11
ilginç bir şekilde bu maça gitmiştim ben. üstelik o gün maça gitme gibi bir planım yoktu. mecidiyeköy’deydim, maç başlamıştı. “aaa maç vardı, bari gideyim” diyerek maça girmiştim. passolig falan yoktu o zamanlar tabi, bildiğin gişeden bilet alınıp giriliyordu o dönemler.
dediğim gibi maç zaten başlamıştı girdiğimde, kale arkası tribününde yerimi almıştım. kapalı, hatta yağmurlu bir havaydı. atılan goller de saçma sapan çarpıp giren gollerdi.
lincoln, maçtan sonra bizim olduğumuz tribüne gelerek bizi selamlamıştı. bi de 5 maç seyircisiz oynama cezası almamıza rağmen, tribünlerde 10-12 bin kişi anca vardı. düşünsenize, bir önceki sezonun takımı komple değişmiş, üstüne üstlük yıldız olarak gelen ve sezona hayvan gibi iyi başlamış bir lincoln bile tribünlerin ilgisini çekmemiş. ali sami yen stadyumu iyi güzeldi de uefa kupasını aldığımız dönemlerde bile çoğu lig maçında boşluklar olurdu. şimdi düşünüyorum da hayatımızda aldığımız en doğru karar stadyumu taşımak oldu sanırım.
o dönemlerdeki garibanlıklarımız cidden saç beyazlatan cinstendi ya. allah bir daha yaşatmasın. hele o sezondan önceki sezonlar, olimpiyata taşınmamız, oralarda yaşadığımız rezillikler, ödenmeyen maaşlar, fenerbahçe’nin derbilerde içerde dışarda bizi yenmesi, ribery’nin kaçışı falan aman aman. evlerden ırak.
(bkz: hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları)
dediğim gibi maç zaten başlamıştı girdiğimde, kale arkası tribününde yerimi almıştım. kapalı, hatta yağmurlu bir havaydı. atılan goller de saçma sapan çarpıp giren gollerdi.
lincoln, maçtan sonra bizim olduğumuz tribüne gelerek bizi selamlamıştı. bi de 5 maç seyircisiz oynama cezası almamıza rağmen, tribünlerde 10-12 bin kişi anca vardı. düşünsenize, bir önceki sezonun takımı komple değişmiş, üstüne üstlük yıldız olarak gelen ve sezona hayvan gibi iyi başlamış bir lincoln bile tribünlerin ilgisini çekmemiş. ali sami yen stadyumu iyi güzeldi de uefa kupasını aldığımız dönemlerde bile çoğu lig maçında boşluklar olurdu. şimdi düşünüyorum da hayatımızda aldığımız en doğru karar stadyumu taşımak oldu sanırım.
o dönemlerdeki garibanlıklarımız cidden saç beyazlatan cinstendi ya. allah bir daha yaşatmasın. hele o sezondan önceki sezonlar, olimpiyata taşınmamız, oralarda yaşadığımız rezillikler, ödenmeyen maaşlar, fenerbahçe’nin derbilerde içerde dışarda bizi yenmesi, ribery’nin kaçışı falan aman aman. evlerden ırak.
(bkz: hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları)

