• 7
    babayla mac izlemek kesinlikle güzeldir. galatasaray'li olursa daha da güzel olabilecek, fb'li olursa icinden baba seni cidden sevmiyorum dedirtecek bir durumdur. benimki kötünün iyisi. benim babam besiktasli, besiktas'i takip eden bir baba ama galatasaray maci olsun milli mac olsun her türlü maci beraber seyredebildigim, yaninda sinirlenme dereceme göre küfür edebildigim birisidir. galatasaray maclarini sanki bir fanatikmis gibi izler, yorum yapar ve hatta küfürü basar. rüstü'nün ismini telaffuz etmekte her zaman zorlanir * ve maclar hakkinda arada sirada alakasiz, abuk yorumlar yaparak beni sinirlendirir. besiktas kaybettiginde yüzünden düsen bin parcadir, cok sinirlidir, agresiftir. dalga gecildiginde alinir. ama bir galatasaray - besiktas macinda eger yenen takim besiktas ise o zaman asla sevinemeyen bir babadir. biz üzülmeyelim diye besiktasin yenilmesini hep yeglemistir. eger galatasaray yenerse de "hadi yine iyisiniz kazandiniz, ballilar" gibi cümleler kurup üzüntüsünü icine atar ve bize satasir. galatasaray'in uefa kupasi final macini da beraber izlemisimdir ve ikimiz de ayni heyecan, sevk ve duygularla televizyona kitlenmisizdir. penaltilarda ayaga kalkip tv'ye biraz daha yaklasmis ve penaltilar sonunda 2 saniyelik bi bakisma sonrasinda dügüm haline gelip hüngür hüngür aglamisizdir. babayla mac izlemek her zaman keyiflidir futboldan anladigi ve bazi seylere göz yumdugu sürece.