çok özledim. sarı kırmızıyı özledim, tek tek futbolcularımızı özledim, büyüleyici atmosferimizi özledim, her maç burada renkdaşlarla hem maçı izleyip hem yorumlamayı, beraber sevinmeyi, beraber totem yapmayı, maç sonrası görüntüleri, güzellikleri izlemeyi özledim.
ailemi özledim, beraber marşlar söylemeyi özledim. beraber bir halatın ucundan tutup çekmeyi özledim.
37 yaşıma geldim, hala her galatasaray maçını babamla özledim.
333
kimse merak etmesin jhon duran transferi gibi saçma sapan transferlerle bünyeye kriz geçirecek yetmezliktir. (bkz: here we go)
334
dünya kupasında bile hafif hafif vurmaya başlayan mevzu.
içerdeki ilk maç için* hazırlık mazırlık giderim ben buna havasına sokmuştur.