• 37
    oğlum doğalı yaklaşık 3 ay oldu. onun ilk şampiyonluğu olacak. ona store'dan metin oktay forması aldım. ilk forması ilk şampiyonluğu... ben de babamdan görmüştüm galatasarayı, galatasaraylılığı. onu 2014'te kaybettim. onu kaybettiğim günden bu yana yaşadığımız her şampiyonluğu ruhen beraber kutladığımızı düşünüyorum. öyle yaşıyorum. ya da yaşamak istiyorum. karışık, bir o kadar da güzel duygular içerisinde olacağım bu şampiyonluğumuzda. bu topraklarda erkeksen babanın ölümü ve evladının doğumu arasında yaşıyorsun hayatı. özeti budur. allah bu galatasaraylılığı gönlümüze koyanlardan bin kez razı olsun.
  • 45
    üzüntülüyüz, üzüntümüz sadece dün akşam maçı kaybetmiş olmaktan değil, bunun geçmiş onca tecrübeye ve yaşanmışlığa rağmen göstere göstere gelmiş olmasından, dolayısıyla başta okan buruk olmak üzere herkese esiyoruz, gürlüyoruz, çok normal.
    (bkz: 4 nisan 2026 trabzonspor galatasaray maçı)
    ama bu demek değil sezon sonu şampiyonluğa olan inancımızda zerre sapma olsun. allah'ın izniyle o şampiyonluk gelecek.
    yalnız unutmamak için hatırlatma babında yazıyorum, bu yılki şampiyonluk konseptimiz, bazı takımların isimleri stat anonsçumuz tarafından hususen verilerek "şinanay" şarkısı olmalı.
    mesela, "şimdi kocaelispor için geliyor", o bitince sırayla şimdi konyaspor, fenerbahçe, trabzonspor (bunlar için 2 tur dönmeli şarkı), beşiktaş......vs. için geliyor diyerek tüm stat gerekeni yapmalıyız. lig boyunca deplasmanlarda sesi kısmayarak bize bu şarkı eşliğinde edilen küfürleri son ses dinletip, bizim stadımızdaki o anları yayımlamayacak beinsports'un da içinden geçmeliyiz.
    (bkz: 2025-2026 sezonu şampiyonluğu)
  • 36
    güzide memleketim tekirdağ’da güneşin tatlı tatlı yüzünü gösterdiği bir pazar sabahı… saat 12’ye doğru, krallara layık bir kahvaltıyla güne başlıyorum. marşlar eşliğinde yavaş yavaş hazırlanırken, üzerime parçalıyı geçirip şampiyonluk moduna tam anlamıyla geçiş yapıyorum.

    çevremdeki en sağlam iki galatasaraylı dostla buluşup arabaya atlıyoruz. arka planda marşlar yankılanıyor, ellerde biralar, dudaklarda gülümsemeler… şehri turlamaya başlıyoruz. her sokakta, her cadde başında galatasaray’ı haykırıyoruz.

    ardından tekirdağ’ın incisi sahile iniyoruz. formamızla, gururumuzla, onurumuzla yürüyoruz. galatasaraylı olmayanların fesat ve kıskanç bakışları üzerimize çevrildikçe coşkumuz daha da büyüyor. biz susuyoruz, parçalı konuşuyor.

    sahil turunun ardından yönümüzü üniversiteler bölgesi değirmenaltı’na çeviriyoruz bilen bilir, orasının yeri ayrıdır. araçla birkaç tur atıyor, sonra kumsala geçip biralarımızı keyifle yudumluyoruz. o an gökyüzü bile bizimle sarı kırmızı renkte parlıyor sanki.

    gün batarken, ultraslan tekirdağ’ın organize ettiği, deniz kenarında geniş bahçeli dreamer park’a geçiyoruz. puflarımıza oturuyoruz. etrafımız galatasaray aşkıyla yanıp tutuşan yüreklerle dolu. maç öncesi çalınan marşlarla, söylenen bestelerle coşkumuz doruklara çıkıyor. maç başlıyor. her golde her pozisyonda galatasaraylılarla aynı duygular içinde olmanın güzelliğini yaşıyoruz.

    ve gece… o gece tekirdağ bir kez daha şahit olacak: galatasaray taraftarı mı büyük, yoksa şehir mi? bu coşku ne sokaklara, ne sahillere, ne meydanlara sığacak.
  • 4
    karanlık ortamda, salak saçma lazerler ile, değişik değişik şarkılarla kutlanan şampiyonluklardan nefret ediyorum. türkiyede de genelde bu şekil kutlanılıyor. normal stadyum ışıkları ile sarı kırmızı ışıl ışıl tribünler önünde kutlamak bin kere daha iyidir.

