felakete sürüklenen bir takıma ve psikolojiye sahip olan taraftar grubu.
yarattıkları mitler, takımlarının kaybettikleri prestij, taraftarlarına yaşattıkları toplumsal histeri, herkesi salak yerine koyarak takındıkları makyavelist politikalar, olaylar, demeçler, maçlar... gittikçe kriminalize oluyorlar. sonları kesinlikle iyi değil ama bu psikoz içerisinde nereye gittiklerini de idrak edemiyorlar.
bu sırada bize karşı da çok kötü bir algı yerleştirdiler tabii. artık fenerbahçeli bir taraftarla normal şekilde konuşamıyorsun. iftira atmak dışında yaptıkları hiçbir şey yok. galatasaray'a yakıştırdıkları tavırlara cevap verdiğinde seni dinlemiyorlar. her sözleri suçlayıcı, her sözleri kindar. bir yalana inanıyorlar mı, yoksa sadece inanmak mı istiyorlar bilemiyorum. tek bildiğim kimse bu kadar saf olamaz ve bu kadar kolay atılabilen iftiraları desteklemekten hiç çekinmemeleri tez konusu oluşturacak bir vaka.
güçlü olanın yanında olan, kendisinden olanın yanında olan, haklı olmasa bile destekleyen insanlar çok fazlaymış. sorsan oportünizme karşılar, nepotizme karşılar, makyavelizme karşılar, takiyeye karşılar. sorsan fikirleri, idealleri, doğruları var. diğer yandan göz göre göre, ortalama zekada bir insanın yalanlardan kurulu olduğunu açıkça anlayabileceği hikayeleri, iftiraları sadece kendi grupları menfaat sağlayacağı için sindirebiliyor, hatta destekleyebiliyor bu insanlar.
artık tartışmaktan da sıkıldım. kendileriyle iletişim kurarken farklı diyalektik yöntemleri geliştirdim. ne kadar saçma konuştuklarını anlamaları için onların karikatürleriymiş gibi konuşuyorum. ciddi cevap verildiğinde kanallar kapalı ve yanlı çünkü. belki diyorum kendi kendime, ne kadar gülünç olduklarını gösterebilirsem bu hipnozdan uyanırlar. gerçi bu da boşa bir çaba çünkü dediğim gibi, ortada bir hipnoz yok. kendi kendilerine yalan olduklarını bildikleri bir öyküyü yayan, kendi menfaatleri için ağız birliği yaparak algı yaratmaya ve hem başkalarını sindirme amacıyla hem de kendi vicdanlarını rahatlatmak için yaptıkları kötücül hareketleri rasyonalize etmeye çalışan bir grup insan var.
fanatik fenerli bir arkadaşım vardı, şike muhabbetinin ardından fenerbahçe'yi desteklemeyi bıraktı. takım tutmuyor. avrupa futbolunu takip ediyor artık daha çok. o zaman abarttığını düşünmüştüm, hala daha farklı şekilde davranabilirdi diye düşünüyorum. birkaç kişiden çok daha fazlası olan takımını yalnız bırakmasına gerek yoktu. kendisi ve diğer fenerbahçe taraftarları öz eleştiri yapabilirdi, daha olgun yaklaşabilirlerdi. yine de taraftarlığı bırakması, yaşanan suçluluk duygusunun acısını çıkarmak için başka yollara başvurmaktan, iftira atmaktan, insanları ayrıştırmaktan, daha da kirlenmeyi göze almaktan bin kat daha iyi bir kararmış. bunu geldiğimiz bu noktada çok daha iyi idrak edebiliyorum.
neyse... ne dense boş. bu konuda birkaç entry girecek kadar canım sıkkın çünkü benim neredeyse bütün yakın arkadaşlarım fenerbahçeli. yakıştıramıyorum onlara.
(bkz:
fenerbahçe taraftarı/#3747010)
(bkz:
fenerbahçe taraftarı/#3833406)
