trabzonspor'un an itibariyle suyu iyice ısınan başkanı.
gerek evlilik telaşından, iş yoğunluğundan gerek takımın bu seneki tatsız tuzsuz havasından uzun süredir sözlüğü ihmal etmiştim. sadece arada girip neler yazıldığını takip ediyordum, zaten duygularımı düşüncelerimi benim adıma yazan onlarca kişi olduğunu görünce okumakla da yetiniyordum. ama bugün yaptığı açıklamaları okuyunca gerçekten dayanamadım, hiç sevmediğim bir camia ile ilgili de olsa bu yüzsüzlüğe ve iğrençliğe olan nefretimi bir şekilde dışarı vurmak istedim.
trabzonspor'la ilgili olan kısmına da değineceğim ama ben
eren bülbül ve ailesiyle ile ilgili olan açıklamalarını duyunca gerçekten çileden çıktım. bu mu yani? bir teknik direktörü göndermekte haklı olduğunu ispatlamak için sunduğun malzeme bu mu yani? -çok afedersiniz- sokayım futboluna, sokayım kulübüne, sokayım gündemine, sokayım topladığın puanlara, sokayım şampiyonluğa. ülke için canını vermiş bir adamın adını bu rezil, bu kokuşmuş, bu herkesin elinin birbirinin cebinde olduğu, haramın kumarın bulaştığı, insanların her geçen gün daha da birbirinin camiasından nefret ettiği ortama karıştırmaya hiç mi vicdanın sızlamıyor be adam? trabzonspor'dan ve taraftarından muslera olayından beri nefret ediyorum. yalnızca şu son 1-1,5 senedir bu nefretimin azalmasında yalnızca ünal karaman'ın payı var. kimseyle polemiğe girmedi, kadronun elverdiği kadar olabilecek en iyi futbolu oynattı ve gerçekten maçlarını izlemesi oldukça zevkliydi. bundan sonra ne olacak göreceğiz.
tekrar ahmet ağaoğlu'na dönelim. bence başarılı olduğu yönleri olsa da fikret orman hastalığına tutulmuş durumda. iyi olan her şeyi ben yaptım, kötü olanların suçlusu da şunlar bunlar. kendi camiası ali koç'la gülücükler saçarken bir soru işareti koymuştu, ünal karaman'ın gönderilmesi ibreyi ahmet ağaoğlu'nun aleyhine çevirmişti ve ilk verdiği demeçler kimseyi tatmin etmemişti, şimdi ise eren bülbül isminden medet umması bakalım nasıl etki yaratacak.
ünal karaman bence mevcut şartlarda olabilecek en iyi oyunu oynatıyordu. çok talihsiz sakatlıklar yaşadı takımı, buna rağmen bu süreci az kayıpla atlattı. benim ünal hoca ekseninde en büyük eleştirim avrupa maçları olabilir. türkiye kupası muamelesi yaptı ve takımın potansiyelinin çok altında puan alabildi. ama ligde bence ikinci yarı şampiyonluğa aday takımlardan biriydi. eğer trabzonspor hakkında eleştiri yapacaksak, ünal hoca son sıralarda yer alırdı. şimdi her yere yanlayacak ahmet ağaoğlu, hükümet, medya, sosyal medya, şehitler, bakanlar ne varsa başladı zaten. dış güçler ve fetö sırada. ünal karaman'sa hiçbirine cevap vermeyip taraftara takımı destekleyin gibi sağduyulu cevaplar vererek klasını bozmadı. fakat bugünkü açıklamalardan sonra kontrolünü kaybedip kendini zor duruma düşürmesini istemem.
konuyu futbola getirip bu adamın yaptığı terbiyesizliği ikinci plana attığım için kendimi kötü hissettim. bu soysuz laflar, ünal karaman'ın "şehit ailesinin -bile- istemediği adam" gizli metniyle röportaja konu etmesi bence ne kadar çaresiz ve "yedik bir bok sonumuz hayrolsun" şeklinde düşünecek duruma düştüğünü gösteriyor. iki maç üst üste kaybetsin o tribünlere taraftardan çok çevik kuvvet sokmak zorunda kalacak. hayır işin kötüsü bu ortama hangi teknik direktör nasıl gelir imza atar bilmiyorum. işler azıcık kötü giderse ihale mutlaka birine hem de kısa sürede kalacak. bakalım piyango kime vuracak. ama isterse bu saatten sonra trabzonspor şampiyon olsun, bugün yaptığı terbiyesizlik unutulmayacak. aynı çanakkale şehitleri mevzusunda olduğu gibi.
