• 1
    şimdiye kadar başlığının açılmamasına üzüldüğüm* şehit öğretmen, sınıf arkadaşım..

    henüz hayatının baharında, mesleğinin ilk yılında kör bir kurşunla kalleşler tarafından şehit edildi canım arkadaşım. oysa batman'a atandığında gözünü bile kırpmadan ailesini balıkesir'de bırakıp gitmişti. "toprak bizim toprağımız, vatan bizim vatanımız, oradaki çocukların da bizlere ihtiyacı var" diyerek.. o kadar şen şakrak, deli dolu bir insandı ki sabahın köründe olan dersimizde bile ders başlamadan çıkıp sınıfın ortasında halk oyunlarında öğrendiği figürleri sergiler bana da "anıl canlan hadi biraz" derdi. "daha çok bela olacağım senin başına" derdi. gerçekten bela oldu başıma sözlük.. arkasında tarifsiz bir acı bırakarak.

    şimdi hayatta değil bu kıpır kıpır, yerinde bile duramayan kız. üstelik tek işi masumları sırtından vurmak olan ve yine masumları kandırarak ya da tehdit yoluyla dağa çıkaran bu vatansızlar yüzünden.

    bu acının tarifi yok dostlar. gencecik bir öğretmeni dün memleketi çorum/osmancık'da toprağa verdik. biz sınıf arkadaşları olarak onu o toprağın içinde, ardımızda bırakmak çok zor oldu.. ama onun düşürmemek uğruna canını verdiği bayrak artık bizlere emanet. biz de tıpkı onun gibi bu vatanın her karış toprağında öğretmenlik yapmaya hazırız. teröre karşı kalemimizle, kitaplarımızla savaşmaya hazırız.

    senin adını her zaman yaşatacağız şehidim.. sen huzurlu uyu..