    2012-2013 sezonunun son maçı sonrasında kutladığımız şampiyonluğu izlemenizi tavsiye ediyorum. dolu tribünler, takımı locadan seyreden başkan, her yer ışıl ışıl, gereksiz bir dj ve anonsçu yok, futbolcular formalar ile tek tek geliyor, takım en sonunda kupayı kaldırıyor. gördüğüm en güzel şanpiyonluk kutlamasıydı.
  • 7
    23. şampiyonluk kutlamaları gösterdi ki formatını değiştirmeliyiz. kendi prodüksiyonumuzu yapıp, yayın haklarını da ayrıca satıp, gelir getirecek bir modele dönmemiz lazım.

    sunucu: hop dedik ayhan'ın iyi niyetinden şüphemiz yok ama "auu" ile bu iş olmuyor. kate abdo gibi 4-5 dil bilen üst düzey bir sunucu getirmeliyiz. oyuncularla kendi dillerinde iki çift laf edebilecek bir sunucu olması lazım. juan mata'ya, dries mertens'e "ilk şampiyonluğunuz hayırlı olsun" diyecek; sergio oliveira'ya "ayılamadın mı?" diye soracak, icardi'ye "hanımdan izin aldın mı" diye çakacak, kısaca dünya starları ile ayak üstü geyik yapabilecek yetkinlikte biri şart.

    sanatçılar: kenan doğulu, aleyna tilki, simge sağın çıktı ama organizasyon yüzünden ekran başında hiçbir şey anlamadık. beyler bunların bir gecelik kaşesi ile icardi'nin ilk taksidi ödenir. yap oradan super bowl şekli bir prodüksiyon elalem şov görsün. kenan abim kendi dansçılarını getirmiş canlı performans ile bir şeyler yapmaya çalıştı. aleyna kızcağız süslenip gelmiş maşallah, gomis'in gayri meşru çocuğu gibi dolandı peşinde. simge ablamıza afedersin icardi hayvan gibi şey yaptı kadın şarkıyı söyleyemedi. aslan falan gezindi diyorlar ama ekran başında kuyruğunu göremedik. hadi havai fişek hassasiyetini anladık ama o zaman basacaksın cayır cayır lazeri milletin korneası yanacak ekran başında.

    konuklar: greame souness, mario jardel gibi efsaneler stattaydı iki kelime konuşturmadık. souness'a şık bir klip yapmışsınız, eski başkan adnan polat'ı getirmişsiniz, tribünlere koşturuyorsunuz 70 yaşındaki adamları. jardel desen trol gibi aradan fırladı kupayı alıp kaçacaktı garibim. fatih terim stada gelmiş adını duymadık; ayıptır.

    federasyon yöneticileri: çekin tenhada konuşun bunlarla. diyin ki: "babacım hoşunuza mı gidiyor küfür yemek, ıslıklanmak? galatasaraylı bir yöneticiniz gelsin kupayı versin, gitsin, madalyaları da biz takarız; uzatmayın."

    galatasaray yönetimi: yahu sizin ne işiniz var üçlü çektirmeyle, şapır şupur oyuncu öpüp töreni niye düşürüyorsunuz (erden başkan hariç). şeref tribününde usulen kalkar selamlarsın tribünleri bitti gitti.

    teknik ekip+emekçiler: şık bir klip yaparsın statta gösterirsin; hem hepsini onore edersin hem de töreni uzatmazsın. tabii ki teknik direktör ayrı bir şekilde gecenin yıldızı olarak çıkar ve taraftara seslenir. okan hocam gibi hitabet yeteneği olan, tribünle bağ kurmuş bir adamı boş boş yürütmek basiretsizlik.

    oyuncular: yok kardeşim hepinize ayrı şarkı falan. tribüne mal olmuş özel bir iki parça (aşkın olayım, freed from desire gibi) çalarsın zaten bütün stat ve futbolcular bunlarla coşuyor. ben ne yapayım milot'un türküsünü, emre'nin arabeskini? tribünler zaten futbolcu anons edilince özel tezahürat ile gereğini yapıyor bırakın o coşkuyu yaşayalım. ahmet çalık'ın anılmasına lafım yok ama o da ayrı bir şekilde daha özel olmalıydı. bir dakika arayla ağlayıp peşine patlamalı şarkı açınca bir garip oldu. aileler ve basın için de ayrı bir yer olmalı; bugün tam anlamıyla galatasaray'da kaos vardı. icardi çıktığında ortalık mal gelmiş bayrampaşa haline döndü, millet birbirine girdi.

