25502
geldiğinden beri ligin hükümdarı.
mourinho, jorje jesus, ole gunnar, valerien ismael, van bronckorst, tedesco, sayamadığım birkaç kez ismail kartal derken karşısında hiçbir hoca duramıyor.
okan hocam'ın doğuştan gelen karakteri ve meziyetleri bu iklime, bu yoğun baskı altındaki göreve çok uygun. senin benim gibi sıradan bir galatasaray taraftarı olması da pastanın üstündeki çilek adeta. kenarda her hakem kararına taraftar gibi tepki vermesi ve maçı yaşaması bu yüzden.
yukarıda karakter ve meziyet derken kastettiğim ise başta kusursuz insan ilişkileri ve iletişim becerisi ve üstün taktik zekası. bakın futbolda büyük bir kulübü yönetirken soyunma odasını kaybettiğinizde veya belirli bir isimle aranız açıldığında oradan dönüşü olmuyor bu işin. bakın real madrid'deki xabi alonso - bellingham-mbappe olayına. xabi alonso belki de büyük beklentilerle gitmişti oraya ama ömrü o kadar uzun olmadı. yönetimler için teknik direktör göndermenin en basit ve kolay çözüm olduğu günümüz şartlarında kendisi çok büyük isimler ve egolarla çalıştı. hepsi de okan hoca'dan hep iyi bahsetti ve hatta onu omuzlarına almışlıkları var. bunun kolay bir iş olmadığını sürekli vurgulamamız gerekiyor.
diğer bir artısı da muhakkak ki yoğun baskı altında kusursuz işler yapması. takım biraz sallantıya girmiş ve yoğun eleştiriler alırken, güvendiği isimler formsuz dönemden geçerken ve "istifa" çığırtkanlarının sesi yükselirken o gidip fener deplasmanında ezici oyunla gidip fener'i yenebiliyor mesela:
(bkz: 29 mart 2025 beşiktaş galatasaray maçı) : 2-1
(bkz: 2 nisan 2025 fenerbahçe galatasaray maçı) : 1-2 (kupa)
yabancılar "the rest is history" derler ya, o misal.
o maçtan sonra seri galibiyetlerle gelen 95 puanlık şampiyonluk var.
o sezonun kırılımı belki de kadıköy'deki o maçtı ve onu basamak olarak kullanıp yükselmeye devam etmiştik.
bu döneme sıkıştırdığı old trafford fethini, bayern'e karşı cesur oyunumuzu, liverpool, tottenham galibiyetlerini, juventus zaferini söylememize bile gerek yok zaten.
her zaman söylediğim gibi gözümüzün önünde bir devrim yaşatıyor ve tarihe adını altın harflerle yazıyor.
muhakkak bu istikrarlı başarısı avrupa'da da takip ediliyor ve günün birinde önemli bir takım tarafından istenecek. ama umuyorum ve temenni ediyorum ki daha 20 sene başımızda kalır. arada şampiyonluksuz ve kupasız geçecek sezonlara bile razıyım ben şimdiden.
çünkü kazandırdıkları ve bize yaşattığı mutluluklar çok ama çok fazla.
belki hak ettiğimizden bile...
mourinho, jorje jesus, ole gunnar, valerien ismael, van bronckorst, tedesco, sayamadığım birkaç kez ismail kartal derken karşısında hiçbir hoca duramıyor.
okan hocam'ın doğuştan gelen karakteri ve meziyetleri bu iklime, bu yoğun baskı altındaki göreve çok uygun. senin benim gibi sıradan bir galatasaray taraftarı olması da pastanın üstündeki çilek adeta. kenarda her hakem kararına taraftar gibi tepki vermesi ve maçı yaşaması bu yüzden.
yukarıda karakter ve meziyet derken kastettiğim ise başta kusursuz insan ilişkileri ve iletişim becerisi ve üstün taktik zekası. bakın futbolda büyük bir kulübü yönetirken soyunma odasını kaybettiğinizde veya belirli bir isimle aranız açıldığında oradan dönüşü olmuyor bu işin. bakın real madrid'deki xabi alonso - bellingham-mbappe olayına. xabi alonso belki de büyük beklentilerle gitmişti oraya ama ömrü o kadar uzun olmadı. yönetimler için teknik direktör göndermenin en basit ve kolay çözüm olduğu günümüz şartlarında kendisi çok büyük isimler ve egolarla çalıştı. hepsi de okan hoca'dan hep iyi bahsetti ve hatta onu omuzlarına almışlıkları var. bunun kolay bir iş olmadığını sürekli vurgulamamız gerekiyor.
diğer bir artısı da muhakkak ki yoğun baskı altında kusursuz işler yapması. takım biraz sallantıya girmiş ve yoğun eleştiriler alırken, güvendiği isimler formsuz dönemden geçerken ve "istifa" çığırtkanlarının sesi yükselirken o gidip fener deplasmanında ezici oyunla gidip fener'i yenebiliyor mesela:
(bkz: 29 mart 2025 beşiktaş galatasaray maçı) : 2-1
(bkz: 2 nisan 2025 fenerbahçe galatasaray maçı) : 1-2 (kupa)
yabancılar "the rest is history" derler ya, o misal.
o maçtan sonra seri galibiyetlerle gelen 95 puanlık şampiyonluk var.
o sezonun kırılımı belki de kadıköy'deki o maçtı ve onu basamak olarak kullanıp yükselmeye devam etmiştik.
bu döneme sıkıştırdığı old trafford fethini, bayern'e karşı cesur oyunumuzu, liverpool, tottenham galibiyetlerini, juventus zaferini söylememize bile gerek yok zaten.
her zaman söylediğim gibi gözümüzün önünde bir devrim yaşatıyor ve tarihe adını altın harflerle yazıyor.
muhakkak bu istikrarlı başarısı avrupa'da da takip ediliyor ve günün birinde önemli bir takım tarafından istenecek. ama umuyorum ve temenni ediyorum ki daha 20 sene başımızda kalır. arada şampiyonluksuz ve kupasız geçecek sezonlara bile razıyım ben şimdiden.
çünkü kazandırdıkları ve bize yaşattığı mutluluklar çok ama çok fazla.
belki hak ettiğimizden bile...


