abanmak

kendimi güçlü kuvvetli bilirdim ta ki hızla gelen şuta sırtımı dönene kadar. o zamana kadar sıkıntı yok şutu çeken yine aynı aynı çocuk sadece benden 2 yaş büyük ama biliyorsunuz ki küçükken birinden 2 yaş küçükseniz onun gözünde veletten farkınız yok neyse bu namussuz şutu çekti ben zıpladım sırtımı döndüm top bana çarptı uzaklaştı derken, ilk defa o duyguyu hissettim nefes alamıyorum. adi herif sanki magnum vuruşu yaptı öyle bir abanmak ki karşılığı yok. başı kesilmiş tavuk gibi 10 saniye falan bilinçsizce koştum şükür sonra kendime geldim.

abanmak kimseye denk gelmedği sürece güzel olay.