544
galatasarayımız daha eylül ayı ve sezonun başı olmasına rağmen bizdeki stres dozunu en üst seviyeye çıkartmayı başarabiliyor her durumda. bunu kocaeli maçında da hem direkten dönen toplarda hem de ceza sahası içine kadar girmeye çalışmamızda gördük. üstelik kocaeli bence haidarası, belalımız agyeisi, florian ayesi ile gayet dirençli kalıp tehlike de yarattı.
maça dair belki de söylememiz gereken ilk şey şut atmamaktı. o dakikaya kadar bulduğumuz tek gol, torreira'nın uzaktan attığı şutta gelmiş ve devamındaki karambolde de golü bulmuştuk (kaleciye faul nedeni ile sayılmamıştı). sırf şu bile gol için ve pozisyon bulmak için yapmamız gereken şeyin uzaktan şut olduğunu gösteriyor bize. ama 70. dakikaya kadar bunu yapmak yerine biz illa set hücumu ve topu ceza sahasına indirmeye çalıştık. deniz gül'ü rakiple boğuşturduk.
neyse ki abdülkerim çıktı da "yeter ulaaan" dercesine vurduğu topta topu ağlara yolladı ve yaşı yetenlere de rigobert song'u hatırlatmış oldu.
tabii uzaktan şuta mecbur kalmamızın diğer sebebi de barış'ın verimsiz gününde olması, yunus ve leao'nun da çok üretememesi oldu. barış özellikle aldığı her topta ya geri döndü ve top ezdi. 1 kere bile rakibinin üstüne gidip eksilttiğini hatırlamıyorum, özellikle de ilk yarıda. ciddi bir özgüven kaybı var gibi duruyor.
bence bu maçta deniz gül'e ayrı bir paragraf açmak gerekiyor. ilk maçıydı ve faul nedeni ile sayılmasa da golünü de attı aslında. ama bunun dışında rakiple boğuşması, topu saklaması, duvar olması, pas bağlantısı sağlaması ile bence 10 üzerinden 10'luk bir maç çıkardı. osimhen'in yokluğunda ona rahatlıkla güvenebileceğimizi de bence gösterdi. umarım bu forma ile uzun yıllar, sakatlıksız ve bol kupalı/skorlu yıllar yaşar.
maça dair belki de söylememiz gereken ilk şey şut atmamaktı. o dakikaya kadar bulduğumuz tek gol, torreira'nın uzaktan attığı şutta gelmiş ve devamındaki karambolde de golü bulmuştuk (kaleciye faul nedeni ile sayılmamıştı). sırf şu bile gol için ve pozisyon bulmak için yapmamız gereken şeyin uzaktan şut olduğunu gösteriyor bize. ama 70. dakikaya kadar bunu yapmak yerine biz illa set hücumu ve topu ceza sahasına indirmeye çalıştık. deniz gül'ü rakiple boğuşturduk.
neyse ki abdülkerim çıktı da "yeter ulaaan" dercesine vurduğu topta topu ağlara yolladı ve yaşı yetenlere de rigobert song'u hatırlatmış oldu.
tabii uzaktan şuta mecbur kalmamızın diğer sebebi de barış'ın verimsiz gününde olması, yunus ve leao'nun da çok üretememesi oldu. barış özellikle aldığı her topta ya geri döndü ve top ezdi. 1 kere bile rakibinin üstüne gidip eksilttiğini hatırlamıyorum, özellikle de ilk yarıda. ciddi bir özgüven kaybı var gibi duruyor.
bence bu maçta deniz gül'e ayrı bir paragraf açmak gerekiyor. ilk maçıydı ve faul nedeni ile sayılmasa da golünü de attı aslında. ama bunun dışında rakiple boğuşması, topu saklaması, duvar olması, pas bağlantısı sağlaması ile bence 10 üzerinden 10'luk bir maç çıkardı. osimhen'in yokluğunda ona rahatlıkla güvenebileceğimizi de bence gösterdi. umarım bu forma ile uzun yıllar, sakatlıksız ve bol kupalı/skorlu yıllar yaşar.
