2
eskinin blogger'ları, günümüzün youtube yayıncıları. köhnemiş spor yazarlarının karşısında, zamanında hepimizin destek verdiği, star wars tabiriyle "light side" yorumcular.
özellikle 2010'ların başında bu insanların üretimlerini takip etmek zevkliydi. spora ve sporun kültürüne dair gerçekten bir şeyler okumanın bile bambaşka biri olmama çok katkısı olduğunu söyleyebilirim. hep farklı bir açıdan baktılar. hep yeni bir şey söylediler. onların, o zamanki adıyla twitter hesaplarını takip etmek de zevkliydi. hiç tanışmadığımız ama gözümüzün önünde olan bu insanların, her şeyden önce bizim gibi insanlar olduklarını görmek bile güzeldi.
bu insanlar zamanla takipçi sayılarını artırdılar, başka içerikler ürettiler, kendi işlerini bırakıp spor medyasına geçtiler. birçoğu blog kökenli olan bu yorumculara bugünlerde farklı farklı eleştiriler yöneltiliyor. elbette bu eleştirilerin bazıları mantıklı, bazıları mantıksız. türkiye'de katı olan her şey kutuplaşırken bu insanlara kutuplardan çok fazla eleştiri, hatta linç geliyor. sadece ekrandaki tavırlarına sinirlenen bir sürü insan var. yaşlarına uygun davranmadıkları gerekçesiyle linç etmeye çalışan ama aslında hıncını nereye boşaltacağını bilemeyen bir kitle de var. o yüzden baştan söylemek istiyorum: bu kişilerin giyimleriyle, eğlenme biçimleriyle, objektif olma çabalarıyla alakalı hiçbir eleştirim yok.
eleştirilen konulardan biri de bu insanların politik tavırları. ben de bu konuya değinmek istiyorum. ama "neden hukuksuzluğa ses çıkarmıyorsunuz?" penceresinden değil. çünkü bu konuda artık yeni bir şey ekleyemeyeceğim kadar çok eleştiri yapıldı. bu eleştirilere de olabildiğince cevap verildi. benim ilgilendiğim kısım üretim şekilleri.
bu insanların birçoğu yola çıktığında yalnızdı. medyada bağlantıları yoktu. medyadaki yüzler en az 20 senedir aşina olduğumuz yüzlerdi. ellerinde bir tek internet ve sosyal medya vardı. bunları da kullandılar. bizim gibi düşünen, bizim gibi politik fikirleri olan, bizim gibi yerlerde yaşayan, sözün özü her şeyiyle bizim gibi olan bu insanlara elbette destek de verdik. (bu desteği de özgünlükleri ve çalışkanlıklarıyla sonuna kadar hak ettiler. "sizi buraya biz getirdik" demeye çalışmıyorum.) sosyal medyadaki görünürlükleri arttıkça daha önce kendilerini görmeyen medya patronlarının radarına girmeye başladılar. zaman ve tüketim alışkanlıkları değişirken yeni dönemin yüzleri oldular. ama sonra yok oldular. nasıl mı?
öncelikle ulaşılmaz oldular. 2010'lu yılların bizim gibi insanları, artık ancak e-posta üzerinden –o da şanslıysanız– ulaşabileceğiniz insanlar. twitter'da mention'laştığımız insanlar artık yok. elbette artık böyle bir ortam da yok. ama twitter onlar için sadece yayınlarını duyurma aracı. bu benim iddiam değil, birçoğunun kendi beyanı. buradaki argümanları da "twitter çok toksikleşti." evet, elon satın aldıktan ve x olduktan sonra o mecra çok değişti. insanları öfkelendirmek bir para kazanma aracına dönüştü. bunları bilmiyor veya görmüyor değilim. x bugün çok "toksik" bir yer. peki ne zaman değildi? hemen güneyimizdeki ülkeden her gün ceset görüntüleri gelirken mi değildi, darbe girişimi olurken mi, yoksa gezi'de mi? sizler bugün geldiğiniz yerlere doğru yükselirken twitter'da tam olarak bunlara şahit oluyorduk. bugün toksik bulduğunuz ama sizi siz yapan yeri "cancel"lamak bir mücadele biçimi mi, yoksa kazançlarınızı koruma biçimi mi?
