1078
öyle bir imza attık ki o gün bir ömür içlerinde yara. çok şükür canlı canlı tanık olduk.
sahasında kupa kaldırdığımın çocukları sizi.
1080
hala hatırlayınca tüylerim diken diken oluyor. üzerinden ne yıllar geçti ne olaylar yaşandı ama bu maç eskimedi.
2012 ve 2013 yıllarında dünyadaki renkler bile daha canlıydı sanki. üzerine bu maçı da ekleyince gözümüz dolmadan yad etmek zor o günleri.
tarihin en epik maçlarından biri.
1081
ben şampiyonluklarımızı ya kaybetseydik ne hissederdim diye düşünerek sıralıyorum galiba. son 3 sezon olağan şüpheliydik mesela. çok şaşırmadık. 2006 ve 2008'de de şampiyon olmasak çok şaşırmazdık.
ama 2012 bambaşka bir yerde. ligi domine edip 9 puan farkla lider bitir, sonra son derece haksızca puan farkı yarıya düşürülsün. her şey ayarlansın, son maçı rakibinin evine koysunlar...
bu maçın ömür tüketen özelliği buradan geliyor. çünkü hakkımız olan şampiyonluk şikeci şımarık bir kulübün oyuncağı gibi neredeyse elimizden alınıyordu. muslera semih'in o kafasını çıkarmasaydı mesela.
o yüzden tüm şampiyonluklarda sevinçten coşkudan gözlerim dolarken bu maç sonunda hırsımdan hüngür hüngür ağlamıştım.