    ezcümle, çok kaliteli insanların katıldığı ama kötü bir organizasyon yüzünden ekran başında o coşkuyu ve kaliteyi tam hissedemediğimiz bir kutlama oldu. tribün atmosferini de katılan bir arkadaş yazarsa fikrimiz olur. bu sezon için tabii ki bir sürü sebebi var organizasyonsuzluğun ama seneye daha iyisini beklemek bizim hakkımız çünkü biz galatasaraylıyız. futbolun şovunu da en baba yapan galatasaraylılardır; bunu iyi bilsinler, ayaklarını denk alsınlar, akıllı olsunlar!
  • 13
    26 mayıs 2024 konyaspor galatasaray maçıyla birlikte şampiyonluğumuzu ilan etmiş ve takip eden günlerde de kutlamasını yapmıştık.

    dursun aydın özbek yönetimi ise hemen hemen her gün kutlamaya devam ediyor. mesela bugün de antalya'da kutlama yapılmış. üzerinden 1.5 aydan fazla zaman geçmesine rağmen hunharca kutlamaya devam ediyorlar. yeni sezonun başlamasına da ortalama 20 gün var.

    o yüzden suyu çıkartılmaması gereken kutlamalardır.
  • 19
    kutlamalara dernekler ve taraftarlar (ki en koyu galatasaraylısı en geç 29 mayıs'ta kafasında bitirmişti) devam edebilirler, bunda bir beis yok bence.
    lakin galatasaray yöneticileri asıl işlerini yapmayıp, hala 24. şampiyonluk kutlamalarına katıldıkları gereksiz ve fazladan her bir gün, bizi 25. şampiyonluktan ve dolayısıyla bu sezonun sonunda alınabilecek 5. yıldızdan gün be gün uzaklaştırmakta, haberleri olsun...
  • 67
    dün akşam önce stadyumda, sonrasında evimin yakınında etiler’de doyasıya kutladığım; hala 8-9 yaşındaki heyecanla içinde yer aldığım, her sene olmasını dilediğimdir. bugün hem kendi evimde, hem ailemin evinde hem de arkadaşlarımın evinde bayrakları asacağım ve eylül ayına kadar indirmeyeceğim.

    buradan tüm galatasaraylılara çağrımdır: formalarınızı giyin ve çıkın sokaklara. evlerinizin balkonlarını, pencerelerini sarı kırmızıyla süsleyin. tarihe bir şampiyonluk daha eklendi, tadını çıkarın.

    galatasaray’a karşı yapılan tüm düşmanlıkların amacına ulaşmadığını; bu sene de galatasaray’ın şampiyon olduğunu herkes gördü, bundan sonra daha da derinden hissedecek.
  • 54
    hava durumunu da hesap ederek yapılması gereken organizasyondur.

    eğer yenikapı planlanıyorsa, oradaki tuvalet, yemek, eğlece vb. aktiviteleri iyi organize edeceksiniz.

    yağmurluk işine benzemesin.

    1 m insan topluyorsunuz bari o kadar çileye değsin. artık dua lipa mı geliyor, j.lo mu bilmem ama bu taraftar en iyisini hak ediyor.

    20 şarkıcı, saçma sapan dj işleri ile olayı üniversite bahar şenliğine çevirmeyin.

    ama her şeyden önce konsantrasyon daha sezon bitmedi!
  • 9
    ne kulübenin ne de futbolcuların bu saatten sonra şampiyonluk vereceğini düşünmediğim için sezonun kalanı için üstüne düşüneceğim tek şey şampiyonluk kutlamaları olacak. geçtiğimiz seneki rezaletten umarım gereken dersler çıkarılmıştır. lütfen, rica ediyorum, sahada alakalı alakasız herkes bulunmasın. futbolcular, teknik heyet. başka ekstra hiçbir insana gerek yok. kutlamaya çıkacak kişiler aileleriyle katılmak istiyorsa katılsınlar. bunların dışında organizasyonda görevi olanlar hariç saha içerisinde kimse bulunmasın lütfen.

