• 1
    mevki olarak arkalı önlü oynadıkları maçlarda taraftarı kanser ederler; çünkü ne sabri arkada oynar ne umut onun önünde. ikisi de mevkisini tutmaz sabri ara ara sol halfa geçer genellikle sağ açıkmışçasına gidip geri gelmez; umut ise pres yapacağım diye ceza sahasına gömülür ve oradan ayine pres yapacağım diye orta sahaya gelip faul yapar, bi de arada top kaybetmek için orta sahaya gelip top ister.

    2015-2016 futbol sezonunda taraftarı kanser etme ihtimali bir hayli yüksek olmakla beraber ikisi de kadroda nokta alternatifi az oyuncudur. yani umut zaten burak'ın alternatifiyken, takımda boş olan mevkide sağ açıkta alternatifsiz olarak rol alır; sabri'nin ise aternatifi tarık çamdaldır. bu ikili göz boyayacak işlere imza atsalar da* iki birlikte takımın sistemsizliğinin en büyü sebepleridir. takım birinden birisine bir nebze tolerans gösterebilir ancak ikisine aynı anda tölerans gösteremez.

    şahsen 24 ağustos 2015 galatasaray osmanlı maçındaki hallerini gördükten sonra sezon devamında ikisinin aynı anda sahada olduğu zamanlarda galatasaray maçlarını izleyeceğimi sanmıyorum; içimden kanalı değiştirmek, telefonla oynamak falan geliyor. mazoşist bir birey olmamam kendilerini sahada gördüğüm zaman verdiğim bu tepkimi açıklar niteliktedir.
  • 3
    yerlerini gomis ve mariano'ya bırakan, bir dönem galatasaray taraftarlarını kanser ederek futbola küstürmüş ikili.

    umut bulut'u severdim ne yalan söyleyeyim. kendisi hamle oyuncusu olarak fena değildi ama ne zaman ilk on bir oyuncusu olarak oldu o zaman feci çuvallamalar başladı. onun en azından sanki çabalıyor ama yapamıyor gibi bir hali varken sabri ne kadar kötü olsam da olayım nasıl olsa camianın çocuğuyum beni göndermezler havasındaydı. ona çok sinir olurdum.