21
90'larin basinda cruyff yonetimindeki romario'lu, stoichkov'lu jenerasyondan beri barcelona'yi takip ediyorum, bu pas hatasi yapmama olayi en az oralara kadar uzaniyor. su anda genc arkadaslarin stadyumda ya da tv basinda yasadigi biz bunlardan nasil top alacagiz saskinligini sampiyonlar ligindeki ilk maceramizda bu jenerasyonla eslestigimizde birebir yasamistim. o gunden beridir de sonradan tiki taka diye isimlendirilecek olaya donusecek bu futbol stilini gerek barcelona ile, gerek ispanya milli takimi ile hayranlik duyarak takip eder oldum.
gelmek istedigim nokta sudur ki bu isler cok calisma ve uzun yillar sabirla devam ettirilen bir kulturle mumkun olabiliyor. bizdeki sabirsizligin bu tip bir stil yaratmaya hep engel oldugunu dusunuyorum, o yuzden de turk futbol stili denince akla sadece kaos futbolu gibi tamamen oyunculara ve anlik reaksiyonlara bagli sacma sapan seyler geliyor.
gelmek istedigim nokta sudur ki bu isler cok calisma ve uzun yillar sabirla devam ettirilen bir kulturle mumkun olabiliyor. bizdeki sabirsizligin bu tip bir stil yaratmaya hep engel oldugunu dusunuyorum, o yuzden de turk futbol stili denince akla sadece kaos futbolu gibi tamamen oyunculara ve anlik reaksiyonlara bagli sacma sapan seyler geliyor.