    bir de sanıyorum bu kutlama yine içerideki fenerbahçe maçından sonra yapılacaktır. yine sanıyorum ki aynı kutlamada süper kupa’yı da teslim alırız. o tarihte yunanistan ligi bitmiş olacak. dilerim fatih hoca da yunanistan şampiyonu apoletiyle davet edilir. sağlık durumu son zamanlarda iyiye giden gerets de dilerim davet edilir. bunların dışında mancini, ne kadar sevmesem de hamzaoğlu gibi ardında güzel anılar bırakmış insanlar da kutlamada yer alır. muhtemelen 100 puan üstüyle şampiyon olacağız. bu her sene başımıza gelebilecek bir şey değil. kıymetini bilip ona göre kutlama yapmamız gerekiyor.
  • 20
    oldukça canımı sıkandır. şehir şehir(genelde ege kıyıları) gezilerek yapılan bu kutlamaların maddi tarafı kim tarafından karşılanmakta? eğer katılımcılar veya kulüp harici bir oluşum ise sorun yok ancak kulüp tarafından karşılanıyorsa organizatör kimdir ve ne kadar para alıyorlar? burada çıkan sanatçılara, mekanlara ne kadar ödeniyor? kutlama katılımcılarının kalacak yerleri, yedikleri içtikleri kulüp tarafından mı ödeniyor?
    hepsini geçtim galatasaray'ın vizyonunda geçmiş başarılara bu kadar takılmak var mıdır?
  • 25
    şu an yapılan kutlama değildir herhalde.
    diyar diyar gezip oradaki galatasaray kurul üyelerini veya derneklerini memnun etme şeysidir.
    normal bir galatasaraylı şampiyon olduğu akşam 3-4 saat kutlamasını yapar, futbolcuların eğlencesini izler uyur.
    sabah uyanınca da şampiyonlar liginde kimlerle karşılaşırız acaba hesabı yapar, takımın eksiklerini giderme planlarıyla günler geçirir.
    bu yönetimin yaptığı eğer kutlamaysa utanç duyarım.
    elinizi vicdanınıza koyun cevap verin, şu yapılanı fb veya bjk tarafı yapsa ne yapardınız?
    dalga geçer, görgüsüzlük derdiniz.
    ama işte sağ olsun dursun bey bizi de o duruma düşürüyor.
  • 16
    24. şampiyonluğumuz, aralıksız tam gaz kutlanmaya devam ediyor.

    şampiyon olmamızın üzerinden 1.5 aydan fazla zaman geçmesine ve yeni sezonun* başlamasına da ortalama 20 gün kalmış olmasına rağmen her gün kutlanıyor. şehir şehir gezerek şampiyonluk mu kutlanılır ya? 1 kutla, 2 kutla, hadi 10 gün kutla ama her gün kutlamak da ne ya? aslında sebebi belli çünkü dursun aydın özbek yönetimi, tüm alanlardaki beceriksizliğini, sırf bu beleş yemek ve şaraplarla unutturmaya çalışıyor. e bizim yaşlı kurtlar ve sucukçular da bir güzel atlayarak her şeyi saman altı edebiliyorlar.

    kısacası, camia içerisindekileri oyalamak için yapılan kutlamalardır.
  • 26
    4 yaşındaki oğlumun az önce tabletinden galatasaray marşları açıp yarım saat boyunca "cimbom galatasaray" çığlıklarıyla evde koşturarak gerçekleştirdiği ritüel. arada da annesiyle bana kağıda ay yıldız çizdirdi. euro 24'te attığımız her golde sevinçle havaya fırlatmıştım, milli takımı da galatasaray sanmış çocuk.

    şampiyonluğun üzerinden 2 ay geçmişken kutlama yapmayı anca çocuklar sürdürür zaten. bir de galatasaray üzerinden gizli ajandası olanlar.
  • 6
    iletebilen yetkili birine iletsin. bu kutlamalarda oyuncular numara sırasına göre çağrılmasın. ligde aldıklar dakika bakımından süreye göre azdan çoka doğru çağrılsın. son üç de kerem aktükoğlu, bafetimbi gomis ve fernando muslera. numara sırasına göre çağırmak çok saçma oluyor. taraftarı en gaz hale yavaş yavaş getirmek lazım. hem assolistler en son çıkar de mi?

    not: gomis'e de tepki olmasın bence. sonuçta biz ev sahibiyiz ve gomis misafirimiz. ayrıca herkes kadar şampiyonlukta payı var, hatta sezon başını kurtaran adam. insanoğlu şaşar beşer, gomis'in de şampiyonluk röportajında pişman olduğu yüz ifadesinden ve konuşmalarından belliydi.
App Store'dan indirin Google Play'den alın