• fenerbahçe stadı'nın direklerinin seyircinin görüşünü hala engellediği günler. şampiyonluk yarışında galatasaray, fenerbahçe'nin bir adım önünde. feldkamp'ın gençleri 7. dakikada yılların tecrübesi gütschow'la öne geçiyor. mert korkmaz'ın haksız bir kırmızı kartla atılması bile cimbom'u durduramıyor. tugay'ın frikik golü ve ardından hakan şükür'le durum 3-0 oluyor. derbide bu kez fenerbahçe tarafında oynayan tanju'nun kaçırdığı penaltı ve ardından bulduğu gol. tugay'ın penaltısı maçı bitiriyor. cimbom deplasmanda tarihe imza atıyor.**
  • mac pazar öglen oynanmı$tı. normalde televizyon yayını olmayacaktı ancak star tv federasyona ceza ödemeyi göze alıp bir son dakika golü atıp macı yayınlamı$tı. fenerbahce kalesinde genc can oynuyordu. mert ilk yarıda kırmızı kart görmü$tü. galatasaray o sezon bütün büyük derbileri 10 ki$i bitirdi.
  • hayatımda gittiğim ilk maç. evimiz kızıltopraktayken fenerbahçeli babamı, hatırıma galatasaray tribününe sokmuştum. her golden sonra babam üzülmüş ben sevinmiştim. tribünlerin ortadan ikiye ayrıldığı dönemler. hiç unutmam çıkışta aynı koridorlardan çıkıyorduk fenerlilerle. ilk golü boydan dolayı göremeyip -yaş 13- ne olacak tekrarını seyretmiştim. ilk maçın heyecanı aptal etmiş olmalı. birde anı olarak aklımda önümüzde dikilen maça kız arkadaşıyla gelen uzun boylu abinin her golden sonra babama sarılıp benim başımı okşaması kaldı. ben baba olunca çocuğum fenerli olsa böyle bir fedakarlık asla yapamazdım. gerçi babamın manchesterda 3. golü bulunca benimle çılgınca sevinmişliği de vardır.
    (bkz: gidilen ilk maçın fenerbahçe deplasmanı olması)