• 2
    bugün 31 yaşına girmiş yazar.

    ne tuhaf, 31 belki bir kısmınıza çok görünüyordur, ama ben büyümüş gibi hissetmiyorum.

    4 yıl önce bugün, 4 yıl sonra şu anda bulunduğum yerde olacağımı söyleseler gülerdim.
    şu an macaristan'daki balaton gölü'nün kenarındaki küçük bir kasabada çok güzel bir evde misafirim. macarcadan türkçeye edebî metinler çeviriyorum. bu benim en tuhaf doğum günüm.
    4 yıl önce depresyonun pençesindeydim; antidepresanlar, ayrılıklar, mutsuzluklar, başarısızlıklar, hayal kırıkları, parasızlık, yalnızlık ve en kötüsü de ümitsizlik...
    şimdiyse evliyim, karımı çok seviyorum, çocuk yapmak istiyorum, yarı macar yarı türk çocuklarımız olsun istiyorum. sevdiğim şeyle uğraşıp üstüne para kazanıyorum. çok değil belki ama çok olmasını da istemiyorum.
    4 yıl önce vazgeçmek üzereydim. kendime inandığım, yeterli olduğumu bildiğim halde kapıların üzerime kapanmasından yılmıştım. gözümün önünde beş para etmez insanlar sırf birilerini tanıdıkları için ben aç kalmıştım.
    bugün bana kucak açan, değer veren bir ülkeden yazıyorum sizlere. başlarda ülkeme kin doluydum, artık kızmıyorum. belki de böyle olması gerekiyormuş, diyorum.

    lafı fazla uzatmayıp sadede geleyim:
    4 yıl önce galatasaray sözlük'e çaylak olarak giriş yapmıştım, sonra ne olduysa çaylak entry'lerini bile tamamlayamamıştım uzunca bir süre.
    bugün aranızdayım ve bunları yazıyorum size. bunları yazmaya karar verdim size, çünkü 31. yaşımın ilk birkaç mesajından ikisini bu sözlükteki renkdaşlardan aldım.
    4 yıl önce birisi bu mesajlara gerçekten duygulanacağımı söyleseydi, gülerdim.
    şu an duygulanıyorum. belki gurbetten, belki hasretten. yurtdışında arayıp da bulamadığım tek ve en önemli şeyi verdiğiniz için belki, davranışlarınızdaki bu sıcaklık, içtenlik.
    iyi ki varsınız, imparatorfatihterim, cezayirlikaleci ve galatasaray sözlük'ün tüm değerli üyeleri. aranızda olmaktan çok mutluyum.