24853
kendisine en büyük zararı, okan buruk’u fanatiklik derecesinde savunanlar veriyor. en ufak okan hoca eleştirisinde hemen “okan hocayı yedirmeyiz, hulooğ” moduna giriyorlar. okan buruk da herkes gibi eleştirilebilir bir teknik direktör. onu eleştirmek, hocayı göndermek ya da “hoca yeniyor” anlamına gelmiyor. aksine, doğru yerde ve şekilde yapılan eleştiri hocanın da takımın da gelişiminin bir parçasıdır.
sporting maçı özelinde de okan buruk’un eleştirilecek çok net bir noktası var. oyuna geç müdahale etti. bu maalesef ilk kez yaşadığımız bir durum da değil. maç içerisinde takımın düşüşe geçtiği, rakibin oyuna ortak olduğu anlarda hamle yapmakta yine geç kaldı. dolayısıyla hakemin skandal kararlarının maçın sonucunda çok büyük etkisi olsa da, mağlubiyette okan buruk’un da ciddi bir payı olduğunu söylemek gerekiyor. ilk yariyi ne kadar iyi oynadiysa, ikinci yariyi da o kadar kotu oynadi.
burada iki şeyi aynı anda söyleyebilmek lazım. hakem rezalet yönetti ve bizi doğrudan etkileyen kararlar verdi. ancak bu, bizim maç içerisinde yaptığımız hataları görmezden gelmemizi gerektirmiyor. ilk yarıdaki hakem kararlarına ne kadar tepki gösteriyorsak, ikinci yarıda neden oyunun kontrolünü kaybettiğimizi, neden rakibin yeniden oyuna girmesine izin verdiğimizi ve teknik ekibin neden zamanında müdahale edemediğini de konuşmalıyız. çünkü sadece “ilk yarı çok iyi oynadık, hakem kırmızı kart verseydi maçı kazanırdık” şeklinde bir maç okuması yaparsak bundan hiçbir ders çıkaramayız. belki o kırmızı kart verilseydi maçı kazanacaktık, bu gayet mümkün. ama gecen sezon 10 kisi juventus'a karsi dustugumuz durum da ortada. verilmeyen kırmızı kartı değiştiremeyiz. değiştirebileceğimiz şey, kendi oyunumuz ve yaptığımız hatalar.
her mağlubiyeti hakeme, federasyona, rakibe veya başka dış etkenlere bağlamak kısa vadede taraftarı rahatlatabilir ama uzun vadede takıma hiçbir şey kazandırmaz. hatalarımızı görmezsek aynı hataları tekrar tekrar yaparız ve böyle çok daha fazla maç kaybederiz. fenerbahçe’nin yıllardır yaptığı en büyük hatalardan biri de tam olarak bu. sürekli dış güçlerle, hakemlerle, federasyonla ve çeşitli komplolarla mücadele ettiğini düşünerek kendi içerisindeki problemleri ikinci plana attı. sonuçta yıllarca başarısızlığının gerçek nedenleriyle yüzleşmek yerine dışarıda suçlu aradı.
bizim yapmamız gereken de aynı hataya düşmemek. hakem bizi doğramış olabilir; bunu söylemekten çekinmeye gerek yok. ama aynı anda “biz nerede hata yaptık?” sorusunu da sorabilmeliyiz. okan buruk’u eleştirmek de tam olarak bunun bir parçası. hocayı korumak, onu her koşulda savunmak değil, doğru yaptığı şeyleri takdir ederken yanlış yaptığı şeyleri de açıkça söyleyebilmektir.
sporting maçı özelinde de okan buruk’un eleştirilecek çok net bir noktası var. oyuna geç müdahale etti. bu maalesef ilk kez yaşadığımız bir durum da değil. maç içerisinde takımın düşüşe geçtiği, rakibin oyuna ortak olduğu anlarda hamle yapmakta yine geç kaldı. dolayısıyla hakemin skandal kararlarının maçın sonucunda çok büyük etkisi olsa da, mağlubiyette okan buruk’un da ciddi bir payı olduğunu söylemek gerekiyor. ilk yariyi ne kadar iyi oynadiysa, ikinci yariyi da o kadar kotu oynadi.
burada iki şeyi aynı anda söyleyebilmek lazım. hakem rezalet yönetti ve bizi doğrudan etkileyen kararlar verdi. ancak bu, bizim maç içerisinde yaptığımız hataları görmezden gelmemizi gerektirmiyor. ilk yarıdaki hakem kararlarına ne kadar tepki gösteriyorsak, ikinci yarıda neden oyunun kontrolünü kaybettiğimizi, neden rakibin yeniden oyuna girmesine izin verdiğimizi ve teknik ekibin neden zamanında müdahale edemediğini de konuşmalıyız. çünkü sadece “ilk yarı çok iyi oynadık, hakem kırmızı kart verseydi maçı kazanırdık” şeklinde bir maç okuması yaparsak bundan hiçbir ders çıkaramayız. belki o kırmızı kart verilseydi maçı kazanacaktık, bu gayet mümkün. ama gecen sezon 10 kisi juventus'a karsi dustugumuz durum da ortada. verilmeyen kırmızı kartı değiştiremeyiz. değiştirebileceğimiz şey, kendi oyunumuz ve yaptığımız hatalar.
her mağlubiyeti hakeme, federasyona, rakibe veya başka dış etkenlere bağlamak kısa vadede taraftarı rahatlatabilir ama uzun vadede takıma hiçbir şey kazandırmaz. hatalarımızı görmezsek aynı hataları tekrar tekrar yaparız ve böyle çok daha fazla maç kaybederiz. fenerbahçe’nin yıllardır yaptığı en büyük hatalardan biri de tam olarak bu. sürekli dış güçlerle, hakemlerle, federasyonla ve çeşitli komplolarla mücadele ettiğini düşünerek kendi içerisindeki problemleri ikinci plana attı. sonuçta yıllarca başarısızlığının gerçek nedenleriyle yüzleşmek yerine dışarıda suçlu aradı.
bizim yapmamız gereken de aynı hataya düşmemek. hakem bizi doğramış olabilir; bunu söylemekten çekinmeye gerek yok. ama aynı anda “biz nerede hata yaptık?” sorusunu da sorabilmeliyiz. okan buruk’u eleştirmek de tam olarak bunun bir parçası. hocayı korumak, onu her koşulda savunmak değil, doğru yaptığı şeyleri takdir ederken yanlış yaptığı şeyleri de açıkça söyleyebilmektir.
