4
türkiye'nin en büyük takımına karşı kendilerini göstermek istemelerindendir.
5
bunlar her maç böyle oynasa, bu lig her sene farklı farklı şampiyonlar cikarir. premier lig gibi oluruz.
7
yayın gelirlerinin toplam gelirler içindeki payı iyice düştüğü için sponsor gelirlerinin önemi ciddi artmıştır.
fıtrat dışı yapılan işler gereği bu sponsorluklar da baaaaazı motivasyonları artırıyor tabii.
sahadaki motivasyon dışında tribün konusunda da açık seçik şike yapılmaktadır.
bu tarz konuların kulüplerin insiyatifine bırakılmaması gerekir. karşı takıma kaç bilet ayrılacağı alt ve üst sınır olarak net bir şekilde belirlenmeli. yoksa aleni şikeyi öyle izleriz. bu yeni türkiye iyice içten çürüdü gitti çünkü.
12
başka hiç bir takıma (yabancı rakipler dahil), oyayamayacakları teşvikten süregelen motivasyon.
hiç bir maçta üst üste pas yapamayan oyuncular bir anda prime ınter gibi uzun top atıp adam kaçırmaya başlar, santrforlarındaki oyuncu batistuta'ya şapka çıkartır ve prime barça gibi 4-5 pas üste üste pas yapar.
13
hepsinin tek amacı 2024-2025 sezonunda ilk yenilgiyi tattırmak. beşiktaş ile aramızda uçurum var.
14
adale ezberlerinin dışına çıkmalarına sebep olan ve galatasaray maçlarında sakatlıklar vermelerine neden olan motivasyonlardır.
15
iki senedir ligi süpüren, üçüncü sene de şampiyonluğu kovalayan takıma karşı oynarken motive olmak, elinde megafon taraftar dövmeye giden bir rezaleti başkanı yapan ve 10 senedir şampiyonluk kupası yerine kaba etini avuçlayan kulübe karşı motive olmaktan daha kolaydır. bu hadisenin temel sebebi budur.
galatasaray son iki senede ligde sadece şampiyon olmadı. rakiplerini rencide ederek şampiyon oldu. bu durum bütün şaibe iddialarından bağımsız, en büyük motivasyon faktörüdür. kabul edin ya da etmeyin, galatasaray son 30 yılda, 14 kere şampiyon olmuş bir takımdır. kabaca şampiyonlukların yarısını almış, gerisini de fenerbahçe, beşiktaş, trabzon, bursa ve başakşehir arasında paylaşmıştır. hal böyleyken, kime daha çok motive olacak rakipler? galatasaray bu ülkenin lokomotifidir, rekabet öncüsüdür. bu nedenle de ezeli rakipleriyle kağıt üzerinde aynı rakiple oynar, ama rakiplerin tam motivasyonu sayesinde her daim ciddi maçlar oynar, idmanlı kalır, zinde kalır.
özetle rakiplerin bize karşı motive olarak sahaya çıkması çok daha iyi. zira bizi daha idmanlı tutmaktalar.
21
ülkenin en büyük kulübünü, son 3 sezonun şampiyonunu, 3 sezondur bir elin parmağı kadar yenilgi görmüş takımı yenme motivasyonudur. anormal bir şey yok. istisnai takımlar haricinde altında bir şey aramak saçma.
22
içimden çok ama çok küfrettiğim motivasyon. sanki düşman takımıymışız gibi hal ve hareketlerindeki, suratlarındaki o zavallı coşku, manasız inanmışlık ve ilkel sevinçleri görünce hani şampiyonluk, kupalar falan mesele olmasa her maç maksat o kentin mutsuz halkına hayır olsun diye 8-0, 10-0 yenilelim diyeceğim. canımı sıkan, biz şampiyonluk mücadelesi verirken, hiçbir amacı olmayan, tarihi olmayan, tek amacı figüranlık olan bu çer çöp takımlara prim vermek. canımı bundan da fazla sıkan ise aynı takımların yerli ve milli gururumuz beş yıldızlı uzay takımı fenerbahçe'mizi memnun ve tatmin etmek için domalma sırasına girmesi.
23
çok normaldir, en tepede olmak böyle bir şeydir zaten. galatasaray’ın maçlarını sadece türkiye değil bütün dünya izliyor, şampiyonlar ligi scoutları izliyor.
ben futbolcu olsam, galatasaray’a karşı oynasam ben de canımı dişime takarım. nasıl ki şampiyonlar ligi bizim için vitrin maçı, anadolu takımları içinde bir tek galatasaray maçı vitrin maçı. sene içinde oynadıkları en büyük maç. en azından olduğum takımdan galatasaray’a transfer olabilmek için, hocaya kendimi gösterebilmek için elimden geleni de yaparım.
ne istiyoruz yani, herkes fener’e olduğu gibi ahlaksız olsun bize de mi yatsın. bence böyle olması takımımız açısından çok daha iyi. rekabet başarı getirir. bizim lig ve temposu bizi şampiyonlar ligine hazırlamıyor. rakiplerimiz iyi olursa biz daha iyi olmak zorunda kalırız.
bi takım motivasyonlu oynuyor diye ona laf edilmez. adamların işi bu zaten, profesyonel futbol oynamak, maç kazanmak.
burada laf edilmesi gereken bu takımların neden motivasyonla oynadığı değil, başka maçlarda bunun %50’si bile performans göstermediğidir. adamların en büyük vitrin maçı, biz nasıl juventusla oynarken şevkle motivasyonla oynuyoruz, anadolu takımları içinde juventus-liverpool-atletico madrid galatasaray sonuçta.
