19
özellikle bu sezon çok maçı laubalilikten kaybettik. şampiyonlar liginin verdiği heyecan duygusuyla lig maçlarını iplemedik. bu oyuncuların performansından çok bariz belli.
milli maç araları sonrasında kaybedilen puanlar da konsantrasyon bozukluğundan. bu sene avrupa'da iyi oynadığımız, galip geldiğimiz maçları açıp incelediğimizde ilk göze çarpan olgu herkesin kafasının maçtayken ne kadar etkili bir takım olduğumuzdur.
ne diyoruz? bu takımın özellikle içerde yenemeyeceği takım yok. e biz gidip konya kocaeli gibi takımlara hatta antep'e bile puan bırakıyoruz.
bunun sorunu sadece taktik teknik değil. hoca aynı ciddiyet ile oyuncuları hazırlayamıyor. fener deplasmanına çıkıyoruz misal savunma eksik, orta saha yok, forvet sakat. ama rakip zar zor 1 gol buluyor. neden? çünkü oyuncular maçı ciddiye alıyor ve savaşıyor.
futbol lakayıt olmayı sevmez. münih'in hiç bir takıma acıdığını gördük mü? oluyorsa 10 yaparlar. iş ciddiyeti bunu gerektirir.
burada ilk soru işareti tabi ki buraları hazırlaması gereken teknik heyete yönlendiriliyor. oyunumuz mu hatalı, rakipler mi bizi çözdü, kulübede sorun mu var?
işin acı tarafı sezon bitti biz ligde ağız tadıyla 5 maç üst üste izleyemedik, aynı oyunu 5 maç üst üste veremedik.
osimhenle-osimhensiz diye ikiye ayrıldık. şampiyonlar liginde devam ederken 3. viteste maçı alıp bitiriyorduk. ama biliyorduk ki hafta içi maç var. ondan tempo yapmıyoruz.
e şimdi ne oldu? tempo yok, ciddiyet yok, rakipler ensede. herkes işin ciddiyetini kavramalı. bu lig buradan dönerse sadece teknik heyet ve yönetim değil futbolculardan da kelle alınacaktır.
milli maç araları sonrasında kaybedilen puanlar da konsantrasyon bozukluğundan. bu sene avrupa'da iyi oynadığımız, galip geldiğimiz maçları açıp incelediğimizde ilk göze çarpan olgu herkesin kafasının maçtayken ne kadar etkili bir takım olduğumuzdur.
ne diyoruz? bu takımın özellikle içerde yenemeyeceği takım yok. e biz gidip konya kocaeli gibi takımlara hatta antep'e bile puan bırakıyoruz.
bunun sorunu sadece taktik teknik değil. hoca aynı ciddiyet ile oyuncuları hazırlayamıyor. fener deplasmanına çıkıyoruz misal savunma eksik, orta saha yok, forvet sakat. ama rakip zar zor 1 gol buluyor. neden? çünkü oyuncular maçı ciddiye alıyor ve savaşıyor.
futbol lakayıt olmayı sevmez. münih'in hiç bir takıma acıdığını gördük mü? oluyorsa 10 yaparlar. iş ciddiyeti bunu gerektirir.
burada ilk soru işareti tabi ki buraları hazırlaması gereken teknik heyete yönlendiriliyor. oyunumuz mu hatalı, rakipler mi bizi çözdü, kulübede sorun mu var?
işin acı tarafı sezon bitti biz ligde ağız tadıyla 5 maç üst üste izleyemedik, aynı oyunu 5 maç üst üste veremedik.
osimhenle-osimhensiz diye ikiye ayrıldık. şampiyonlar liginde devam ederken 3. viteste maçı alıp bitiriyorduk. ama biliyorduk ki hafta içi maç var. ondan tempo yapmıyoruz.
e şimdi ne oldu? tempo yok, ciddiyet yok, rakipler ensede. herkes işin ciddiyetini kavramalı. bu lig buradan dönerse sadece teknik heyet ve yönetim değil futbolculardan da kelle alınacaktır.
