• 186
    bu karantina olayı gitgide canımı sıkmaya başladı. çok fazla zamanım var ama yapacak hiçbir şeyim yok. tembelliğe alıştım, yapmam gereken şeyleri de yapmıyorum. işin en kötü tarafı, kendimi uzunca bir süredir bir şeyler düşünmekten alıkoymaya çalışırken artık düşünecek çok fazla vaktim oluyor. düşünmeyi sevmeyen biriyim çünkü sonuçlarını sevmiyorum. teoride bunun adı önyargı olabilir ama ben iyi bir gözlemci olduğumu düşünüyorum, etrafımda olanın bitenin farkındayım. öyle ya da böyle en sonunda benim dediğime geliyor iş, dolayısıyla başlangıçta önyargı olarak adlandırabilecekken bir gerçeğe dönüşüyor. ama ben her şeyin bu kadar farkında olmak istemiyorum. sürekli beynimi uyuşturuyorum düşünmemesi, artık durması için. ama gece bu saatlere kadar yetiyor. şu an uyumam gerekiyor sanırım, yoksa yine kötüye gidiyor bunun sonu. sadece bir aptal gibi yaşamak istiyorum hayatımı. dışarda ne olduğunun farkında olmadan kendisine verileni alan. ya da aptal derken yine kendini beğenmişlik mi yapıyorum? farkında olup buna göre bir reaksiyon gösterememek daha büyük aptallık değil mi? kafam karışık, ama uykum geldi en azından. daha fazla boğulmayacağım bunlar arasında. iyi geceler.