111
hani hep diyoruz ya "şu anda onun yerinde olsam çimleri yerdim" diye. bir de bu senaryoda kendinizi o çocuğun yerine koyun. (bu maç özelinde değil genel için söylüyorum) as kadronun yedeği olarak stada ayak basmışsınız. neredeyse bebek yaşta hayalini kurduğunuz, kaç gece rüyalarınıza girmiş olan, galatasaray formasıyla rams park'ın çimlerine ayak basma, golcüyseniz güzel bir gol atma, orta sahadaysanız güzel bir asist yapma, defanstaysanız tehlikeli bir atakta çok güzel bir müdahelede bulunma şansı sonunda avuçlarınızın içinde. tüm bu hayalleri ailenizle paylaşmışsınız, dualarla stada uğurlanmışsınız ama maçta skor da garantilenmişken, hocanın sizi oyuna alması için gözünün içine bakarken, 90+3'te oyuna alınıyorsunuz ve o kurduğunuz hayallerle, sizi dualarla stada uğurlayan ailenizi mahçup etmemek için pozisyonunuzu bırakıp sağa sola koştururken hakemin bitiş düdüğü çalıyor.
aslında çok yetenekli çocuklarımız var ama maalesef yaşadığımız yarım hatanın bile affedilmediği futbol ikliminde, bu çocukların hayallerini, bebeklikten aşık oldukları renkler altında gerçekleştirmeleri maalesef imkansız.
aslında çok yetenekli çocuklarımız var ama maalesef yaşadığımız yarım hatanın bile affedilmediği futbol ikliminde, bu çocukların hayallerini, bebeklikten aşık oldukları renkler altında gerçekleştirmeleri maalesef imkansız.
