• 1
    kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nin gazimağusa şehrinde, meşhur kapalı maraş'ın kuzey sınırında, daha da meşhur "yarık otel"in çaprazında yer alan ve benim de eğitim hayatımın ilgili kısmını geçirdiğim okul. 1982 yılında faaliyete geçmiştir. eğitim dili ingilizce olup sınavla girilmektedir. standart bir türk okulundan farklı olarak ana spor branşı her daim voleybol olmuş, hem uzun yıllar aynı eğitmenlerin görev yapması hem de aynı ailelerin çocuklarının sırayla gelip geçmesi sebebiyle bu konuda bir ekol oturtmuştur.

    ve ne yazık ki bu ekol 6 şubat 2023 depreminde okul tarihinin en acı en hazin olayına sebep oldu...

    her eğitim yılında kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nde ortaokul ve lise düzeyinde voleybol şampiyonları düzenlenir. bu turnuvalarda kazanan takımlar statü gereği türkiye'de düzenlenen ulusal şampiyonlara katılma hakkı kazanır. bu turnuvalar da benim 15-20 yıl önceki öğrenciliğim zamanından beri şubat tatili döneminde gaziantep, kahramanmaraş ve adıyaman'da düzenlenir.

    2022-2023 eğitim yılında da hem ortaokul erkek, hem ortaokul kızlarda kktc şampiyonu olmuşlar ve adıyaman'da düzenlenen ulusal turnuvaya katılmaya hak kazanmışlardı. adıyaman'da grand isias hoteli tercih ettiler. konuyla ilgili sitelerde repütasyonu iyi olan, mimari görüntüsüyle cezbeden ve heybetiyle güven veren bir yapıydı.

    meğersem 3 katlı bir apartman olarak inşa edilmiş, zaman içinde 8 katlı bir otele çevrilmiş, mühürlenmiş ancak "bir şekilde" hakkında işlemler geri alınmış, süslü püslü cephe giydirmeleriyle saklanmış bir kibrit kutusuymuş. 6 şubat 2023 depreminde etrafındaki binalarda neredeyse cam bile kırılmamışken kendi içinde burkularak ve adeta katları sağa sola dökülerek yıkıldı.

    ilk anda kendini dışarı atabildiği söylenen 4 yetişkin ve ilerleyen saatlerde canlı olarak ulaşılabilen 1 kişi hariç tahminlere göre 120 civarında insana mezar oldu. deprem sonrası yaşanan koordinasyon bozukluğuna acı bir örnek olarak, 6 şubat akşam saatlerinde kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nden gönderilen kurtarma ekibi bölgeye ulaşana kadar enkaza müdale edilmemiş...

    pazartesi akşam başlayan çalışmalar sonrasında kafiledeki çocuklara ilk olarak çarşamba akşamı ulaşılabildi. şu an ne yazık ki türkiye'nin o bölgesinde yüzlerce belki de binlerce enkazın başında benzer umutsuz bekleyiş olduğunudan detayları paylaşmak yersiz. ancak çalışmalar boyu umut bağlanan tek bir senaryonun da gerçek olmadığı ne yazık ki dün gün boyu gelen haberlerle ortaya çıktı. entrynin yazıldığı dakikalarda 38 kişilik kafilenin 10'u çok hazin bir organizasyonla kktc'nin yegane havaalanına getirildi. günlerdir geceleri neredeyse -10 derecelere düşen bir havada, ki kıbrıs'ta 5-6 dereceler görüldüğünde doğal afet gibi davranılır, bir enkaz yığınının başında bekleyen aileler artık "beden bütünlüğü bozulmamış" bir cenazenin çıkmasını beklemeye devam ediyor.

    küçük bir şehir. hem aileleri hem çocukları sosyal kimlikleriyle tanınan ve bilinen insanlar. yerel halkın içerisinde bu kafiledeki çocuklardan hiçbirini olsun tanımamış bir tane insan yoktur. şehrin en beklenmedik yerlerinde bile ölüm sessizliği hakim.

    ve maalesef o enkaz yüzlerce binlerce enkazdan sadece bir tanesi...

