• 501
    "- neden bu kadar tatlısınız?
    hayranlarınız merak ediyor.
    - kaç tane var ki?
    - bir tane kaldı, hepsini öldürdüm…"

    bir yoksun şiiri

    gözlerim açıkken
    buz tutmuş bir gölün
    huzursu sakinliğindeydi dünya
    şehir en derin uykuda
    köpekler gibi uzanmıştı kuytuda
    gözlerim kapanınca
    bombalar patlıyordu dört bir yanda
    istasyonda bir tren ağlıyordu
    araba lastiklerine işliydi cinayet sesleri
    gözlerim açıkken
    bir parça hüzne çalıyordu
    yorgun kemancı acı acı
    dingin bir akşam yorgunluğu
    sesinde bulmuştu birisi ilacı
    gözlerim kapanınca
    brutal inliyordu
    çirkin bir kadın vokalde
    metalik ve şeytani sesler
    kaynatıyordu kabında akşamı
    ve anlayamamıştı içimdeki
    bir parça insanlık, yaşamı
    çünkü sen yoktun yanımda
    her gözümü açtığımda…
    gözlerim kapanınca
    hep peçelendi kadınlar
    perde kalkınca açılıp saçıldılar
    çok kez sevişmeyi denedim
    senden öteye gidemedim
    vazgeçtim yaşımdan
    git artık başımdan

    her hatıranın bir sokağı var bu şehirde
    her gün üstünden geçtim, altını çizdim
    postalımla çimine bastım, duvarını boyadım
    her şey tamamdı da, bir sen eksiktin işte

    en dibe düşüyorum kutupların arasında
    seyahat ederken kendimden kendime
    gözlerim kapalıyken geldin hep
    gözlerim açıkken silindi şehrin beziyle
    dans ettim ağaç dallarına vuran
    rüzgarın soluk sesiyle
    bir valsimiz vardı oysa
    eminim bu şehir bile unutamadı
    ve eminim sen en güzel dansını
    benim üstümde ettin, kabul et
    bir de yakışıklı bir köpek vardı
    vardı aramızda meşhur bir adı
    senden sonra hiç karşıma çıkmadı

    sen gittin
    benden bana kalmadı
    şu kocaman kibirden
    bir damla fazlası

    gözlerim açıkken
    yordu beni güneş
    asılıyordu ensemdeki nefes
    ve bir ordu yüreğimin dövüş kafesinde
    eğleniyordu…
    gözlerim kapanınca
    soydu beni gecen
    üşüdüm ben!
    uykum sana geldi yine
    girince dünün tozu bir şiire
    kanser indi bütün şehire
    öldüm ben!

    cesurkorkmaz a.d.
    18 ocak 2020, 23.56
  • 502
    birlikte öğrendik seninle
    avcumuzda yüreği çarpan
    kuşa sevgiyi

    elele duyduk kumsalda denizin
    milyon yılda yonttuğu
    taşa sevgiyi

    tırtılları tanıdık seninle baharda
    tırtılken daha sevmeyi öğrendik
    sevgiden üreyen kelebeği
    toprağı evimiz gibi sevdik seninle
    birlikte sevdik kuru toprakta
    ev küren köstebeği

    köstebeğinden toprağına taşına
    tırtılından kelebeğine kuşuna
    elele sevdik bu dünyayı

    acısıyla sevinciyle sevdik
    yazıyla kışıyla sevdik
    köy-köy ülke-ülke

    gökler gibi sardı dünyayı
    yağmur gibi sızdı dünyaya
    dünya kadar oldu sevgimiz

    elele büyütüp elele derdik
    elele derip insana verdik
    verdikçe çoğalan sevgimizi
  • 503
    sen yürürsün rüzgar yürür
    sabahlar sığmaz olur gözlerine
    her adımda çözülür bir karanlık
    şafaklar çiçek sunar ellerine
    gün tutuşur
    dağlar aydınlanır
    yeniden aydınlanır
    yeniden canlanan bu yaşam
    türküler dizer saçının tellerine

    sen yürürsün rüzgar yürür
    alıp savurur beni saçların
    en kalabalık alanlara götürür
    bir cellat çıkar apansız
    bir fidan yeşermeden çürür
    ve kana bulanır ırmaklar
    baştan başa geçer kentleri
    kan temizlenir cellat ölür

    sen yürürsün rüzgar yürür
    mahpuslar soluğunla umutlanır
    toprak çatlar
    gökyüzü bıçak bıçak şimşeklenir
    görkemli bir yürüyüş başlar içimde
    ve bir tan vakti
    kırılır bütün güzellik yasaları
    ağaçlar aşk açar bahçelerimde

    sen yürürsün rüzgar yürür
    dallar eğilir
    yapraklar secde eder yürüyüşüne
    sular kabarıp dalgalanır
    köpüklü başlarıyla selamlar seni
    ve tanrılar kalır önünde
    ne beyler ne krallar
    seninle yazılır en büyük destan
    en güzel tarih seninle başlar

    sen yürürsün rüzgar yürür
    bir sevinç boylanır dünyada
    çocuklar korkusuz büyür
    kan boğulur susar
    dokunup geçtiğin her kuraklık
    yemyeşil bir vadiye dönüşür

    sen yürürsün rüzgar yürür
    bizi bu deprem günlerinde
    inan ki bir şiirsiz yaşamak
    bir de sensiz savaşmak öldür

    adnan yücel