• 1
    19.05.2019 günü tüm gün bunu düşündüm.
    galatasaraylı olmasaydım ne olurdu şimdi maçı beklerken ne yapardım dedim mesela. bugün bütün gün maçı heyecanla bekledim kendimi oyaladım saçma sapan şeylerle.şimdi maç bitti ne güzel bir heyecandı o. sadece bu heyecanı yaşattığı için bile aslında takımımıza teşekkür etmemiz lazım şükretmemiz lazım.
    galatasaraylı olmasaydım, böyle içim bir buruk biraz da merak akşamı bekleyecektim. allahın bildiğini kuldan saklamaya gerek yok herhalde bu akşam başakşehiri destekler bulacaktım kendimi sonrasında iğrenerek kendimden.
    galatasaraylı olmasaydım, rakibimin sürekli başarılarını izliyor olacaktım hasetle. belki ben de içime sinmeyerek hakem makem diye dolaşıp duracaktım ortalıklarda kendime dönüp baktığımda utanarak.
    galatasaraylı olmasaydım, çavuşesku zamanı steau bükreşi gibi olan veya belki de olmak üzere olan başakşehir denen tüm devlet organlarını arkasına almış bir gücü daha da palazlanmadan geçmenin, bu güce engel olmanın hazzını yaşayamayacaktım.
    galatasaraylı olmasaydım, böylesine büyük böylesine efsane bir teknik direktörüm olmayacaktı. bunun ne demek olduğunu bilemeyecektim. bir teknik direktörü baba gibi göremeyecek, o varsa başımızda bir şekilde toparlarız hissini yaşayamayacaktım. güven ne güzel bir duygu. başına gelmeyen taş ile dikiş atılmış bir şahsı efsanem yapmaya çalışacaktım belki veya antrenman saatlerini özel hayatına göre düzenleyen bir teknik direktöre tekrar takımın başına dönsün diye yalvaranlar arasında bulacaktım belki de kendimi aslında içime sinmeyerek.
    iyi ki galatasaraylıyım be.
    oh be.
    yüzümüzü hiç yere düşürmedin galatasarayım. başımızı hiç eğmedin. allah da senden razı olsun.