• 19
    namus meselesi yapıldığında çok tehlikeli olan bir durum. özellikle türkiye'de fanatik taraftar olanlar arasında bir grup her mağdur olduğunda vatan millet din bayrak muhabbeti yaparak demagoji yapmakta. yetenek ve becerisi ile ön plana çıkamayan güruhlar özellikle türkiye'de işe yarayacak olan bu sihirli kelimeleri söyleyerek başarısızlıklarını örtbas etmek istemekte.

    kişisel konuşacak olursam, aşırı fazla yapılan din sömürüsü yüzünden dinden soğuyan arkadaşlarım bulunmakta. keza aynı şekilde aşırı fazla yapılan bu vatan bayrak sömürüsü gerçekten insanı bazı şeylerden uzaklaştırıyor. istiklal marşını oku desen hatasız ezbere okuyamayacak olan, hatta umrunda bile olmayan adam sırf işine geldiği için istiklal marşını ön plana çıkararak gündem değiştiriyor, hedef saptırıyor, okları yöneltiyor.

    defalarca söylemiştim. ben bu ülkede 15-20 yıldan fazladır yaşayan bir yabancı vatandaşım. türkiye'yi çok ama çok seviyorum, ekmeğini yiyorum. o kadar yer gezdim ben hayatımda bu kadar iki yüzlü insanları bir arada hiç görmedim. mustafa kemal atatürk'ü de çok seviyorum. keşke benim ülkemin figürlerinden biri mustafa kemal atatürk olsa diyorum. türk olmama rağmen kıymetini biliyor saygı duyuyor ona göre haddimi bilerek hareket edip yorum yapmaya çalışıyorum ama oradan bir herif çıkıyor alkollü şekilde bir futbol maçını çanakkale savaşı'na, kurtuluş savaşı'na, düşman güçlere falan benzetiyor. bu nasıl bir saygısızlık ya? hadi beni geç, dışarıdan türk olmayan biri şunları görse hakikaten bu ne ya diyip utanır. ben de utanıyorum. bu heriflerin istiklal marşı, vatan, millet, bayrak veya din umrunda değil. bu o kadar bariz ki. sadece işine geldiği gibi davranıp konuşan herkesten nefret ediyorum. mide bulandırıcılık üst seviyede.

    vatanı sevmek, milleti sevmek, dini sevmek böyle bir şey değil ya. belki çok fazla bir genelleme olacak ama nasıl ki din sömürüsünden bazı insanlar dinden soğuyor, bu kadar fazla yapılan vatan millet marş laf salatası bu kelimelerin içini boşaltıp değerini azaltabiliyor. bizlere azaltmasa bile bizden sonra gelecek olan genç nesile olumsuz anlamda etki edebilir. norveç, isveç ne bileyim hani şu medeniyet dediğimiz kavramları üst klasmanda yaşayan insanlar ülkelerinde bir asker veya bir polis ölse ya da facia bir kadın cinayeti yaşansa ülkedeki insanların şaşırıp çok üzüleceğini, insanların buna göre tepki koyup pozisyon alacağını ve yas tutacağını biliyoruz. maalesef bu topraklarda bir şehit haberi, bir kadın cinayeti, bir deprem sonucu ya da imar izni olmadan kaçak katlar yapılmış binanın çökmesiyle insanların ölmesi herkese aynı etkiyi yaşatmıyor. çünkü alışkanlık oldu. tepkisiz kalıyoruz, normalleştirildi. benim için bu nasıl böyle sürekli normalleştiriliyorsa aynı sorunu vatan millet muhabbetinde yaşanabileceğini düşünüyorum. dediğim gibi biz farkındalık sahibi olsak bile gençler bu farkındalığa sahip olmayabilir.

    kanaat önderleri, kulüp başkanları, medyadaki figürler vb. herkes kullandığı kelime ve üsluplara biraz daha dikkat etse ne güzel olur ama bunu beklemek hata olur. çünkü herkes kendi işine gelen şeyi yapıyor. allah'tan korkun.