peki yeni nesil spor yorumcularına hiç mi ulaşamıyoruz? elbette ulaşabiliyoruz. yayınlarına gider ve paralı yorum atarsanız, size süresi 10 saniye ile 1 dakika arasında değişen bir cevap verebiliyorlar. üstelik bunu, hiç toksiklik bulunmayan bir platform olan youtube'da yapıyorlar. herkesin para kazanmak zorunda olduğunun farkındayım. ama gerçekten para kazanmak, sevdiğimiz ve samimi gördüğümüz bu insanların bir spor yorum otomatına dönüşmesiyle mi mümkün?
yeni nesil spor yorumcuları bugün bulundukları yere gelene kadar yükseldiler, görünür oldular ve birileri onların elinden tuttu. böyle bir durumda ne bekleriz? mesela yeni nesil yorumcularımızın da birilerine destek olmasını bekleyebilir miyiz? bu desteğin maddi olması beklenemez elbette. ama yeni nesil yorumcularımızın en son ne zaman the athletic dışında bir şey okuduğunu gördünüz? en son ne zaman bu ülkeden birinin üretimlerinden bahsettiler? networkü kendi arkadaş çevresinden ibaret olan bu insanlar, çevrelerinin dışındakilere ne zaman dokundular? ya da ne zaman dokunmak istediler?
ilk çıktıklarında otantik yazılar yazan bu kişiler bugün nasıl içerikler üretiyorlar? masa, kamera, mikrofon, üç kişi, minimum bir saatlik yayın. "okunmuyor" bahanesiyle yazı yazmayı bıraktılar –ki kesinlikle haksızlar–. ama videoları da artık seri üretimden ibaret. ürettikleri formatlar için maçı iki kez değil, bir kez bile izlemelerine gerek yok. bir saatlik yayında 10 saniyelik 3-4 şaka (birçoğu ıkınma şakası olsa da) ve birkaç sinirlenme anı dışında insani hiçbir şey yok.
son bir soru daha sorayım: elitist, herkese ve her şeye yabancılaşmış, insanından uzak ve yapmacık bu insanlar, yeni nesil spor yorumcusu mu yoksa yeni nesil hıncal mı olmaya çalışıyorlar?
sorularımın gofretlerin, bisküvilerin, ev eşyalarının, buz gibi içeceklerin vs. ötesine geçip muhataplarına ulaşabileceğini sanmıyorum. o nedenle yeni nesil spor yorumcularımıza beğenme ve yorum yapma görevimi ifa etmeye giderken, derdimi buraya kadar okuyan herkese teşekkür ediyor ve iyi geceler diliyorum.
özellikle 2010'ların başında bu insanların üretimlerini takip etmek zevkliydi. spora ve sporun kültürüne dair gerçekten bir şeyler okumanın bile bambaşka biri olmama çok katkısı olduğunu söyleyebilirim. hep farklı bir açıdan baktılar. hep yeni bir şey söylediler. onların, o zamanki adıyla twitter hesaplarını takip etmek de zevkliydi. hiç tanışmadığımız ama gözümüzün önünde olan bu insanların, her şeyden önce bizim gibi insanlar olduklarını görmek bile güzeldi.
bu insanlar zamanla takipçi sayılarını artırdılar, başka içerikler ürettiler, kendi işlerini bırakıp spor medyasına geçtiler. birçoğu blog kökenli olan bu yorumculara bugünlerde farklı farklı eleştiriler yöneltiliyor. elbette bu eleştirilerin bazıları mantıklı, bazıları mantıksız. türkiye'de katı olan her şey kutuplaşırken bu insanlara kutuplardan çok fazla eleştiri, hatta linç geliyor. sadece ekrandaki tavırlarına sinirlenen bir sürü insan var. yaşlarına uygun davranmadıkları gerekçesiyle linç etmeye çalışan ama aslında hıncını nereye boşaltacağını bilemeyen bir kitle de var. o yüzden baştan söylemek istiyorum: bu kişilerin giyimleriyle, eğlenme biçimleriyle, objektif olma çabalarıyla alakalı hiçbir eleştirim yok.
eleştirilen konulardan biri de bu insanların politik tavırları. ben de bu konuya değinmek istiyorum. ama "neden hukuksuzluğa ses çıkarmıyorsunuz?" penceresinden değil. çünkü bu konuda artık yeni bir şey ekleyemeyeceğim kadar çok eleştiri yapıldı. bu eleştirilere de olabildiğince cevap verildi. benim ilgilendiğim kısım üretim şekilleri.
