviyeyi de geçmiş terim ile jj'yi kıyaslamaya bile almıyorlar. komedi gibi bir durum.
bu sene mesela gerçekten de avrupa ligini kazanabileceklerini düşünenleri var. baya da fazla sayıları. adamlar daha avrupa ligi için sıradan sayılabilecek rennes denen takımı yenemiyorlar, hatta geriden gelip berabere kaldık diye seviniyorlar. sonra avrupa ligini alır mıyız acaba diyorlar. bu nasıl bir tezatlık.
bunların hepsi aslında yıllarca galatasaray'ın başarılarını izlemekten kaynaklanıyor. bizim de tüm rakiplerimizi madara eden bir teknik direktörümüz olsun, bizim de avrupa kupamız olsun psikolojisi. sebebi ise yıllarca rakiplerinin başarılarının altında ezilmiş olmaları. takımları uzun yıllar sonra ilk defa iyi ve bu nedenle tüm bastırılmış başarı isteklerini bir anda dışa vurmaya başladılar. dışardan bakınca ise tabi bize komik geliyor.biz nasıl başarısızlığa alışık değilsek, bu adamlar da başarıya alışık değiller.
öncelikle yıllardır yerini doldurmaya çalıştıkları o süper başarılı teknik direktör tahtına jesus'u oturttular. hem de ne oturtma! tamam bu adam iyi ama arkadaş sanki dünyada başka iyi teknik direktör yok, bir tek bu var, bu da bunların başında. bundan önce zaten ersun, emre, erol vs. ile kendi fatih terim'lerini oluşturmaya çalıştırıp rezil olmuşlardı. şimdi o seviyeyi de geçmiş terim ile jj'yi kıyaslamaya bile almıyorlar. komedi gibi bir durum.
bu sene mesela gerçekten de avrupa ligini kazanabileceklerini düşünenleri var. baya da fazla sayıları. adamlar daha avrupa ligi için sıradan sayılabilecek rennes denen takımı yenemiyorlar, hatta geriden gelip berabere kaldık diye seviniyorlar. sonra avrupa ligini alır mıyız acaba diyorlar. bu nasıl bir tezatlık.
bunların hepsi aslında yıllarca galatasaray'ın başarılarını izlemekten kaynaklanıyor. bizim de tüm rakiplerimizi madara eden bir teknik direktörümüz olsun, bizim de avrupa kupamız olsun psikolojisi. sebebi ise yıllarca rakiplerinin başarılarının altında ezilmiş olmaları. takımları uzun yıllar sonra ilk defa iyi ve bu nedenle tüm bastırılmış başarı isteklerini bir anda dışa vurmaya başladılar. dışardan bakınca ise tabi bize komik geliyor.biz nasıl başarısızlığa alışık değilsek, bu adamlar da başarıya alışık değiller.
