injury prone

türkçe anlamıyla sakatlığa yatkın olarak çevrilebilecek, galatasaray futbol takımında fazlasıyla olan futbolcu tanımı. sadece futbolcuların kişisel durumları değil oynadığımız futbolun da buna katkıları var. fakat oynadığımız futbol böyleyse o zaman oyuncu transfer ederken ya da sözleşme uzatırken buna göre futbolcuların kas yapılarını da değerlendirip kararlar almalıyız. 6 eylül 2026 itibarıyla singo'nun sakatlık riskine karşı hamle yapmamamız, lemina'nın sözleşmesinin başkan tarafından uzatılması en kibar haliyle aptallık. takımın açık ara en büyük yıldızı osimhen'in hunharca oynaması gerekecek kadro seçimlerini yapmak da aynı şekilde büyük bir yanlış. burada okan hoca'dan çok yine kadroyu planlayanlarda suç buluyorum. galatasaray bu kadar yüksek yoğunlukla bir oyun oynuyorsa ve takımında yüksek yoğunlukla oynayan oyuncu sayısı bu kadar az tutuluyorsa elbet birileri kendini böyle fazladan yıpratacak. sen orta sahaya sakatlık geçmişi daha az olan kıta avrupasından devamlılığı yüksek, temposuyla, fiziğiyle ve oyun aklıyla galatasaray'ın oyun merkezinde bir ağırlık merkezi yerleştiremiyorsan (örneğin hjulmand gibi), sallai gibi devamlılığı yüksek, sakatlık geçmişi az, sakatlık riski de az olan oyuncuların ağırlık olduğu bir kadro oluşturamıyorsan, sürekli afrika kökenli, atletizme yatkın ama devamlılığı şüpheli sporculara yöneliyorsan suç biraz da sende. sezonda 20 maçtan fazla sahaya çıkaramıyorsam, sahaya çıkarabildiğim 30 maçın 15'inde kendini sakına sakına oynuyorsa istiyorsa cafu ya da patrick viera olsunlar ne işime yarar.

uzun lafın kısası sürekli bize hızlı adamlar lazım deyip 100 metre koşucularını alıyoruz sonra da onlarla 4x1500 bayrak yarışına giriyoruz. birisi olmasa diğeri bütün sezon yaptığımız bu yarışlarından birkaçında sakatlanıp yarışta bizi yarı yolda bırakıyor. gözümüzün olduğu sprinterlerin hızına aldanmayıp 1500 metre koşucularıyla bu takımları desteklemezsek daha çok yaşarız bu yarı yolda kalmaları.