bu insanların birçoğu yola çıktığında yalnızdı. medyada bağlantıları yoktu. medyadaki yüzler en az 20 senedir aşina olduğumuz yüzlerdi. ellerinde bir tek internet ve sosyal medya vardı. bunları da kullandılar. bizim gibi düşünen, bizim gibi politik fikirleri olan, bizim gibi yerlerde yaşayan, sözün özü her şeyiyle bizim gibi olan bu insanlara elbette destek de verdik. (bu desteği de özgünlükleri ve çalışkanlıklarıyla sonuna kadar hak ettiler. "sizi buraya biz getirdik" demeye çalışmıyorum.) sosyal medyadaki görünürlükleri arttıkça daha önce kendilerini görmeyen medya patronlarının radarına girmeye başladılar. zaman ve tüketim alışkanlıkları değişirken yeni dönemin yüzleri oldular. ama sonra yok oldular. nasıl mı?
öncelikle ulaşılmaz oldular. 2010'lu yılların bizim gibi insanları, artık ancak e-posta üzerinden –o da şanslıysanız– ulaşabileceğiniz insanlar. twitter'da mention'laştığımız insanlar artık yok. elbette artık böyle bir ortam da yok. ama twitter onlar için sadece yayınlarını duyurma aracı. bu benim iddiam değil, birçoğunun kendi beyanı. buradaki argümanları da "twitter çok toksikleşti." evet, elon satın aldıktan ve x olduktan sonra o mecra çok değişti. insanları öfkelendirmek bir para kazanma aracına dönüştü. bunları bilmiyor veya görmüyor değilim. x bugün çok "toksik" bir yer. peki ne zaman değildi? hemen güneyimizdeki ülkeden her gün ceset görüntüleri gelirken mi değildi, darbe girişimi olurken mi, yoksa gezi'de mi? sizler bugün geldiğiniz yerlere doğru yükselirken twitter'da tam olarak bunlara şahit oluyorduk. bugün toksik bulduğunuz ama sizi siz yapan yeri "cancel"lamak bir mücadele biçimi mi, yoksa kazançlarınızı koruma biçimi mi?
peki yeni nesil spor yorumcularına hiç mi ulaşamıyoruz? elbette ulaşabiliyoruz. yayınlarına gider ve paralı yorum atarsanız, size süresi 10 saniye ile 1 dakika arasında değişen bir cevap verebiliyorlar. üstelik bunu, hiç toksiklik bulunmayan bir platform olan youtube'da yapıyorlar. herkesin para kazanmak zorunda olduğunun farkındayım. ama gerçekten para kazanmak, sevdiğimiz ve samimi gördüğümüz bu insanların bir spor yorum otomatına dönüşmesiyle mi mümkün?
yeni nesil spor yorumcuları bugün bulundukları yere gelene kadar yükseldiler, görünür oldular ve birileri onların elinden tuttu. böyle bir durumda ne bekleriz? mesela yeni nesil yorumcularımızın da birilerine destek olmasını bekleyebilir miyiz? bu desteğin maddi olması beklenemez elbette. ama yeni nesil yorumcularımızın en son ne zaman the athletic dışında bir şey okuduğunu gördünüz? en son ne zaman bu ülkeden birinin üretimlerinden bahsettiler? networkü kendi arkadaş çevresinden ibaret olan bu insanlar, çevrelerinin dışındakilere ne zaman dokundular? ya da ne zaman dokunmak istediler?
ilk çıktıklarında otantik yazılar yazan bu kişiler bugün nasıl içerikler üretiyorlar? masa, kamera, mikrofon, üç kişi, minimum bir saatlik yayın. "okunmuyor" bahanesiyle yazı yazmayı bıraktılar –ki kesinlikle haksızlar–. ama videoları da artık seri üretimden ibaret. ürettikleri formatlar için maçı iki kez değil, bir kez bile izlemelerine gerek yok. bir saatlik yayında 10 saniyelik 3-4 şaka (birçoğu ıkınma şakası olsa da) ve birkaç sinirlenme anı dışında insani hiçbir şey yok.
son bir soru daha sorayım: elitist, herkese ve her şeye yabancılaşmış, insanından uzak ve yapmacık bu insanlar, yeni nesil spor yorumcusu mu yoksa yeni nesil hıncal mı olmaya çalışıyorlar?
sorularımın gofretlerin, bisküvilerin, ev eşyalarının, buz gibi içeceklerin vs. ötesine geçip muhataplarına ulaşabileceğini sanmıyorum. o nedenle yeni nesil spor yorumcularımıza beğenme ve yorum yapma görevimi ifa etmeye giderken, derdimi buraya kadar okuyan herkese teşekkür ediyor ve iyi geceler diliyorum.

