1046
basarılı ve samimi bulduğum italyan dost. gerçekten işi çok zor. bu milli takım kaç teknik direktörü yuttu. fatih terim, guus hiddink, abdullah avcı, mit haline gelmiş lucescu, şenol güneş gibi isimler kariyerlerine en büyük darbeyi milli takımdan yedi. ama montella geldiğinden beri 2008 yılından bu yana ilk defa bu kadar dominant ve kazanan bir milli takım izliyoruz. sadece bu ikisi de değil. istikrarlı bir milli takım izliyoruz. ki bu çok zor. daha önce her zaman bir turnuvada tarih yazar ama bir sonraki turnuvaya katılmadan elenirdik. 2002’den sonra ilk defa arka arkaya iki turnuvaya katılmaya çok yakınız. bu süreçte de 2024 avrupa şampiyonasında çeyrek final - ki hollanda maçında şanssız taraf bizdik - absürt bir eleme sistemi olan iki grup geçip iki farklı ülkeyle playoff oynama sistemine rağmen dünya kupasına 24 yıl sonra bir maç kadar yakınız.
oyuncu seçimi ve taktiği sorgulanıyor. oyuncu seçiminde menajer hikayesinden çok kendi havuzunu kullanan biri olduğunu düşünüyorum. ferdi, barış alper, hakan çalhanoğlu, arda güler, kenan yıldız, kerem aktürkoğlu grubundan iskelet bir milli takım yaratıp üç farklı mücadele tipini gücü, hızı ve tekniği bir potada eritiyor. bu milli takım yıllarca birbirini tanımayan oyuncularla alakasız ilk on birler yüzünden, sözüm meclisten dışarı prim aç gözlülüğü yapan oyuncu grupları yüzünden turnuvalara gidemeden heba oldu. izlanda’lar, hırvatistan’lar, romanya’lar, macaristan’lar elemelerde bizi sürekli yeniyordu. hatta ve hatta faroe adası bile bizi yendi hatırlamıyorsam. şimdi ise biraz defansif ve temkinli ancak disiplini bırakmayınca oldukça etkili olabilen bir milli takım izliyoruz. montella’nın bir özelliği de diğer yabancı hocalar gibi takımla zerre ilgilenmeyip kadroyu genel olarak türk yardımcı hocaya idari menajere yaptıranların aksine lig maçlarıyla oyuncularla birebir takipte. ülkeye de adapte oldu. zaten ilk geldiğinde ben de napoli’liyim, karakter ve duygu olarak türklere benziyoruz demişti. normalde buralarda yabancı hoca barınamaz. medyası menajeri federasyonu adamı yer bitirir. ama montella federasyonda bile inanılmaz bir saygı kazandı. cumhurbaşkanının oğlunun vakıf maçına katılmasıyla da siyasetten de en güzel tadı aldı üç kağıtçı *. şaka bir yana tabii bu organizasyona ne kadar rızasıyla katıldı rica mı, zorlama mı vardı bilemeyiz…
ama bir gerçek var ki 2002 ve 2008’de yaşadığımız milli ruhu, heyecanı bu italyan arkadaşımız geri getirdi. özellikle futbolun şımarık başkanlar yüzünden nefret kutuplaşmasına gittiği bu dönemde yaptı bunu.
o yüzden hadi be montella! bir maç kaldı! kosova’yı yenin, 24 yıl sonra tekrar tarkan’la coşalım!!
oyuncu seçimi ve taktiği sorgulanıyor. oyuncu seçiminde menajer hikayesinden çok kendi havuzunu kullanan biri olduğunu düşünüyorum. ferdi, barış alper, hakan çalhanoğlu, arda güler, kenan yıldız, kerem aktürkoğlu grubundan iskelet bir milli takım yaratıp üç farklı mücadele tipini gücü, hızı ve tekniği bir potada eritiyor. bu milli takım yıllarca birbirini tanımayan oyuncularla alakasız ilk on birler yüzünden, sözüm meclisten dışarı prim aç gözlülüğü yapan oyuncu grupları yüzünden turnuvalara gidemeden heba oldu. izlanda’lar, hırvatistan’lar, romanya’lar, macaristan’lar elemelerde bizi sürekli yeniyordu. hatta ve hatta faroe adası bile bizi yendi hatırlamıyorsam. şimdi ise biraz defansif ve temkinli ancak disiplini bırakmayınca oldukça etkili olabilen bir milli takım izliyoruz. montella’nın bir özelliği de diğer yabancı hocalar gibi takımla zerre ilgilenmeyip kadroyu genel olarak türk yardımcı hocaya idari menajere yaptıranların aksine lig maçlarıyla oyuncularla birebir takipte. ülkeye de adapte oldu. zaten ilk geldiğinde ben de napoli’liyim, karakter ve duygu olarak türklere benziyoruz demişti. normalde buralarda yabancı hoca barınamaz. medyası menajeri federasyonu adamı yer bitirir. ama montella federasyonda bile inanılmaz bir saygı kazandı. cumhurbaşkanının oğlunun vakıf maçına katılmasıyla da siyasetten de en güzel tadı aldı üç kağıtçı *. şaka bir yana tabii bu organizasyona ne kadar rızasıyla katıldı rica mı, zorlama mı vardı bilemeyiz…
ama bir gerçek var ki 2002 ve 2008’de yaşadığımız milli ruhu, heyecanı bu italyan arkadaşımız geri getirdi. özellikle futbolun şımarık başkanlar yüzünden nefret kutuplaşmasına gittiği bu dönemde yaptı bunu.
o yüzden hadi be montella! bir maç kaldı! kosova’yı yenin, 24 yıl sonra tekrar tarkan’la coşalım!!
