• 7
    ingilizlerin milli takım hususunda cinnete geldiğinin kanıtıdır bu adamcağız.

    sven-göran eriksson'u getirdiler. haklı olarak çapsızlığı, yetersizliği dillere pelesenk oldu,
    ''ingiliz değil milli ruha aykırı dendi'', topa tuttular ve gitti. yerine
    yerelde bilinir bir isim yani steve mcclaren getirildi. bu sefer de
    başka nedenlerle eleştiri konusu oldu, başarısız da
    olunca gönderildi.

    sonrasında federasyon ''ulan alayınıza yetecek, eleştirmeye çapınızın yetmeyeceği bir isim getireceğim.'' deyip cinnete gelince
    milli takımın tüm sorumluluğu fabio capello'ya devredildi.
    başlarda herkesçe görüş birliği sağlansa da yine başarısızlıkların ardından eleştiriler devam etti. bu sefer ismin büyüklüğünden olsa gerek daha fazla dayandılar. 5 senenin sonunda ingilizler fransız devrimi'ne kalkışırcasına ayaklanınca federasyon contayı yaktı. ulan dedi onu getiriyoruz olmuyor, bunu getiriyoruz olmuyor. birine ingiliz değil diyorsunuz ingiliz getiriyoruz yaranamıyoruz. ötekine çapsız diyorsunuz, capello'yu getiriyoruz yaranamıyoruz. ne haliniz varsa görün, diye atarlanınca

    koca ingiltere milli takımı oldu sana sanica boru elazığspor...

    stuart pearce

    roy hodgson

    sam allardyce

    ve gareth southgate.

    durum çok vahim, southgate'e şu haliyle ''kardeş şu sigarayı iki saniye tutabilir misin, çakmağı çıkaracağım da'''daki sigarayı dahi vermem ama
    adama koca milli takım verildi. ışık var desen o da yok.
    ne var dayı o zaman, southgate'nin elinde elizabeth'in kaseti falan mı var?

    yani çok da umrumda değil açıkçası ancak ingiltere'nin olmadığı turnuva da biraz tırt oluyor be kardeşim. nerede o eski ingiltere, italya, hollanda rekabetleri...
  • 8
    son yıllarda premier lig'de yükselen teknik direktör kalitesinin kendisini olumlu manada etkilediğini düşünüyorum. zaten ligin yapısı da değişmeye başladı. bunun milli takıma yansımaları olacaktı. dolayısıyla 2018 dünya kupasında ingiltere'nin önceki turnuvalardan farklı taktiksel tercihler uyguladığı görülüyor.

    pasör stoperle oyun kurma isteği: guardiola etkisi denebilir. ferdinand ve terry gibi isimlerden sonra stoperlerin kalitesi tabi ki düşük ama profili de değişik. walker'ın sağ stoper oluşu, maguire-stones gibi ayağı temiz oyuncularla ingiltere savunmadan oyun kurabiliyor.

    üçlü stoper ve kanat bekli 5'li defans düzeni: conte etkisi ve 2 sezon önceki pochettino etkisi denebilir. daha önce 4'lü savunma dışına çıkmamış ingiltere için devrim niteliğinde bir tercih oldu. formda üç sağ bekin oluşu karşısında walker'i stopere çekip trippier'e yer açtı böylelikle.

    üçlü merkez orta saha düzeninde tempolu ve fiziksel oyunun tercih edilmesi: klopp etkisi denebilir. chamberlain sakatlanmasaydı bu tercih harika olabilirdi. henderson ortada, sol iç alli, sağ iç lingard net bir şekilde liverpool'un orta saha düzeni. orta sahanın birincil görevi oyun kurmak değil ofansif olarak tempo yapmak, defansif olarak sertlik ve pres yapmak şeklinde.

    serbest forvet oyuncuları: yine conte etkisi. sterling'in rolü net bir şekilde hazard'ın rolü. sahada serbest ve dolaşan bir oyuncu konumunda sterling. sadece sterling değil kane'nin dahi geri gelmesi isteniyor. hatta kane zaman zaman ofansif oyun kurucu rollerini gösteriyor.

    disiplinli kompakt savunma: mourinho etkisi. top kaybedildiğinde topu hemen kazanmak yerine başarılı bir şekilde savunmaya geçiliyor. takım neredeyse pozisyon vermez bir konuma geliyor. premier lig'de burnley mucizesinde sean dyche de benzer bir defansif disiplini takımında gösterebilmişti. premier lig'de artık çok iyi kapanan takımları görmek mümkün.

    maguire'nin duran toplarda arka direkte beklemesinin leicester'den alınması, *
    form durumuna bakılarak hart yerine pickford tercihi,
    takım iskeletinin tottenham'dan oluşması southgate'nin bir diğer farklı ve doğru tercihleri.
    southgate'nin bu düşük profilli takımdan güzel farklılıklar ve taktiksel esneklikler gösterebilmesi başarısıdır diye düşünüyorum. ancak ingiliz halkı ve ingiliz medyası yine it's coming home demeye başladı. ingiltere'nin en büyük dezevantajı bu gereksiz baskı olacaktır.
  • 9
    ingiltere milli takım performansıyla herkesi şaşırttı baya.

    son yılların en derli toplu turnuva takımını(ingiltere adına) izliyoruz desek yeridir. takım etrafındaki hava öncekilere oranla gayet pozitif. 2000'lerdeki altın jenerasyondan yüksek beklenti ve gelen hayal kırıklığı sonrası, son yıllarda tamamen yenilenen, çok genç bir takım var ve bu durum yeni umutlar doğurmuş durumda.

    2018 dünya kupasında bana göre hala final görmeleri mümkün değil, isveç karşısında da turu geçeceklerini sanmıyorum. ancak bu daha çok oyuncu grubundan dolayı; southgate ile değil.