1420
maç üzerinden bir gün geçti. yarın son 16 tur çekilişi ve yeni bir macera var önümüzde ama bu yeni maceraya geçmeden önce dün akşamla ilgili almamız gereken çok önemli bir ders var. nasıl ki futbolcular maçta ve maç bitiminde yaşadıkları adrenalinle sağlıklı düşünme ve hareket etme konusunda bazen sıkıntı yaşayabiliyorsa taraftar olarak biz de aynı sıkıntıları yaşıyoruz. sonuçta hepimiz insanız. dün önce saydık, sövdük, sonra sevindik ama buruk bir sevinçti. aynı osimhen gol attığında yaşadığı gibi buruk bir sevinç. maçın buralara gelmemesi gerekiyordu çünkü ama maçın üzerinden bir süre geçip te o adrenalin geçip sağlıklı düşünmeye başlayınca bazı gerçeklerin farkına varıyor insan.
biz juventus'u burada 5-2 gibi bir skorla ve gerçekten oyun olarak onlardan çok daha iyi oynayarak yendik. maç bitiminde ise herkes bizim iyi oyunumuzdan ziyade, juventus'un eski juventus olmadığından, on kişi kaldıkları için bu skorun geldiğinden bahsedip durdu. hem de ikinci maça kadar tam bir hafta boyunca. ve nasıl bir tesadüf ki aynı rakip ikinci maçta hem de daha fazla sürede on kişi oynadı ve o aynı oyuncular oyun olarak bizi nasıl ezdi gördük.
konu burada juventus'un eski juventus olması değil. isimlerini, geçmişlerini bir kenara bırakın, şu anda taş gibi bir takım juventus. galibiyetimizi küçümseyen, on kişi kalmalarına bağlayan, eskisi gibi olmadıklarını bir hafta boyunca tekrarlayan, spor programlarındaki yorumculardan tut, sosyal medyaya yorum atan trollerine kadar, hepsi de bunu biliyor. dört büyükler dediğimiz takımların haricindeki herhangi bir takımın yerine bizim lige koyun, on sene şampiyonluğu kimseye bırakmazlar. ve herkes bu takıma kırk beş dakikada dört gol atmamızı küçümsedi çünkü onların derdi juventus'un durumu değil tamamen bizim rehavete kapılmamızı sağlamaktı. bir hafta boyunca da buna uğraştılar.
futbolcuların da insan olduğuna söylemiştim değil mi? bu insanlar da evde oturuyorken "insanlar bizim muhteşem zaferimiz hakkında ne diyor acaba?" diye düşünerek sosyal medyaya bakmıyor mu? kesinlikle bakıyor. ve ikinci maçın gidişatı, hem de ne şans ki rakip ilk maçtaki gibi on kişi kalmışken, bize bu amaçlarına ulaştıklarını gösterdi.
futbolcular da okan buruk ta "bunlar eski juventus değil. biz bunlara burada beş attık. ikinci maçta da rahat rahat yener son on altıya kalırız" diye düşünerek hazırlanmışlar. ilk maç ile ikinci maç arasında gece ile gündüz kadar fark olmasını başka türlü açıklayamıyorum ben.
ve gelelim yarın başlayacağımız yeni maceraya. liverpool yada tottenham çekelim ve ilk maçta 3-0 yenelim, ikisi de eski halinde değil denilecek o sinsi yorumcular tarafından. zaten ikisini de yakın zamanda yendiğimizde benzer yorumları gördük. bizim oyun olarak ta skor olarak ta üstün geldiğimiz hiç bir takım eski halinde değil çünkü onlara göre. ben okan buruk yerinde olsam bu turda ilk maçın başlangıcından ikinci maçın bitimine kadar bütün futbolculara interneti, sosyal medyayı yasaklardım.
bu kurduğumuz futbol takımı, duygusal davranmadıkça, başkalarının söylediklerinden etkilenmedikçe, gerçekten çok iyi yerlere gelebilecek kaliteye fazlasıyla sahip. yeter ki sahaya bu inançla, bu inancı kıracak düşmanların etkisinden uzakta çıkalım.
biz juventus'u burada 5-2 gibi bir skorla ve gerçekten oyun olarak onlardan çok daha iyi oynayarak yendik. maç bitiminde ise herkes bizim iyi oyunumuzdan ziyade, juventus'un eski juventus olmadığından, on kişi kaldıkları için bu skorun geldiğinden bahsedip durdu. hem de ikinci maça kadar tam bir hafta boyunca. ve nasıl bir tesadüf ki aynı rakip ikinci maçta hem de daha fazla sürede on kişi oynadı ve o aynı oyuncular oyun olarak bizi nasıl ezdi gördük.
konu burada juventus'un eski juventus olması değil. isimlerini, geçmişlerini bir kenara bırakın, şu anda taş gibi bir takım juventus. galibiyetimizi küçümseyen, on kişi kalmalarına bağlayan, eskisi gibi olmadıklarını bir hafta boyunca tekrarlayan, spor programlarındaki yorumculardan tut, sosyal medyaya yorum atan trollerine kadar, hepsi de bunu biliyor. dört büyükler dediğimiz takımların haricindeki herhangi bir takımın yerine bizim lige koyun, on sene şampiyonluğu kimseye bırakmazlar. ve herkes bu takıma kırk beş dakikada dört gol atmamızı küçümsedi çünkü onların derdi juventus'un durumu değil tamamen bizim rehavete kapılmamızı sağlamaktı. bir hafta boyunca da buna uğraştılar.
futbolcuların da insan olduğuna söylemiştim değil mi? bu insanlar da evde oturuyorken "insanlar bizim muhteşem zaferimiz hakkında ne diyor acaba?" diye düşünerek sosyal medyaya bakmıyor mu? kesinlikle bakıyor. ve ikinci maçın gidişatı, hem de ne şans ki rakip ilk maçtaki gibi on kişi kalmışken, bize bu amaçlarına ulaştıklarını gösterdi.
futbolcular da okan buruk ta "bunlar eski juventus değil. biz bunlara burada beş attık. ikinci maçta da rahat rahat yener son on altıya kalırız" diye düşünerek hazırlanmışlar. ilk maç ile ikinci maç arasında gece ile gündüz kadar fark olmasını başka türlü açıklayamıyorum ben.
ve gelelim yarın başlayacağımız yeni maceraya. liverpool yada tottenham çekelim ve ilk maçta 3-0 yenelim, ikisi de eski halinde değil denilecek o sinsi yorumcular tarafından. zaten ikisini de yakın zamanda yendiğimizde benzer yorumları gördük. bizim oyun olarak ta skor olarak ta üstün geldiğimiz hiç bir takım eski halinde değil çünkü onlara göre. ben okan buruk yerinde olsam bu turda ilk maçın başlangıcından ikinci maçın bitimine kadar bütün futbolculara interneti, sosyal medyayı yasaklardım.
bu kurduğumuz futbol takımı, duygusal davranmadıkça, başkalarının söylediklerinden etkilenmedikçe, gerçekten çok iyi yerlere gelebilecek kaliteye fazlasıyla sahip. yeter ki sahaya bu inançla, bu inancı kıracak düşmanların etkisinden uzakta çıkalım.