    bu da bbc türkçe'nin haberi...

    https://www.bbc.com/turkce/articles/clm4kpg27k7o

    ruhları şad olsun. hepimizin, kardeş türkiye halkının başı sağolsun...
  • 2
    ana vatanlarından uzakta kardeş vatanda depreme yakalanmış voleybolcu çocuklara sahip okul. kaçının sağ, kaçının ölü olduğu bile net değil. televizyonlarda haberlerde gördüğümüz kadarıyla aileleri de artık en azından maalesef cansız bedenlerini alıp evlatlarına son görevlerini yapmanın peşinde. sağ olanlarına geçmiş olsun, vefat edenlerin mekanı cennet olsun.
    gerçekten kime neye üzüleceğimizi şaşırdık.
  • 3
    38 kişilik bir kafileyle gittikleri 2023 türkiye ulusal şampiyonasından ne yazık ki 4 kişi olarak geriye dönmüş olan okul(um).

    katilleri de yan yana ama ayrı binalar olan iki apartmanı birleştiren, cephe kaplamasıyla yapının görünüşünü değiştiren, aralara döktürdüğü döşeme plakalarına "az beton yesin" diye tuğla koydurtan, otelin lobisinde "mimari düzenleme" için kolonları ortasından kesen, üstüne de fazladan iki kat daha çıkan, denetimlerden haliyle geçemeyip mühürlenen otelini seçimlerde bir siyasinin pankartını asmak suretiyle yaptığı jestle açtırtan(!) otel sahibi ahmet bozkurt'tur.

    deprem öldürmüyor ne yazık ki...
  • 6
    6 şubat 2023 depreminin en yürek burkan hikayelerinden birinin parçası olan okul, okulum.

    ezelden beri ana branşı olan voleybolda, o eğitim yılında kızlı erkekli ülke şampiyonasını kazanmışlardı. kktc'nin statüsü gereği, türkiye milli eğitim bakanlığı'nın uygun gördüğü şekilde kktc şampiyonu okullar gaziantep ya da adıyaman'da oynanan final gruplarına aktarılıyordu. bizim okuduğumuz yıllarda da şampiyon olan takımlar ya gaziantep ya da adıyaman'a gitmişti.

    tanınmamış ülkenin ambargolu çocukları için yaşanabilecek en üst seviye sportif başarıydı türkiye finallerine çıkmak. o kafiledeki çocuklar, öğrenciler ve veliler de onu yaşamak için adıyaman'daydı. ortaokul çağında bir sporda şampiyon olmak, şampiyon olup başka bir turnuvaya hak kazanmak, hele de bunu şubat tatilinde yapmak müthiş bir anıydı. hem özgüvenleri, hem de spora olan bağlılıklarını iyice arttıracaktı.

    bu çocuklar güle oynaya bir yolculuğa çıktı. yabancı bir haber kanalının hazırladığı videoda dediği gibi hayatlarının yolculuğuydu ama yanlış yerde ve yanlış zamanda olduğunu kestirmek imkansızdı.

    iki takım da ilk maçlarını kazandılar, kıbrıs'ta güneydeki trodos dağılarındaki zirve hariç görme şansları olmayan kar yağışını görüp "karın keyfini en çok çocuklar çıkardı" atraksiyonlarını yaptılar. veliler ve hocalardan oluşan ekip güzel bir yemek yedi ve otele döndüler. çocukların çoğu uğur getiriyor diye formalarını giyip yatağa uzandılar.

    sonra olanlar oldu...

    uğur olsun diye giyip yatağa girdikleri formalar ne yazık ki birçoğunu teşhis edebilmeye imkan sağlayan şey oldu.

    kafileden, çok uzak olmayan ama fazla görüşmediğimiz bir akrabamız dahil 35 kişi orada hayatını kaybetti. 34 tanesinin cenazesine ulaşıldı. tüm kamuoyunun şampiyon melekler diye bildiği kafilenin, hala dolaşımda olan otel lobisinde çekildiği toplu fotoğrafı paylaşan evren çavdır 132 saat sonra mucizevi bir şekilde canlı olarak çıkarılsa da hayata tutunamadı.

