6021
saha içerisinde kızgınlık tepkilerini 1 tık abartan futbolcu, zira bunun bazı takımlarda problem olabileceği, galatasaray'ın da saha içinde işler kötü giderken bu problemlere sahne olabileceği açık. kendisini çok seviyorum, bir futbol takımı için muazzam bir güç ve hakikaten onu izlerken çok mutlu oluyorum.
öncelikle söyleyeyim, yaşım gereği, gheorghe hagi'yi tribünden de dahil canlı izleme şerefine nail olmuş birisiyim. hagi bundan beterini yapardı, hem de öyle gol pası için değil, orta sahada taçta bile. açın bakın uefa finali 90. dakika frikik organizasyonunu, ümit davala'yı içeri gönderiyor, bakıyor ümit anlamıyor, gidip arkadan ümit'i itiyor. bahsettiğin ümit 1 yıl sonra milan forması diyecek futbolcu sonuçta. hagi bunu çok yapardı, daha sert yapardı, ama hoca buna izin veriyordu, diğer futbolcular bunu kabullenecek karakterde adamlardı ve sonuçta o hagi'ydi.
ama artık devir değişti, futbolcuların bir saha içi karakteri bir de saha dışında sürekli sorgulanan ve kendilerini sergiledikleri bir profilleri var ve çok daha fazla maaş alıp çok daha fazla kendilerini büyük görebiliyorlar. galatasaray'da bu osimhen tepkileri konusunda problem olabilecek 3 potansiyel var. barış alper, yunus ve abdülkerim. sane'de de zaman zaman bu aşırı tepkilerden pek hoşlanmadığı tavrını görüyorsunuz, ama sane biraz farklı bir kişilik, hayatla çok kavgası olmayan, sakin bir havası var. fakat yunus ve barış'ta biraz durum farklı, üstüne üstlük bu 2 oyuncu hücum hattında ilk planda birbirlerini arıyorlar. aralarında saha içinde de manevi bir bağ var. osimhen bu bağı en çok sorgulayıp sarsan isim. çoğu zaman haklı da. fakat işler iyi gittikçe, osimhen attıkça ve taraftar onu hep destekledikçe, çatlak sesler de kısılır.
ama teknik kadronun çok dikkatli olması lazım, işler bir kötü giderse, hücum hattının temelini oluşturan 3 adam daha doğrusu 2 adam + 1 adam, bir sorumluluk, liderlik savaşına girerse, oyunculara karşı, disiplinden çok, ufak taviz ve jestlerle iyi ilişkiler kurmaya çalışan okan buruk bunu kontrol edemeyebilir ve bu oyuna yansır.
öncelikle söyleyeyim, yaşım gereği, gheorghe hagi'yi tribünden de dahil canlı izleme şerefine nail olmuş birisiyim. hagi bundan beterini yapardı, hem de öyle gol pası için değil, orta sahada taçta bile. açın bakın uefa finali 90. dakika frikik organizasyonunu, ümit davala'yı içeri gönderiyor, bakıyor ümit anlamıyor, gidip arkadan ümit'i itiyor. bahsettiğin ümit 1 yıl sonra milan forması diyecek futbolcu sonuçta. hagi bunu çok yapardı, daha sert yapardı, ama hoca buna izin veriyordu, diğer futbolcular bunu kabullenecek karakterde adamlardı ve sonuçta o hagi'ydi.
ama artık devir değişti, futbolcuların bir saha içi karakteri bir de saha dışında sürekli sorgulanan ve kendilerini sergiledikleri bir profilleri var ve çok daha fazla maaş alıp çok daha fazla kendilerini büyük görebiliyorlar. galatasaray'da bu osimhen tepkileri konusunda problem olabilecek 3 potansiyel var. barış alper, yunus ve abdülkerim. sane'de de zaman zaman bu aşırı tepkilerden pek hoşlanmadığı tavrını görüyorsunuz, ama sane biraz farklı bir kişilik, hayatla çok kavgası olmayan, sakin bir havası var. fakat yunus ve barış'ta biraz durum farklı, üstüne üstlük bu 2 oyuncu hücum hattında ilk planda birbirlerini arıyorlar. aralarında saha içinde de manevi bir bağ var. osimhen bu bağı en çok sorgulayıp sarsan isim. çoğu zaman haklı da. fakat işler iyi gittikçe, osimhen attıkça ve taraftar onu hep destekledikçe, çatlak sesler de kısılır.
ama teknik kadronun çok dikkatli olması lazım, işler bir kötü giderse, hücum hattının temelini oluşturan 3 adam daha doğrusu 2 adam + 1 adam, bir sorumluluk, liderlik savaşına girerse, oyunculara karşı, disiplinden çok, ufak taviz ve jestlerle iyi ilişkiler kurmaya çalışan okan buruk bunu kontrol edemeyebilir ve bu oyuna yansır.
