kopan bağları da, şark kurnazı menajerini de kenara alalım.
doğru işler yapsaydı; (bkz:
21 ocak 2026 galatasaray atletico madrid maçı) kazanılabilir bir maçtı.
barış'ı dikkat çekici bir oyuncu yapan; ince son vuruşları değil, kadife bileği değil, korner kullanması hiç değildi. barış jokerdi, patlayıcılığı vardı, ikili mücadelede düşmezdi. son 2 ayın ikili mücadele istatistiklerine bakıyorsun, gerçekten fecaat.
fiziğiyle oynaması gereken bir adam, mental olarak bambaşka yerde.
sanki, kendi yeterliliklerinin farkında değil. bir top cambazıymış gibi konumlanıyor sahaya ama ayaklarıyla, donanımı çelişiyor. hem bundan hem de kayıp giden mentalinden sebep, ne savunmaya destek atıyor, ne de elini taşın altına koyuyor.
birinin omuzlarından tutup silke silke, sen osimhen değilsin, sen icardi değilsin, sen ilkay değilsin, sane değilsin. kademene koşacaksın, savunma yapacaksın demesi lazım.
ah kenarda diri bir fatih hoca olsaydı da bir göz temasıyla kendine getirseydi.
üzülüyorum yeteneğine, yeteneğine ihanetine. umalım ki sezon başındaki seviyesine geri dönsün ya da üst düzey bir teklif getirsin ki muadiline gidelim.