    aslında birbirine eklenmiş iki farklı bina olan otel, birleşim yerinden ve sonradan açılan asansör boşluğundan içine doğru çökerek yıkılmıştı. dış cephede olan odalarda kalanlar yıkıma rağmen şanslıydı. bazıları kendi çıkabildi, bazılarına kısa sürede ulaşılabildi.

    kafileden 3 kişi ilk anda kendi çabalarıyla çıktı. bir diğeri kısa bir baygınlık sonrası dışarıya sesini duyurabildi ve birileri tarafından çıkarıldı. sonradan videoda izledik, üzerindeki yıkıntılar kaldırılıp da yardıma gelenleri gördüğü anda, daha enkazdan çıkmadan çığlık ata ata çocuklar nerede diye sordu. yardım edenlere tekrar etmesini isteyince bu otelde 35 çocuk vardı dedi. enkaz, yardım eden kişilerin hangi otel diye sormasını gerektirecek kadar un ufak olmuştu bile.

    o çığlıklar atarak çocukları soran kadın bir zamanlar benim kimya öğretmenimdi mesela...

    bizim okul, ilkokul 5. sınıftan sonra sınavla girilen bir okul olduğu için, genellikle aynı aileden insanlar farklı nesillerde de olsa bu okulda eğitim görür. tıpkı ben ve kardeşim gibi nice kardeşler, yeğenler sınavları kazanır ve okula adımını atar.

    zaten kendi nüfusu 30 bin civarında olan bir kentin "bir yerlere gelebilmiş" ailelerinin çocukları hatta bizzat aileleri bu okulun öğrencilerinden çıkar. haliyle mağusa'nın yerli nüfusundan olup da bu 35 kişinin ya kendisini ya da anne babasını tanımamış, hayatında dokunmamış insan sayısı neredeyse yoktu. bizim gibi mağusa dışından okula gidip gelenler bile pek çoğuyla farklı sebeplerden bağlar kurabilmiştik.

    o yüzden yaşanan acı, tüm kktc'de derinden hissedilse de mağusa'da bambaşka oldu.
    hala daha da bir yerlerde ağır ağır devam ediyor...

    aynı otelde konaklayan tamamı tur rehberi kafileden de hayatını kaybedenlerle birlikte toplam 72 kişi can verdi. şampiyon melekleri yaşatma derneği adı altında toplanan aileler, kktc devletinin de desteği ile bir hukuk mücadelesine girişti. "projeksiyon nüfus"u 500 bin civarı açıklanan, 80 bin oyla cumhurbaşkanı olunan ülke aylarca twitter'da türkiye gündemine giren bir hastag çalışması yaptı.

    mahkemeler kuruldu, duruşmalar yapıldı, davalar okundu...

    aile suçu birbirine attı. mahkeme huzurunda yaptıkları taksimatta en büyük pay babada kaldı. mahkeme aile üyelerinin de ara sıra otelde kalmasını "olası kast"tan sıyırtma gerekçesi yaptı. verilebilecek hafif cezalardan birini verdi. allah ömür verirse muhtemelen kahırdan ölmesi muhtemel ailelerden önce dışarıda olacaklar.

    kamu görevlilerinin yargılanması ise daha da trajikomik oldu. iptal edilen ruhsatı hiçbir iyileştirme yapılamdan geri veren, yıkım kararını geri alan kamu görevlileri beraat etti. farklı zamanlarda yapılmış, biri yarım inşaat olarak yıllarca beklemiş de birbirine ulanmış, ortasından asansör geçirilip giriş katında kolon kesilmiş binaya onay veren görevlilerin binanın depremde yıkılacağını bildikleri değil de "yıkılmama ihtimaline dair şanslarına güvendikleri" yorumu yapıldı.

    "cezalar" açıkland, geri bırakıldı, yana devrildi, zart oldu zurt oldu ve onlar da hayatlarına devam ediyor...

    tıpkı depremden etkilenen milyonlarca insanda olduğu gibi; ölen öldüğüyle kaldı, kalanlar da acısıyla başbaşa...
App Store'dan indirin Google Play'den alın