anadolu kulüpleri

• 198

  yükselen döviz kuru, kaliteli yerlilerin paralı kulüpleri tercih etmesi gibi sebeplerden dolayı aşırı güç kaybı yaşayan kulüpler. 23-24 sezonunda ligdeki 20 kulübün yarısı bile rekabetçi düzeyde değil.
• 199

  destekledikleri saçma yabancı sınırının cezasını en çok çeken kulüplerdir. 20 kulüp olsa ve 8+3 yabancı sınırı olsa en az 60 tane kaliteli yerliye ihtiyaç var. yine 4 büyükler +3 için alternatiflerle beraber en az 36 kontenjan alsa kalan 24 kontenjan 16 kulübe dağıtılacak bu da her kulüpte en fazla 1 kaliteli yerlinin olması demek. e peki yabancı sınırı serbest olsa ne olacaktı? ucuz fiyata dünyanın dört bir yanından yabancı oyuncu getirip büyüklere karşı rekabet edebilirlerdi. ama beyefendiler buna tenezzül bile etmediler. bunu yaparken de amaçları şuydu: büyükler kaliteli yerliye nasılsa muhtaç. ben de her birine bir tane bile satsam köşe olurum deyip yabancı sınırını savundular. sonuç: bırak 4 büyükle, kendi kalibresindeki takımlara karşı bile mücadele edemiyorlar.
• 200

  mevcut ekonomik ortamda sponsorluk adı altındaki şike ve teşvik primlerine daha fazla tamah etmeleri kuvvetle muhtemel kuluplerdir. saha dışına saha içinden daha fazla odaklanıyorum farkındayım. çünkü hiç güvenim yok artık.
• 201

  tamamına yakını yine bir diğer anadolu kulübü başkanı tarafından yönetilen takımlar kümesi.
• 202

  pandemi döneminden beri giderek daha kötüye giden kulüplerdir. özellikle pandemiden sonra daha da kötüleşen ekonomi, oyuncu yetiştirmede olan sıkıntı işleri iyice berbat hale getirdi. eskiden anadolu'dan kaliteli türk futbolcular çıkardı artık tek tük çıkıyor. onlarda direkt avrupa'ya gidiyor haklı olarak.
  
  maaşlar ödenmiyor, zeminlere bakılmıyor ki büyük kulüplerin zeminleri bile berbat. şuan demirspor dışında iyi olan anadolu kulübü yok. onların da başkanları direkt kendi destek çıkıyor o sayede. bu kalite böyle devam ettiği sürece türk futbolunda ne futbolcu yetişir ne de kulüpler kendini geliştirebilir.
  
  belli bir seviyenin üstünde bir lig olmaz ise büyük kulüplerde kendini geliştiremez. o yüzden ligin şampiyonu dahi avrupa'da başarı sağlayamıyor. günün sonunda galatasaray'ın kendini geliştirebilmesi için iyi rakiplerle oynaması gerek. yabancı sınırı kalksa dahi çözüm olmaz çünkü kimsenin parası yok.
  
  ligde takım sayısının 16'ya düşürülmesi lazım. tff'nin acilen zemin denetimini sağlaması lazım. zemini kötü olan stadyumlarda düzelene kadar oynamak yasaklanmalı. anadolu kulüplerini oyuncu yetiştirmeye yönelik bir hale getirmeli federasyon. yoksa günün sonunda bu durum bizim kulübümüzü de kötü yönde etkileyecek.
• 203

  korkunç yönetilen ve kadro kaliteleri de git gide dibi gören kulüplerimizdir. son yıllarda şampiyon olan-olmayan, güçlü bir oyun oynayan-oynamayan tüm büyük takımlar ciddi serilere imza attı. oyuncak haline getirilen yabancı kuralı(hem sayı hem statü), takım sayısı, lig formatı vs. gibi konular mantıklı bir zemine oturtulup istikrar sağlanmadıkça bu serbest düşüş de devam edecektir. konferans ligi saçmalığı imdada yetişmese ülke puanımız da iyice düşüyordu.(en son 19.luğa kadar gerilemiştik yanılmıyorsam.) en büyük sıkıntılardan bir diğeri ise ligde çok fazla istanbul takımı bulunması. taraftar desteği olmayan, çoğunluğu belediye destekleriyle ekonomik anlamda diğer takımlarla haksız rekabet içinde olan bu takımlar, boş tribünlere karşı deplasman baskısı ve futbolun ruhunu yansıtan atmosferler olmadan oynanan saçma sapan maçlara sebep oluyor. bir de öyle dönemler denk geliyor ki 2-3 aylık sürelerde istanbul dışında maç oynamadan geçebiliyor bazı takımlar.