dünyada çok efsane var, kimi siyasetçi, kimi imparator, kimi kâşif, kimi din adamı, kimi mucit. bir de bir futbolcu var ki, sevinciyle, gülüşüyle bir topluluğu bu kadar çok mutlu edebilen.
milyonlarca galatasaray taraftarı'nın tarifsiz mutluluğu. allah ömrümden, huzurumdan, sevincimden alsın 10'a versin. amin.
geçenlerde arif de aynısını diyordu; "biz taffarel'e gol atmak için uğraşırdık, yapamazdık. hagi gelirdi, şu köşeye doksana derdi. mermi gibi çiüv diye giderdi şut, o köşeye 90'a girerdi."
seni şu forma altında izlemek hayatımdaki en güzel şeylerden. ne adamdın be hagi!
futbolu anlayamamış(!) futbolcudur. normal bir futbolcu sol kanattayken topu sağa çekip vururken hagi direk vururdu. dediğim gibi kendisi anormal futbolcudur.
hani bazen pozisyon gereği futbolcu şut pozisyonuna girmiştir, vuruş açısı vardır taraftarlar "vuuuur vuuuuur" diye inler. hah işte top hagi'nin ayağındayken tribünlerden böyle bir ses çıkmazdı. herkes bilirdi ki vuracağı yerde vurur gol olur, vurmayacağı yerde vurmazdı. ama gol olduğunda da taraftardan çıkan ses goool de olurdu oooaağğğhhh da olur çok farklı sesler duymak mümkündü.