1102
maç anında çok kızmıştım. bazen bir şeyleri çok istediğimizde o an sağlıklı düşünemiyoruz. niye yerde yatıyorsunuz, alt tarafı kolun incindi niye koşmuyorsun, niye her pozisyonda yerde kalıyorsun, niye top tutamıyorsun, niye pas yapamıyorsun vb. söylenip durmuştum televizyonun başında.
şimdi dönüp baktığımda aslında neler yaşanmış olduğunu daha net görebiliyorum. ve maalesef aklıma 3 nisan 2013 real madrid galatasaray maçı geliyor.
daha maçın başında victor osimhen'in kolunun kırılıp oyundan tamamen düşmesi ekran başında bizi nasıl endişelendirdiyse saha içindeki futbolcularımızı da o şekilde endişelendirmiş ki bu çok normal bir durum. bu seviyelere maalesef alışık değiliz. lucas torreira gibi atmosfere de nispeten daha aşina oyuncularımız biraz ayakta kalmaya çabaladılar ama yeterli olmadı.
barış alper yılmaz fizik gücü ve hızıyla en büyük tehditti. jeremie frimpong ve ibrahima konate geçildikleri her pozisyonda çekip indirdiler ama hiçbirine faul çalınmadı. sadece ilk gol öncesi top bizdeyken gabriel sara'ya yapılan faul verilmiş olsa bile belki başka şeyler konuşacaktık.
https://x.com/...700876938432578?s=48
https://www.youtube.com/...U6OEoPWqJ8&t=78s
evet doğru düzgün pas yapamadık çünkü sürekli sert oynadılar, çektiler, ittiler ve hakem hepsine müsaade etti. oyuncularımız ayakta kalmaya çalıştıkça, düştükten sonra ayağa kalkmaya çalıştıkça bir daha vurdular. ikinci yarının başında erken gelen gol sonrası da daha fazla dayanamadık, iyice teslim olduk.
her şeye rağmen bu maçın büyük bir tecrübe olduğunu düşünüyorum. 2025-26 sezonu başta okan buruk olmak üzere teknik ekibimizin ve futbolcularımızın hatalarından ders çıkarmaya çalıştığı, hataları tekrarlamamaya çalıştığı, iyiye doğru gittiği bir sezondu. 2012-13 ve 2013-14 sezonlarından sonra ilk kez şampiyonlar liginde üst tura çıktık, üstüne eleme turunda juventus'u geçerek son 16'ya kaldık. önemli olan bunu artık sürekli yapabilmek. her sezon yeni formatta grup aşamasını geçip eleme turlarını, son 16'ları, çeyrek finalleri görebilmek. bunu yapabileceğimize de inanıyorum. hepimiz inanmalıyız.
şimdi dönüp baktığımda aslında neler yaşanmış olduğunu daha net görebiliyorum. ve maalesef aklıma 3 nisan 2013 real madrid galatasaray maçı geliyor.
daha maçın başında victor osimhen'in kolunun kırılıp oyundan tamamen düşmesi ekran başında bizi nasıl endişelendirdiyse saha içindeki futbolcularımızı da o şekilde endişelendirmiş ki bu çok normal bir durum. bu seviyelere maalesef alışık değiliz. lucas torreira gibi atmosfere de nispeten daha aşina oyuncularımız biraz ayakta kalmaya çabaladılar ama yeterli olmadı.
barış alper yılmaz fizik gücü ve hızıyla en büyük tehditti. jeremie frimpong ve ibrahima konate geçildikleri her pozisyonda çekip indirdiler ama hiçbirine faul çalınmadı. sadece ilk gol öncesi top bizdeyken gabriel sara'ya yapılan faul verilmiş olsa bile belki başka şeyler konuşacaktık.
https://x.com/...700876938432578?s=48
https://www.youtube.com/...U6OEoPWqJ8&t=78s
evet doğru düzgün pas yapamadık çünkü sürekli sert oynadılar, çektiler, ittiler ve hakem hepsine müsaade etti. oyuncularımız ayakta kalmaya çalıştıkça, düştükten sonra ayağa kalkmaya çalıştıkça bir daha vurdular. ikinci yarının başında erken gelen gol sonrası da daha fazla dayanamadık, iyice teslim olduk.
her şeye rağmen bu maçın büyük bir tecrübe olduğunu düşünüyorum. 2025-26 sezonu başta okan buruk olmak üzere teknik ekibimizin ve futbolcularımızın hatalarından ders çıkarmaya çalıştığı, hataları tekrarlamamaya çalıştığı, iyiye doğru gittiği bir sezondu. 2012-13 ve 2013-14 sezonlarından sonra ilk kez şampiyonlar liginde üst tura çıktık, üstüne eleme turunda juventus'u geçerek son 16'ya kaldık. önemli olan bunu artık sürekli yapabilmek. her sezon yeni formatta grup aşamasını geçip eleme turlarını, son 16'ları, çeyrek finalleri görebilmek. bunu yapabileceğimize de inanıyorum. hepimiz inanmalıyız.
