bana
24 şubat 2019 galatasaray akhisarspor maçı'nda hissettiklerimle benzerini hissettiren maç oldu.
kostas mitroğlu o son an golü atmadan önce sinirden maçı kapatmıştım ve kendimi yiyordum şampiyonluk gitti diye. sonra rakip ne yapmış diye skor uygulamasına bir baktım bizim yanımızda gol yazıyor. nasıl bir histi anlatamam. o gün kulağım tıkanmıştı. öyle bir gülüp sevinmiştim ki kulağımda bir an çan sesi gibi bir ses gelmiş ve kulağım da duymaya başlamıştı. o his bambaşkaydı ve bize şampiyonluğu getirdi.
bu maçta da benzer hislerdeyim ama tersi.
* maç bitti diye kapattım ve moralim bozuldu. sonra tv'de bir gördüm önce yanlış gördüm sandım. sonra bir baktım gerçek.
* bu hisse aşinayım ve şampiyonluğumuzun işareti geldi bizim için.
biz kendi sahamızda son saniye golü ile şampiyonluk getirirken fb kendi sahasında son saniye yediği golle kaybediyor.
üzerine sakatlar da verdiler.
ne yalan söyleyeyim kasımpaşaspor'dan bu performansı beklemiyordum. verecekler maçı falan demiştim. yanılttılar beni. bu sezon iki maçta da puan aldılar fb'den. sanırım artık fbli ciner gruba ait değiller. bundan olsa gerek.
daha önce de çok kez dediğim gibi en son göztepe nasıl puan aldıysa anadolu takımları göztepe gibi oynamalı. kasımpaşa da öyle oynadı. savunmayı sıkı tuttu, haddini bildi. sakin kaldı ve puanı aldı. bundan sonra anadolu takımları bu maçlardan örnek alsın.
güldük eğlendik ama fb bize 1 puan yaklaştı bu sonuçla. 2 puan arkamızdalar. biz kazanabilseydik fark 5'e çıkacaktı veya berabere bitirsek 3'te kalacaktı ne güzel. fb iyice demoralize olacaktı.
